Istota interpretacji:

Czy i w jakiej wysokości należy naliczyć i odprowadzić podatek od czynności cywilnoprawnych z tytułu transakcji sprzedaży nieruchomości?

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca nabył w 1986r. nieruchomość składającą się z działki zabudowanej budynkiem mieszkalnym, który adoptował na siedzibę firmy. Budynek ten był w dobrym stanie technicznym. W związku z tym adaptacja polegała na zainstalowaniu ogrzewania elektrycznego, pomalowaniu ścian i wstawieniu mebli biurowych. W chwili obecnej w związku ze zmianą siedziby wnioskodawca sprzedał ww. nieruchomość osobie fizycznej. Nieruchomość wymaga generalnego remontu i modernizacji.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy i w jakiej wysokości należy naliczyć i odprowadzić podatek od czynności cywilnoprawnych z tytułu transakcji sprzedaży nieruchomości?

Zdaniem wnioskodawcy, podatek od czynności cywilnoprawnych z tytułu transakcji sprzedaży nieruchomości w wysokości 2% powinien uiścić u notariusza kupujący, ponieważ nieruchomość została nabyta w 1986r. a podatek VAT wtedy jeszcze nie istniał i dodatkowo na adaptację budynku wnioskodawca przeznaczył kwotę nie przekraczającą 5% wartości nieruchomości.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Przepis art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 09 września 2000r. o podatku od czynności cywilnoprawnych ( t.j. Dz. U. z 2007r. Nr 68, poz. 450 ze zm.) zawiera zamknięty katalog czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a) ww. ustawy podatkowi temu podlegają umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych.

Podatkowi od czynności cywilnoprawnych podlegają też zmiany ww. umów, jeżeli powodują one podwyższenie podstawy opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych oraz orzeczenia sądów, w tym również polubownych, oraz ugody, jeżeli wywołują one takie same skutki prawne ( art. 1 ust. 1 pkt 2 i 3 ww. ustawy).

Wobec tego umowa sprzedaży nieruchomości podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.

Równocześnie na podstawie art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych nie podlegają podatkowi czynności cywilnoprawne, jeżeli przynajmniej jedna ze stron z tytułu dokonania tej czynności jest:

1. opodatkowana podatkiem od towarów i usług,
2. zwolniona z podatku od towarów i usług, z wyjątkiem:
   - umów sprzedaży i zamiany, których przedmiotem jest nieruchomość lub jej część, albo prawo użytkowania wieczystego, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub prawo do miejsca postojowego w garażu wielostanowiskowym lub udział w tych prawach,
   - umowy spółki i jej zmiany,
   - umowy sprzedaży udziałów i akcji w spółkach handlowych.
   
   

W związku z powyższym umowa sprzedaży, której przedmiotem jest nieruchomość nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych tylko w przypadku, gdy z tytułu dokonania tej czynności jedna ze stron umowy sprzedaży jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług. W przypadku, gdy z tytułu dokonania tej czynności przynajmniej jedna ze stron jest zwolniona od podatku od towarów i usług czynność ta podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych w świetle art. 2 pkt 4 lit. b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.

Wobec powyższego należy wyjaśnić, że dla ustalenia czy zawarta transakcja sprzedaży podlega podatkowi od czynności cywilnoprawnych czynnikiem decydującym jest stwierdzenie czy z tytułu ww. umowy sprzedaży sprzedający lub kupujący są opodatkowani podatkiem od towarów i usług. W przypadku stwierdzenia, że żadna ze stron umowy sprzedaży nie jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług, co jak twierdzi wnioskodawca ma miejsce, umowa sprzedaży nieruchomości będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Umowa będzie również podlegała opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych, w przypadku gdy z tytułu dokonania czynności sprzedaży przynajmniej jedna ze stron będzie zwolniona od podatku od czynności cywilnoprawnych.

Podstawę opodatkowania przy umowie sprzedaży w myśl powołanej wyżej ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych stanowi wartość rynkowa rzeczy lub prawa majątkowego (art. 6 ust. 1 pkt 1 lit. c).Zgodnie z art. 6 ust. 2 ww. ustawy wartość rynkową przedmiotu czynności cywilnoprawnych określa się na podstawie przeciętnych cen stosowanych w obrocie rzeczami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem ich miejsca położenia, stanu i stopnia zużycia, oraz w obrocie prawami majątkowymi tego samego rodzaju, z dnia dokonania tej czynności, bez odliczania długów i ciężarów.

Art. 7 ust. 1 lit. a) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych określa stawki podatku od umów sprzedaży. Od umowy sprzedaży nieruchomości, rzeczy ruchomych, prawa użytkowania wieczystego, własnościowego spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego, spółdzielczego prawa do lokalu użytkowego oraz wynikających z przepisów prawa spółdzielczego: prawa do domu jednorodzinnego oraz prawa do lokalu w małym domu mieszkalnym stawka podatku wynosi 2%.

Stosownie do treści art. 4 ust. 1 pkt 1 i art. 5 ust. 1 ww. ustawy obowiązek zapłaty podatku ciąży na kupującym.W przypadku umów sprzedaży zawartych w formie aktu notarialnego płatnikiem podatku od czynności cywilnoprawnych jest notariusz. W myśl art. 10 ust. 2 tej ustawy podatek obliczany jest przez notariusza i płatny w kancelarii. Notariusz obowiązany jest uzależnić dokonanie czynności cywilnoprawnej od uprzedniego zapłacenia podatku (art. 10 ust. 3 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych).

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.