W związku ze stwierdzeniem braków formalnych, pismem z dnia 12 lutego 2008 r. nr ILPB2/415-329/07-2/MK, Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów wezwał Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku poprzez dokonanie brakującej wpłaty.

Wezwanie skutecznie doręczono w dniu 14 lutego 2008 r. i w tym samym dniu wniosek został uzupełniony o brakującą kwotę wpłaty.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Do roku 2003 wspólnik spółki R. sp. z o.o. w T. dokonywał dopłat do kapitału tworząc fundusz z dopłat wspólnika. Od każdej uchwały dokonywano opłat podatku od czynności cywilnoprawnych. Obecnie wspólnik zamierza przekazać ww. dopłaty na kapitał zakładowy Spółki.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy przenosząc dopłaty Wspólnika na kapitał zakładowy należy opłacić podatek od czynności cywilnoprawnych?

Zdaniem Wnioskodawcy, Spółka dokonała już opłaty podatku od czynności cywilnoprawnych a przenosząc kwoty dopłat na konto kapitału zakładowego nie może po raz drugi wnosić opłat za te same czynności.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. k oraz pkt 2 ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t.j. Dz. U. z 2007 r. Nr 68, poz. 450 z późń. zm.) podatkowi temu podlegają umowy spółki (akty założycielskie), oraz zmiany tych umów, jeżeli powodują one podwyższenie podstawy opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Przez zmianę umowy spółki kapitałowej, zgodnie z regulacją art. 1 ust. 3 pkt 2 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych uważa się wniesienie lub podwyższenie wniesionego do spółki wkładu, którego wartość powoduje podwyższenie kapitału zakładowego, pożyczkę udzieloną spółce przez wspólnika (akcjonariusza) oraz dopłaty. Stosownie do postanowień art. 3 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy obowiązek podatkowy powstaje z chwilą podjęcia uchwały o podwyższeniu kapitału spółki mającej osobowość prawną. Zgodnie natomiast z art. 4 pkt 9 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych obowiązek podatkowy ciąży na spółce.

W myśl art. 6 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych podstawę opodatkowania przy umowie spółki stanowi w przypadku zmiany umowy - wartość wkładów powiększających majątek spółki albo wartość, o którą podwyższono kapitał zakładowy, natomiast w przypadku dopłat - kwota dopłat. Art. 6 ust. 9 pkt 6 ww. ustawy stanowi, że od podstawy opodatkowania umowy spółki w tym jej zmiany odlicza się kwoty dopłat w spółce kapitałowej, które były opodatkowane podatkiem od czynności cywilnoprawnych, a następnie zostały przeznaczone na podwyższenie kapitału zakładowego.

Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego wynika, że wspólnik Spółki dokonywał dopłat do 2003 r., od których uiszczał podatek od czynności cywilnoprawnych. Nadmienia się, że w ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2003 r. brak było zapisu ww. art. 6 ust. 9 pkt 6 tej ustawy. Regulacja tej treści została wprowadzona dopiero przez art. 1 pkt 4 lit. b ustawy z dnia 19 grudnia 2003 r. o zmianie ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz. U. z 2004 r. Nr 6, poz. 42), która dodała ust. 9 w art. 6 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych. Należy również zwrócić uwagę na treść art. 4 ww. ustawy nowelizacyjnej w którym zapisano, że kwot dopłat w spółce kapitałowej, o których mowa w art. 6 ust. 9 pkt 6 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych nie odlicza się od podstawy opodatkowania, jeżeli dopłaty zostały wniesione przed dniem przystąpienia Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej.

W związku z powyższym stwierdzić należy, że podwyższenie kapitału zakładowego w sytuacji opisanej we wniosku ORD-IN podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 1k i pkt 2 oraz art. 1 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.