Istota interpretacji:

Czy z tytułu zawarcia umów pożyczki oraz umowy sprzedaży na raty wnioskodawca słusznie uiścił 2% podatek od czynności cywilnoprawnych i czy we właściwej wysokości?

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca zawarł w 2007r. dwie umowy pożyczki na potrzeby rozpoczęcia działalności gospodarczej w Polsce oraz umowę sprzedaży na raty maszyn produkcyjnych z kontrahentem mającym siedzibę poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i nie będącym udziałowcem wnioskodawcy. Z tytułu ww. umów wnioskodawca uiścił podatek od czynności cywilnoprawnych w wysokości 2% wartości umowy.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy z tytułu ww. umów wnioskodawca słusznie uiścił 2% podatek od czynności cywilnoprawnych i czy we właściwej wysokości?

Zdaniem wnioskodawcy otrzymał on pożyczkę od podmiotu zagranicznego z kraju Unii Europejskiej nie będącego ani bankiem ani instytucją finansową. Ponieważ umowa pożyczki powoduje powstanie obowiązku podatkowego w Polsce z uwagi na import usług a usługa pośrednictwa finansowego w świetle obowiązującej ustawy o podatku od towarów i usług jest zwolniona z tego podatku, to zgodnie z przepisem art. 2 pkt 4 lit. a) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych ww. umowa nie jest opodatkowana podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Natomiast z uwagi na to, że sprzedaż środków trwałych stanowi wewnątrzwspólnotową dostawę towarów i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce, zawarta przez wnioskodawcę umowa sprzedaży na raty nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Przepis art. 1 ust. 1 pkt. 1 lit. a) i lit. b) ustawy z dnia 9 września 2000r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t.j. Dz. U. z 2007r., Nr 68 poz. 450 ze zm.) stanowi, że podatkowi od czynności cywilnoprawnych podlegają umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych a także umowy pożyczki. Zgodnie z art. 1 ust. 4 ww. ustawy podatkowi temu podlegają czynności cywilnoprawne, jeżeli ich przedmiotem są:

1. rzeczy znajdujące się na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej lub prawa majątkowe wykonywane na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej
2. rzeczy znajdujące się za granicą lub prawa majątkowe wykonywane za granicą, w przypadku gdy nabywca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej i czynność cywilnoprawna została dokonana na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej.
   
   

Pod pojęciem rzeczy ujętym w ww. przepisie należy rozumieć zarówno maszyny produkcyjne będące przedmiotem sprzedaży na raty jak i pieniądze, będące przedmiotem umowy pożyczki.

W świetle powyższego przepisu opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych podlega umowa sprzedaży oraz pożyczki, których przedmiot w chwili zawarcia umowy znajduje się na terytorium Polski. W przypadku gdy przedmiotem sprzedaży lub pożyczki są rzeczy w tym pieniądze znajdujące się za granicą umowa sprzedaży lub pożyczki podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych o ile kupujący lub pożyczkobiorca ma siedzibę na terytorium Polski i umowę zawarto na terytorium Polski.

W ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych przewidziano jednak sytuacje, w których czynność mieszcząca się w zakresie przedmiotowym ustawy jest wyłączona z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Zgodnie z art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych nie podlegają podatkowi czynności cywilnoprawne, jeżeli przynajmniej jedna ze stron z tytułu dokonania tej czynności jest:

1. opodatkowana podatkiem od towarów i usług,
2. zwolniona z podatku od towarów i usług, z wyjątkiem:
   - umów sprzedaży i zamiany, których przedmiotem jest nieruchomość lub jej część, albo prawo użytkowania wieczystego, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub prawo do miejsca postojowego w garażu wielostanowiskowym lub udział w tych prawach,
   - umowy spółki i jej zmiany,
   - umowy sprzedaży udziałów i akcji w spółkach handlowych.
   
   

Z treści cytowanego przepisu wynika, że samo bycie podatnikiem od towarów i usług przez jedną ze stron czynności nie wystarczy aby dana czynność zawarta przez podatnika tego podatku korzystała z wyłączenia od opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych. W każdym przypadku należy badać czy z tytułu dokonania tej konkretnej czynności jedna ze stron jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług lub z podatkutego jest zwolniona.

Odnosząc się do stanowiska przedstawionego we wniosku, że zawarte przez wnioskodawcę umowy pożyczki oraz umowa sprzedaży nie będą podlegać podatkowi od czynności cywilnoprawnych należy wyjaśnić, że czynnikiem decydującym czy przedmiotowe pożyczki oraz umowa sprzedaży korzystają z wyłączenia z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 2 pkt 4 ustawy o tym podatku jest stwierdzenie czy z tytułu zawarcia umów pożyczki oraz umowy sprzedaży którakolwiek ze stron tych umów jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług lub jest z tego podatku zwolniona. Jednocześnie organ podatkowy nadmienia, iż w myśl art. 4 pkt 1 pkt 7 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych obowiązek podatkowy ciąży, przy umowie sprzedaży na kupującym natomiast przy umowie pożyczki, na biorącym pożyczkę.

W przedmiotowej sprawie, podlegające generalnie opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych umowy pożyczki oraz umowa sprzedaży zawarte przez wnioskodawcę są wyłączone z opodatkowania tym podatkiem, o ile ustalenia wnioskodawcy poczynione na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług są prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.