|
Chcesz odszukać potrzebne Ci informacje z zakresu stosowania prawa podatkowego
szybciej, wygodniej i pewniej, bez reklam?
|
||||||||||
| Słowa kluczowe: cesja wierzytelności, sprzedaż wierzytelności | |
| Data: 2006-11-23 | |
![]() Pytanie:Czy kwota podatku od cesji wierzytelności przyszłej została odprowadzona w prawidłowej wysokości?Z przedstawionego stanu faktycznego w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych wynika, że w dniu 16 września 2006 r. dokonał Pan sprzedaży przyszłej wierzytelności. Przedmiotowa wierzytelność dotyczy zobowiązania Przyszłego dłużnika do zapłaty ceny za zakup akcji imiennych spółki pod firmą " XXXXXXXXXX" w stosunku do spółki XXXXXXX z siedzibą w XXXXX XXXX. W umowie wartość sprzedaży przyszłej wierzytelności została określona na kwotę 17.000 zł, którą uznał Pan za odpowiadającą wartości rynkowej i od której naliczył Pan podatek w wysokości 1 %. Zwraca się Pan z zapytaniem, czy kwota podatku od przedmiotowej cesji wierzytelności przyszłej została odprowadzona w prawidłowej wysokości. We wniosku zajął Pan stanowisko, że w istniejącym stanie prawnym w oparciu o przepis art. 6 ust. 1 lit. c ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych podstawą opodatkowania cesji jest wartość rynkowa rzeczy lub prawa majątkowego. Jeżeli umowa o przeniesieniu wierzytelności dokonana zostanie na podstawie przepisów art. 509 i następnych Kodeksu Cywilnego, regulujących przelew wierzytelności i przybierze postać którejkolwiek z umów wymienionych w art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, a w szczególności umowy sprzedaży lub zamiany - to będzie rodzić obowiązek uiszczenia podatku. Przelew wierzytelności przybierający postać innych umów niż wymienione w art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych nie stanowi przedmiotu opodatkowania tym podatkiem. W przypadku, gdy umowa sprzedaży lub zamiany dotyczy wierzytelności przyszłych, to należy uznać taką umowę za zobowiązującą do sprzedaży wierzytelności, nie rodzącą obowiązku uiszczenia podatku. Powstanie on dopiero z chwilą sprzedaży lub zamiany (odpłatnego przeniesienia) już konkretnej, istniejącej wierzytelności, wywołującej skutek rozporządzający. Poza tym art. 509 § 1 Kodeksu Cywilnego definiuje wprost instytucję przelewu wierzytelności, w myśl którego wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią, chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania. Ten rodzaj umowy cywilnoprawnej, jako niewymieniony w art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych również nie podlega podatkowi. Mając powyższe na uwadze postanowiono jak w sentencji. Na podst. art. 14b § 1 i § 2 w/w ustawy Ordynacja podatkowa interpretacja nie jest wiążąca dla podatnika, wiąże natomiast właściwe organy podatkowe i organy kontroli skarbowej do czasu jej zmiany lub uchylenia. Zgodnie z art. 14a § 4 w związku z art. 236 § 2 pkt 1 w/w ustawy Ordynacja podatkowa na niniejsze postanowienie służy zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie za pośrednictwem Naczelnika Urzędu Skarbowego w Mińsku Mazowieckim w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia. |
|
| 2006-11-23 |
