|
Chcesz odszukać potrzebne Ci informacje z zakresu stosowania prawa podatkowego
szybciej, wygodniej i pewniej, bez reklam?
|
||||||||||
| Słowa kluczowe: podatek od czynności cywilnoprawnych, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, sprzedaż gruntów, sprzedaż nieruchomości, zwolnienia podatkowe | |
| Data: 2008-06-25 | |
![]() W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. W dniu 19 stycznia 2007r. Spółka zakupiła na podstawie umowy sprzedaży zawartej w formie aktu notarialnego własnościowe prawo do lokalu użytkowego numer XX przy ulicy T... numer XZ, W... od spółki S...SA (Sprzedawca). Dla opisanego prawa prowadzona jest księga wieczysta. W umowie sprzedaży Sprzedający oświadczył, że "...spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu użytkowego opisane w § 1 aktu jest towarem używanym w rozumieniu art. 43 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54 poz. 535 ze zm), zatem jego sprzedaż zwolniona jest z podatku od towarów i usług stosownie do treści art. 43 powołanej wyżej ustawy, wobec czego kwota należnego podatku od czynności cywilnoprawnych w wysokości 65.943,00 (sześćdziesiąt pięć tysięcy dziewięćset czterdzieści trzy złote) została zapłacona przez Kupującego w dniu podpisania niniejszego aktu". W dniu 20 grudnia 2007r. Sprzedawca wystawił fakturę VAT w której wykazał sprzedaż prawa własnościowego do lokalu użytkowego jako zwolnioną z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług. Pismem z dnia 04.06.2008 r. Nr IPPB2/436-70/08-2/AS wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku. Wnioskodawca uzupełnił wniosek w terminie. W związku z powyższym zadano następujące pytanie:
Odpowiedź odnośnie pytania 2 stanowi przedmiot niniejszej interpretacji indywidualnej. Wniosek odnośnie pytania 1 zostanie rozpatrzony w odrębnej interpretacji Zdaniem wnioskodawcy: W świetle istniejącego stanu faktycznego oraz przedstawionej analizy przepisów prawa podatkowego spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego jest czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług a zatem podatek od czynności cywilnoprawnych pobrany przez notariusza nie jest podatkiem należnym i spółka może wystąpić o stwierdzenie nadpłaty w podatku od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 72 par. 1 ustawy ordynacja podatkowa. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. W myśl art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 09 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t. j. Dz. U. z 2007 r. Nr 68, poz. 450) podatkowi od czynności cywilnoprawnych podlegają: 1) następujące czynności cywilnoprawne:
2. zmiany umów wymienionych w pkt 1, jeżeli powodują one podwyższenie podstawy opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych, z zastrzeżeniem ust. 3 pkt 4; 3. orzeczenia sądów, w tym również polubownych, oraz ugody, jeżeli wywołują one takie same skutki prawne, jak czynności cywilnoprawne wymienione w pkt 1 lub 2. Ustawodawca wprowadził zasadę enumeratywnego określenia czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Jednocześnie ustawowe wyliczenie zostało wzmocnione zasadą, zgodnie z którą o kwalifikacji określonej czynności prawnej, a w konsekwencji o jej podleganiu tym podatkiem decyduje jej treść (elementy przedmiotowo istotne), a nie nazwa. Tym samym, jeżeli strony zawierają umowę i układają stosunki w jej ramach w określony sposób to dla oceny, czy powstanie obowiązek podatkowy w podatku od czynności cywilnoprawnych, w związku z dokonaniem wskazanej w ustawie czynności, miarodajne będą rzeczywiste prawa i obowiązki stron tej umowy pozwalające na ich kwalifikacje pod względem prawnym. W myśl art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych podatkowi od czynności cywilnoprawnych podlegają między innymi umowy sprzedaży. Na podstawie art. 535 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) umową sprzedaży jest umowa, zgodnie z którą sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i zapłacić sprzedawcy cenę. Istotną cechą umowy sprzedaży jest zawsze wymiana określonych rzeczy na pieniądze. Zatem cenę w umowie sprzedaży stanowi suma pieniężna. W polskim prawie umowa sprzedaży nie wymaga do swej ważności żadnej szczególnej formy, z wyjątkiem przypadków przewidzianych w ustawie (np. forma aktu notarialnego przy sprzedaży nieruchomości). Zawarcie umowy sprzedaży następuje w wyniku zgodnego oświadczenia woli stron. Rzeczami w rozumieniu Kodeksu cywilnego (art. 45) są tylko przedmioty materialne. Rzeczy dzielą się na nieruchome, czyli nieruchomości (grunty, budynki oraz części budynków tzw. nieruchomości lokalowe) i na rzeczy ruchome (samochody, przyczepy, maszyny rolnicze itp.). Obowiązek podatkowy, jak wynika z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych powstaje z chwilą dokonania czynności cywilnoprawnej. Zgodnie z art. 4 pkt 1 ww. ustawy obowiązek podatkowy przy umowie sprzedaży ciąży - na kupującym. W ustawie przewidziano jednak sytuacje, w których czynność mieszcząca się w zakresie przedmiotowym ustawy jest wyłączona z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Stosownie natomiast do art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnej, nie podlegają podatkowi czynności cywilnoprawne, jeżeli przynajmniej jedna ze stron z tytułu dokonania tej czynności jest:
Analiza ww. przepisu wskazuje, iż nie każda czynność cywilnoprawna, gdy przynajmniej jedna ze stron z tytułu dokonania tej czynności jest zwolniona z podatku od towarów i usług, jest wyłączona z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Wyjątek dotyczy bowiem m.in. sprzedaży i zamiany nieruchomości lub ich części albo prawa użytkowania wieczystego, objętych zwolnieniem z podatku od towarów i usług. O wyłączeniu czynności spod działania przepisów ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych nie decyduje przy tym okoliczność, że strony tej umowy są podatnikami podatku od towarów i usług, lecz wyłącznie fakt, że przynajmniej jedna ze stron z tytułu dokonania tej konkretnej czynności jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług lub jest zwolniona z tego podatku. Ze stanu faktycznego przedstawionego we wniosku wynika, iż Wnioskodawca dokonał zakupu na podstawie umowy sprzedaży zawartej w formie aktu notarialnego spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu użytkowego. W związku z tym podkreślić należy, iż jakkolwiek zapytanie Wnioskodawcy dotyczy opodatkowania umowy sprzedaży spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu użytkowego podatkiem od czynności cywilnoprawnych, to jednak w pierwszej kolejności rozstrzygnięcia wymaga kwestia czy powyższa transakcja podlega regulacjom ustawy o podatku od towarów i usług, bowiem ocena ta ma zasadnicze znaczenie dla ewentualnego objęcia ich podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Objęcie tej czynności podatkiem od towarów i usług może bowiem skutkować wyłączeniem obowiązku podatkowego w podatku od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 2 pkt 4 ww. ustawy. Z przedłożonego przez Wnioskodawcę wniosku wynika, iż przedmiotowa umowa sprzedaży będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Tutejszy organ podatkowy nie rozstrzyga w niniejszej interpretacji, czy czynność ta jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług lub jest z tego podatku zwolniona. Reasumując stwierdza się, iż jeżeli umowa sprzedaży spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu użytkowego będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług lub z niego zwolniona zastosowanie znajdzie wyłączenie określone w art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych i przedmiotowa umowa nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistniałego zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock. |
|
| 2008-06-25 |
