W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

In..... B.... SA (dalej: Bank) rozważa nabycie przedsiębiorstwa - Banku S.... SA (dalej: BS) w upadłości w rozumieniu art. 551 Kodeksu cywilnego, wraz z przejęciem jego zobowiązań (transakcja kupna przedsiębiorstwa). Działalność BS została zawieszona w 2000 r. Syndyk masy upadłości zorganizował dwa przetargi, które zakończyły się niepowodzeniem. Obecnie syndyk zamierza sprzedać w trybie art. 316 ustawy Prawo upadłościowe i naprawcze przedsiębiorstwa upadłej spółki w rozumieniu art. 551 Kodeksu cywilnego, jako zorganizowany zespół składników materialnych i niematerialnych przeznaczonych do prowadzenia działalności gospodarczej, w skład którego wchodzą między innymi nieruchomości, rzeczy ruchome, inne prawa majątkowe, w tym znak firmowy oraz akcje Banku. Ponadto w ramach transakcji kupna przedsiębiorstwa BS, na mocy odrębnej czynności prawnej, Bank przejmie zobowiązania BS z tytułu prowadzonych rachunków bankowych oraz inne zobowiązania. Zakupione akcje własne będą podlegały umorzeniu lub sprzedaży.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

1. Czy przy sprzedaży przedsiębiorstwa strony umowy powinny wymienić i podać wartość poszczególnych składników wchodzących w jego skład a podatek od czynności cywilnoprawnych powinien być naliczony i pobrany wyłącznie odnośnie wymienionych praw majątkowych w stawce 1% natomiast odnośnie rzeczy będzie zastosowane wyłączenie z art. 2 pkt 3 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych?
2. Czy nabycie akcji własnych w celu ich umorzenia będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych?

Zdaniem wnioskodawcy:

Art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 9 września 2000r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz. U. z 2007r., Nr 68, poz. 450 ze zm.) określa jakie czynności podlegają opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. W przepisie tym brak jest jednak bezpośredniego odniesienia do sprzedaży przedsiębiorstwa. Natomiast zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a wyżej wymienionej ustawy podatkowi podlegają umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych.

W przepisie art. 6 ust. 1 pkt 1 lit. c ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych ustawodawca stwierdził, że podstawę opodatkowania przy umowie sprzedaży stanowi wartość rynkowa rzeczy lub prawa majątkowego.

Art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. a i b ww. ustawy stanowi, iż stawki podatku wynoszą od umowy sprzedaży:

• nieruchomości, rzeczy ruchomych, prawa użytkowania wieczystego, własnościowego spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego, spółdzielczego prawa do lokalu użytkowego oraz wynikających z przepisów prawa spółdzielczego: prawa do domu jednorodzinnego oraz prawa do lokalu w małym domu mieszkalnym - 2%
• innych praw majątkowych - 1%.

Dokonując sprzedaży przedsiębiorstwa faktycznie dokonuje się sprzedaży różnych rzeczy i praw majątkowych składających się na to przedsiębiorstwo.

Zgodnie z art. 2 pkt 3 ww. ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych nie podlegają temu podatkowi umowy sprzedaży rzeczy w postępowaniu egzekucyjnym lub upadłościowym.

Przedsiębiorstwo, którego normatywną definicję zawiera art. 551 kodeksu cywilnego, jest zbiorem rzeczy i praw - zespołem składników materialnych i niematerialnych przeznaczonych do prowadzenia działalności gospodarczej. W związku z powyższym, jeżeli przedmiotem sprzedaży w trybie art. 316 ustawy Prawo upadłościowe i naprawcze będzie tak rozumiane przedsiębiorstwo, a w umowie kontrahenci wymienią wchodzące w jego skład nieruchomości oraz rzeczy ruchome, wówczas do tej części umowy znajdzie zastosowanie przepis art. 2 pkt 3 w/w ustawy pcc, a ich sprzedaż nie będzie podlegała podatkowi od czynności cywilnoprawnych.

Natomiast w pozostałym zakresie obejmującym sprzedaż praw majątkowych stanowiących składniki mienia przedsiębiorstwa, umowa sprzedaży będzie podlegała podatkowi od czynności cywilnoprawnych według stawki 1%.

Przypadek nabycia akcji własnych w celu ich umorzenia, zdaniem Banku, nie skutkuje powstaniem obowiązku podatkowego w podatku od czynności cywilnoprawnych. W przepisie art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2000r. o podatku od czynności cywilnoprawnych zawarty został zamknięty katalog czynności cywilnoprawnych podlegających opodatkowaniu, który stanowi, iż podatkowi podlegają m. in.: umowy sprzedaży rzeczy i praw majątkowych.

Zdaniem Banku do przedmiotowej czynności nie można jednak zastosować przepisów dotyczących umowy sprzedaży, opisanych w art. 535 ustawy z dnia 23.04.1964r. - Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), który stanowi, że przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje Się rzecz odebrać i zapłacić sprzedawcy cenę. W sytuacji nabycia akcji własnych w celu ich umorzenia występuje termin "wynagrodzenie", który nie jest tożsamy z "ceną". Wobec tego nie chodzi tu o sprzedaż w rozumieniu ww. art. 535 kodeksu cywilnego. Instytucja umorzenia akcji nabytych w celu ich umorzenia jest ściśle związana ze stosunkiem uczestnictwa w spółce i musi wynikać z umowy spółki.

Zgodnie z art. 359 ustawy z dnia 15 września 2000r. - kodeks spółek handlowych (Dz. U. Nr 94, poz. 1037 ze zm.) akcja może być umorzona albo za zgodą akcjonariusza w drodze jej nabycia przez spółkę (umorzenie dobrowolne), albo bez zgody akcjonariusza (umorzenie przymusowe) tylko w przypadku, gdy statut tak stanowi. Ponadto umorzenie akcji wymaga uchwały walnego zgromadzenia, która powinna określać w szczególności podstawę prawną umorzenia, wysokość wynagrodzenia przysługującego akcjonariuszowi akcji umorzonych bądź uzasadnienie umorzenia akcji bez wynagrodzenia oraz sposób obniżenia kapitału zakładowego. W związku z powyższym, naszym zdaniem, w przypadku gdy nabycie akcji w celu ich umorzenia jest dokonane z zachowaniem przepisów art. 359 i następnych ksh, należy uznać, iż taka czynność jako niewymieniona w art. 1 ust. 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych nie podlega temu podatkowi.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14 c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej powoduje, że niniejsza interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej).

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.