Istota interpretacji:

Zakup wierzytelności na własną rzecz nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych, zgodnie z art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, tylko w przypadku, gdy takie czynności są objęte zakresem ustawy o podatku od towarów i usług.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Zgodnie z umową z dnia 27.06.2003 r. i wpisem do KRS Nr K. Doradztwo Finansowo-prawne M. Sp. J. z siedzibą w W., ul. prowadzi działalność gospodarczą, w tym m.in. odzyskiwanie długów oraz zakup wierzytelności na własną rzecz. Polska klasyfikacja wyrobów i usług nie wyróżnia usługi nabycia wierzytelności jako odrębnie klasyfikowanej usługi. Należy jednak przyjąć, że w zakresie, w jakim nabycie wierzytelności może być traktowane jako świadczenie usług (bądź element świadczenia usług), dotyczyć to będzie usług obrotu wierzytelności, ściągania długów, factoringu. Usługi te są sklasyfikowane wspólnie, jako usługi pośrednictwa finansowego (65.23.10-00.00).

Pismem z dnia 12.02.2009 r. Nr IPPB2/436-456/08-2/AF i IPPP1/443-2178/08-2/IZ wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku poprzez:

• przesłanie aktualnego pełnomocnictwa lub innego dokumentu (KRS) poświadczonego za zgodność z oryginałem, z którego wynika prawo do występowania w imieniu Wnioskodawcy z wnioskiem o udzielenie interpretacji przepisów prawa podatkowego przez Pana Michała N.,

• uiszczenie opłaty w wysokości odpowiadającej liczbie stanów faktycznych lub zdarzeń przyszłych,

• uzupełnienie stanu faktycznego przedstawionego we wniosku, poprzez wskazanie dat zakupu wierzytelności przez Spółkę,

• wskazanie miejsca dokonania czynności cywilnoprawnych oraz gdzie znajdowały się wierzytelności w chwili dokonania umów sprzedaży.
  
  

Wezwanie skutecznie doręczono w dniu 19.02.2009 r. Wnioskodawca uzupełnił wniosek w terminie, pismem z dnia 19.02.2009 r. (data nadania 19.02.2009 r., data wpływu 23.02. 2009 r.). W tym też dniu Wnioskodawca dokonał opłaty w wysokości 40 zł.

Wnioskodawca przesłał aktualny odpis KRS spółki oraz podpisaną zgodnie ze sposobem reprezentacji ostatnią stronę wniosku ORD-IN. Wnioskodawca podał także daty zakupu wierzytelności: 30 marca 2007 r., 30 października 2007 r., 29 sierpień 2008 r., 7 listopada 2008 r., 26 listopad 2008 r. Miejscem dokonania czynności cywilnoprawnych we wszystkich powyżej przypadkach zakupu wierzytelności była Polska.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy od zakupu wierzytelności na własną rzecz spółka winna uiszczać:

• podatek VAT, czy też jest zwolniona z tego podatku,
• podatek od czynności cywilnoprawnych...
  
  

Niniejsza interpretacja indywidualna dotyczy podatku od czynności cywilnoprawnych. Wniosek w zakresie podatku od towarów i usług został rozpatrzony odrębnie.

Zdaniem Wnioskodawcy

Dokonując zakupów wierzytelności na własną rzecz od podmiotów prowadzących działalność gospodarczą, jest stroną transakcji objętą przepisami ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r., Nr 54 poz. 535 ze zm.). Zakup taki, co zostało podniesione w opisie stanu faktycznego, jako usługa pośrednictwa finansowego, jest usługą zwolnioną z tego podatku, na podstawie art. 43 ust. 1 ustawy – wymienioną w załączniku Nr 4 pkt 3 do tej ustawy. Spółka nabywa wierzytelność od innych podmiotów, tylko i wyłącznie za cenę zakupu, nie świadcząc przy tym jakichkolwiek usług, co oznacza, że świadczy usługę obrotu wierzytelnościami inną niż factoring, która jako usługa pośrednictwa finansowego nie jest objęta wyłączeniem ze zwolnienia z VAT. W tej sytuacji, zdaniem Spółki, usługi zakupu wierzytelnościami na własną rzecz, nie podlegają też podatkowi przewidzianemu w ustawie z dnia 9 września 2000 r. od czynności cywilnoprawnych (t. j. Dz. U. z 2007 r. Nr 68 poz. 450 ze zm.), co wynika z art. 2 pkt 4b ustawy, zgodnie z którym nie podlegają podatkowi czynności cywilnoprawne jeżeli choć jedna ze stron z tytułu dokonania tej czynności jest opodatkowana lub zwolniona z podatku VAT, z wyjątkami w tym przepisie wymienionymi. Reasumując, zdaniem Spółki od czynności zakupu wierzytelności na własną rzecz, nie jest zobowiązana do uiszczenia podatku VAT, ani też podatku PCC.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca dokonywał zakupu wierzytelności na własną rzecz w dniach 30.03.2007 r., 30.10.2007 r., 29.08.2008 r., 07.11.2008 r. oraz 26.11.2008 r. Miejscem dokonania czynności cywilnoprawnych we wszystkich wymienionych przypadkach zakupu wierzytelności była Polska.

