Pytanie:

Czy pożyczka udzielona przez spółkę hiszpańską podlega PCC?

W przedstawionym przez Spółkę stanie faktycznym Spółka otrzymuje oprocentowane pożyczki od Spółki mającej siedzibę poza terytorium Polski (dalej: pożyczkodawca lub spółka hiszpańska). Statut spółki hiszpańskiej będącej pożyczkodawcą stanowi, iż przedmiotem jej działalności jest "(i)świadczenie usług finansowych, dotyczących administracji i kierowania, wszelkiego rodzaju spółkom prywatnym, krajowym, bądź zagranicznym, zawsze wtedy, gdy nie będzie to oznaczało realizacji działalności właściwej jednostkom finansującym, (ii) inwestycje i umieszczanie kapitałów w jakiegokolwiek rodzaju firmach i przedsięwzięciach."

Pożyczkodawca nie jest bankiem, natomiast działalność gospodarcza wykonywana faktycznie w sposób zorganizowany przez pożyczkodawcę polega na zapewnieniu finansowania innym podmiotom przede wszystkim poprzez udzielanie pożyczek. Wskazane w statucie pożyczkodawcy wyłączenie usług właściwym jednostkom finansującym oznacza, iż nie może on wykonywać czynności zastrzeżonych dla podmiotów, dla których prawo hiszpańskie wymaga spełnienia szczególnych warunków i uzyskania licencji (np. dla firm leasingowych). Jednocześnie ograniczenie to nie dotyczy udzielania pożyczek i kredytowania.

Zagadnienie o rozstrzygnięcie którego zwraca się Spółka, dotyczy opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych umów pożyczek udzielanych przez spółkę hiszpańską na rzecz Wnioskodawcy.

Spółka stoi na stanowisku, że jest uprawniona do skorzystania ze zwolnienia o którym mowa w art. 9 pkt 10 lit. a) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, jak również z wyłączenia z opodatkowania tym podatkiem na podstawie art. 2 pkt 4 lit. b) ww. ustawy. W konsekwencji, pożyczka otrzymana przez Spółkę od hiszpańskiego pożyczkodawcy nie będzie opodatkowana podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Naczelnik Drugiego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Warszawie nie podziela w całości stanowiska Spółki i wyjaśnia:

W przedmiotowym przypadku istotne znaczenie mają kwestie opodatkowania transakcji podatkiem od towarów i usług, gdyż zgodnie z art. 2 ust. 4 lit. b) ustawy z dnia 09.09.2000r. (Dz. U. Nr 41 z 2005r. poz. 399 ze zm.) o podatku od czynności cywilnoprawnych, podatkowi temu nie podlegają czynności cywilnoprawne, jeżeli przynajmniej jedna ze stron z tytułu dokonania tej czynności jest zwolniona z podatku od towarów i usług, z wyjątkiem:

umów sprzedaży i zamiany, których przedmiotem jest nieruchomość lub jej część, albo prawo użytkowania wieczystego, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub prawo do miejsca postojowego w garażu wielostanowiskowym lub udział w tych prawach

umowy spółki i jej zamiany

umowy sprzedaży udziałów i akcji w spółkach handlowych.

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004r., Nr 54, poz. 535 ze zm.) podatnikami tego podatku są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne będące usługobiorcami usług świadczonych przez podatników posiadających siedzibę lub miejsce zamieszkania albo pobytu poza terytorium kraju.

W myśl art. 27 ust. 1 ww. ustawy miejscem świadczenia usług jest miejsce, gdzie świadczący usługę posiada siedzibę, a w przypadku posiadania stałego miejsca prowadzenia działalności, z którego świadczy usługi - miejsce, gdzie świadczący usługę posiada stałe miejsce prowadzenia działalności; w przypadku braku takiej siedziby lub stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej - miejsce stałego zamieszkania. Jednak w przypadku gdy usługi, o których mowa w ust. 4 (do których w punkcie 4 zaliczane są usługi bankowe, finansowe i ubezpieczeniowe łącznie z reasekuracją) wspomnianego artykułu, są świadczone na rzecz:

1)osób fizycznych, osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej, posiadających siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium państwa trzeciego lub

2)podatników mających siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium Wspólnoty, ale w kraju innym niż kraj świadczącego usługę

miejscem świadczenia tych usług jest miejsce, gdzie nabywca usługi posiada siedzibę, stałe miejsce prowadzenia działalności, dla którego dana usługa jest świadczona, a w przypadku braku stałego miejsca prowadzenia działalności, stały adres lub miejsce zamieszkania - art. 27 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług.

W obliczu powyższego należy stwierdzić, iż nabyta przez Spółkę usługa finansowa podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce.

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług zwalnia się od podatku usługi wymienione w załączniku nr 4 do ustawy. Z treści załącznika nr 4 do ustawy wynika, że zwolnienie dotyczy m.in. usług pośrednictwa finansowego, z wyjątkiem określonych usług tego rodzaju wprost wyłączonych w załączniku spod zwolnienia podatkowego. W istocie jednak usługi pośrednictwa finansowego to wszelkiego rodzaju usługi finansowe mieszczące się w Sekcji I PKWIU, a więc także usługi pożyczek.

Biorąc pod uwagę przedstawione przepisy prawa oraz stan faktyczny zawarty we wniosku Spółki, należy stwierdzić, iż udzielane przez spółkę hiszpańską pożyczki podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na terytorium kraju. Jednocześnie czynności te będą podlegały zwolnieniu z opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

W związku z faktem, iż wyłączenie z art. 2 pkt 4 lit. b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych będzie miało w danym przypadku zastosowanie, przedmiotowe umowy pożyczek nie będą podlegały opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Naczelnik Drugiego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego wyjaśnia, iż z uwagi na fakt, że przedmiotowe transakcje umów pożyczek korzystają z wyłączenia z ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 2 pkt 4 lit b), nie ma zastosowania zwolnienie uregulowane w art. 9 ust. 10 lit. a) ww. ustawy. Z tego też powodu stanowisko Spółki w oparciu o przedstawiony we wniosku stan faktyczny zostało uznane za nieprawidłowe.