W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka prowadzi działalność gospodarczą opartą głównie na imporcie towarów. Źródłem finansowania działalności są środki własne Spółki. Spółka pokrywa z nich opłaty odprawy celnej, ubezpieczenia, transport, przedpłaty na poczet przyszłych dostaw. Płatności za towary wymagają jednak na tyle dużych nakładów pieniężnych, że aby nie doszło do zachwiania płynności finansowej Spółka znalazła kilka sposobów pozyskiwania dodatkowej gotówki. Obok kredytów i pożyczek Spółka postanowiła wystawiać weksle. Spółka zaznaczyła, że weksle wystawiane są z zachowaniem wymogów prawa wekslowego i są zobowiązaniem ciążącym na Spółce. W zamian za weksel Spółka otrzymuje gotówkę. Weksel nie stanowi również zabezpieczenia innego zobowiązania i zostanie wykupiony od osoby, która go przedstawi zgodnie z obowiązującym prawem. Środki na wykupienie weksla pochodzić będą ze sprzedaży towarów.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie.

Czy wystawienie weksla rodzi obowiązek złożenia deklaracji PCC-3?

Czy na Spółce spoczywa obowiązek uiszczenia opłaty w wysokości 2% jak przy umowach cywilnoprawnych?

Zdaniem wnioskodawcy, Spółka może wystawić weksel w zamian za otrzymaną gotówkę. Czynność ta nie stanowi umowy pożyczki, jest natomiast sprzedażą papieru wartościowego jakim jest weksel. Ponieważ od 1 stycznia 2007r. weksle nie podlegają opłacie skarbowej. Spółka nie ma obowiązku wystawiania deklaracji PCC-3. Nie ma też obowiązku dokonywania opłaty skarbowej.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego, stwierdzam, co następuje.

Weksel należy do zbiorczej kategorii, jaką są papiery wartościowe na zlecenie, legitymujące osobę wymienioną w dokumencie oraz każdego na kogo prawa zostały przeniesione przez indos do wszelkich praw wynikających z weksla.

Zgodnie z zapisami ustawy z dnia 28 kwietnia 1936r. Prawo wekslowe (Dz. U. z 1936r. Nr 37, poz. 282 ze zm.) weksel jest dokumentem istnienia zobowiązania osób, które go podpisały, a osobą uprawnioną do realizacji praw majątkowych wskazanych na wekslu jest jego prawny posiadacz. Prawo wekslowe rozróżnia pojęcia weksla trasowanego i weksla własnego.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 9 września 2000r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz.U. z 2007r. Nr 68, poz. 450) podatkowi temu podlegają następujące czynności:

1. umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych,
2. umowy pożyczki,
3. (uchylona),
4. umowy darowizny - w części dotyczącej przejęcia przez obdarowanego długów i ciężarów albo zobowiązań darczyńcy,
5. umowy dożywocia,
6. umowy o dział spadku oraz umowy o zniesienie współwłasności - w części dotyczącej spłat lub dopłat,
7. (uchylona),
8. ustanowienie hipoteki,
9. ustanowienie odpłatnego użytkowania, w tym nieprawidłowego, oraz odpłatnej służebności,
10. umowy depozytu nieprawidłowego,
11. umowy spółki (akty założycielskie);
    
    

Powołany przepis zawiera enumeratywny katalog czynności, których dokonanie powodować będzie konieczność zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych. Tym samym, jeżeli dana czynność nie została wymieniona w ustawowym katalogu nie podlega opodatkowaniu tym podatkiem nawet, jeśli wywołuje skutki gospodarcze takie same lub podobne do tych, które zostały w katalogu wymienione.

Jak wynika z powyższego samo wystawienie weksla nie jest czynnością wymienioną w art. 1 ust. 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, a zatem wystawienie weksla o ile następuje zgodnie z przepisami prawa wekslowego nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Brak też obowiązku wystawiania deklaracji PCC-3. Opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych mogą podlegać natomiast czynności cywilnoprawne, w związku z zawarciem których wystawiony jest weksel, o ile są to czynności wymienione w art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Ponadto podkreślić należy, iż Spółka zaznaczyła na formularzu ORD-IN pozycję 41 - podatek od czynności cywilnoprawnych. Jednocześnie z treści wniosku wynika, że Spółka zamiennie zdaje się traktować podatek od czynności cywilnoprawnych i opłatę skarbową uznając je za jedno zobowiązanie. Mając jednak na względzie, iż skoro w poz. 41 wskazano "podatek od czynności cywilnoprawnych" a w stanowisku wymieniono deklarację PCC-3 uznano, że istotą wniosku jest jednak podatek od czynności cywilnoprawnych a nie opłata skarbowa.

Nadmienić należy, że w sprawie opłaty skarbowej organem właściwym do wydawania interpretacji jest stosownie do art. 14j § 1 wójt, burmistrz (prezydent miasta).

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.