Pytanie:

Jaka jest procedura sprzedaży rzeczy ruchomej (monety) zgodnie z prawem podatkowym ?

Na podstawie art. 14 a § 1 oraz art. 216 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja Podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr. 8, poz. 60 ze zm.) po zapoznaniu się z treścią wniosku z dnia 7 lutego 2006 r. (doręczonego w dniu 20 lutego 2006 r.) o pisemną interpretację co do zakresu i sposobu zastosowania prawa w indywidualnej sprawie, Naczelnik Urzędu Skarbowego w Rawie Mazowieckiej uznaje za prawidłowe stanowisko przedstawione w złożonym wniosku.

W dniu 20 lutego 2006 r. do Naczelnika Urzędu Skarbowego w Rawie Mazowieckiej wpłynęło podanie o interpretację przepisów dotyczących podatku od czynności cywilnoprawnych od umowy sprzedaży rzeczy ruchomej (monety). Naczelnik Urzędu Skarbowego po przeanalizowaniu przedstawionego stanu faktycznego, stwierdza, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (j.t. Dz. U. z 2005 r. Nr. 41, poz. 399) podatkowi podlegają umowy sprzedaży rzeczy . Na podstawie art. 10 cytowanej ustawy podatnicy są obowiązani złożyć deklarację w sprawie podatku od czynności cywilnoprawnych (PCC-1) oraz obliczyć i wpłacić podatek w terminie 14 dni od dnia powstania obowiązku podatkowego, który powstaje z chwilą dokonania czynności cywilnoprawnej . Obowiązek podatkowy w podatku od czynności cywilnoprawnych ciąży solidarnie na stronach czynności cywilnoprawnej . Umowa i zawarte w niej zapisy nie mogą skutecznie zwolnić od solidarnej odpowiedzialności żadnej ze stron umowy, może ona jedynie wywrzeć skutek cywilnoprawny dotyczący wzajemnych rozliczeń między stronami umowy. Postanowienia co do odpowiedzialności z tytułu podatku od czynności cywilnoprawnych, tzn. wskazanie wprost w umowie strony zobowiązanej do jego zapłacenia, nie są wiążące dla organów podatkowych. Stawka podatku od sprzedaży rzeczy ruchomej wynosi 2%. Sprzedaż rzeczy po upływie pół roku licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie nie stanowi źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit d ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000r. Nr 14, poz. 176 ze zm.).

Powyższa interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia tego zdarzenia, traci moc z chwilą zmiany przepisów jej dotyczących.

Zgodnie z art. 14 b § 1 § 2 Ordynacji podatkowej, niniejsza interpretacja nie jest wiążąca dla podatnika, jest natomiast wiążąca dla organu podatkowego i organu kontroli podatkowej właściwych dla podatnika i może zostać zmieniona bądź uchylona wyłącznie w drodze decyzji, w trybie określonym w art. 14 b § 5.