W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka z o.o. zawarła umowy zlecenia powierniczego (fiducjonarneg) (art. 734 par.2 w związku z art. 740 zd.2 Kodeksu cywilnego ) z udziałowcami Spółki, występującymi jako osoby fizyczne. Na mocy tych umów zleceniobiorcy zostali zobowiązani do zakupu nieruchomości we własnym imieniu ale na rachunek spółki z obowiązkiem późniejszego przeniesienia własności zakupionych nieruchomości na rzecz Spółki. Przyjmujący zlecenie wystąpili zatem w roli tzw. zastępców pośrednich. Po stronie zlecającego istniał obowiązek pokrycia wydatków związanych z należytym wykonaniem zlecenia tj. zakupu nieruchomości oraz zwolnieniem zleceniobiorców z zaciągniętych w tym celu zobowiązań (art. 745 K.c.).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w zaistniałym stanie faktycznym, Spółka powinna uiścić podatek od czynności cywilnoprawnych od zawartych umów przy założeniu, że nie były to umowy pożyczki ale umowy zlecenia ?

Zdaniem wnioskodawcy w opisanej wyżej sytuacji zawarte przez Spółkę umowy są umowami zlecenia powierniczego a nie umowami pożyczki i nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych z uwagi na fakt, iż nie są objęte katalogiem czynności oraz zdarzeń, które podlegają opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych zawartym w art. 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Z wniosku wynika, że wnioskodawca zawarł umowy zlecenia powierniczego, a nie umowy pożyczki.Umowa powiernicza w polskim prawie należy do umów nie nazwanych. Najczęściej podstawą skonstruowania umowy powierniczej jest umowa zlecenia, stąd prawa i obowiązki stron takiej umowy są oceniane wg przepisów o zleceniu. Jest to nienazwana umowa o świadczenie usług, do której stosownie do art. 750 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeksu cywilnego (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) stosuje się odpowiednio przepisy o zleceniu, chyba że jest to umowa zlecenia, wtedy stosuje się wprost przepisy o zleceniu.

W myśl przepisów ustawy z dnia 9 września 2000r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t. j. Dz. U. z 2007r. Nr 68, poz. 450 z późn. zm.) podatkowi od czynności cywilnoprawnych podlegają te umowy nazwane, które wymienione są w art. 1 ust. 1 cytowanej ustawy, przy czym nie nazwa a cel umowy decyduje o charakterze czynności cywilnoprawnej.

Jeżeli więc, jak twierdzi wnioskodawca zawarte umowy są umowami zlecenia powierniczego należy stwierdzić, że w katalogu czynności cywilnoprawnych nie została wymieniona umowa zlecenia ani umowa powiernicza.

Otrzymanie środków finansowych w ramach zawartej umowy powierniczej (zlecenia), nie skutkuje powstaniem obowiązku podatkowego w podatku od czynności cywilnoprawnych. Zgodnie z art. 741 Kodeksu cywilnego "przyjmującemu zlecenie nie wolno używać we własnym interesie rzeczy i pieniędzy dającego zlecenie...".

Z treści wniosku wynika, że powierzone przez zleceniodawcę środki finansowe mają ściśle określony cel przeznaczenia, co uniemożliwia dysponowanie nimi w sposób swobodny.

Zatem stanowisko wnioskodawcy wyrażone we wniosku, że zawarte przez Spółkę umowy zlecenia powierniczego nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych jestprawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.