W myśl art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 09 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 41, poz. 399 ze zm. oraz Dz. U. z 2007 r. Nr 68, poz. 450 ze zm.) podatkowi temu podlegają umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych. Powyższe oznacza, iż ustawodawca ograniczył zakres przedmiotowy podatku od czynności cywilnoprawnych do tych przypadków, gdy przedmiotem umowy sprzedaży lub zamiany są rzeczy i prawa majątkowe. Wskazać przy tym należy, iż brzmienie przepisu art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a) nie zmieniło się od dnia wejścia w życie ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, czyli od dnia 1 stycznia 2001 r.

W ustawie przewidziano jednak sytuacje, w których czynność cywilnoprawna mieszcząca się w zakresie przedmiotowym ustawy nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Stosownie do regulacji art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, zarówno w brzmieniu obowiązującym w 2007, jak i w 2008 roku, nie podlegają podatkowi czynności cywilnoprawne, jeżeli przynajmniej jedna ze stron z tytułu dokonania tej czynności jest:

1. opodatkowana podatkiem od towarów i usług,
2. zwolniona z podatku od towarów i usług, z wyjątkiem:
   

• umów sprzedaży i zamiany, których przedmiotem jest nieruchomość lub jej część, albo prawo użytkowania wieczystego,
  
• spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu,
• prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub prawo do miejsca postojowego w garażu wielostanowiskowym lub udział w tych prawach,
  
• umowy spółki i jej zmiany,
  
• umowy sprzedaży udziałów i akcji w spółkach handlowych.
  
  

Zgodnie z art. 1a pkt 7 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, użyte w ustawie określenie podatek od towarów i usług oznacza podatek od towarów i usług w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535, ze zm.) lub podatek od wartości dodanej pobierany na podstawie przepisów obowiązujących w państwach członkowskich.

Zaznaczyć jednakże należy, że o wyłączeniu z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych nie decyduje okoliczność, że strony tej umowy posiadają status podatnika podatku od towarów i usług, lecz wyłącznie fakt, że jedna ze stron z tytułu dokonania tej konkretnej czynności jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług lub jest z tego podatku zwolniona.

Instytucja zmiany wierzyciela uregulowana została w art. 509 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r., Nr 16, poz. 94 ze zm.). Zgodnie z jego treścią wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania. Stosownie do art. 510 wskazanej ustawy umowa o przeniesienie wierzytelności (cesji wierzytelności) przybrać może postać umowy sprzedaży, zamiany, darowizny lub innej, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej, albo że strony inaczej postanowiły.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że umowa przenosząca wierzytelności na rzecz Wnioskodawcy ma formę umowy sprzedaży. Stosownie do postanowień art. 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych opodatkowaniu tym podatkiem podlegają m.in. umowy sprzedaży. Biorąc powyższe pod uwagę, umowa zakupu wierzytelności dokonana w formie sprzedaży, może co do zasady podlegać opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Mając jednakże na względzie stan faktyczny opisany we wniosku podkreślić należy, iż jakkolwiek zapytanie Spółki dotyczy możliwości opodatkowania zakupu wierzytelności podatkiem od czynności cywilnoprawnych, to jednak w pierwszej kolejności rozstrzygnięcia wymaga kwestia opodatkowania powyższych transakcji podatkiem od towarów i usług, bowiem ocena ta ma zasadnicze znaczenie dla ewentualnego objęcia ich podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Objęcie tej czynności podatkiem od towarów i usług może bowiem skutkować wyłączeniem obowiązku podatkowego w podatku od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 2 pkt 4 ww. ustawy. Natomiast w przypadku nie objęcia powyższej czynności zakresem ustawy o podatku od towarów i usług, powstanie obowiązek podatkowy w podatku od czynności cywilnoprawnych.

Reasumując należy stwierdzić, iż zakup wierzytelności na własną rzecz nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych, zgodnie z art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, tylko w przypadku, gdy takie czynności są objęte zakresem ustawy o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.