1. czy przychody konsorcjum ( w tym "B" S.A. ) z tytułu realizacji przedsięwzięcia gospodarczego będącego przedmiotem Umowy Głównej zawartej w Fundację "F", w części sfinansowanej z Funduszu PHARE korzystają z przedmiotowego zwolnienia podatkowego przewidzianego w art. 17 ust. 1 pkt 23 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?
2. czy koszty ponoszone przez członków Konsorcjum związane z przychodami z tytułu realizacji Umowy Głównej będą stanowić dla nich podatkowe koszty uzyskania przychodu, a jeżeli tak to, w jakiej wysokości?
3. w jakiej dacie, ( w którym roku obrotowym ) można zakwalifikować koszty związane z realizację Umowy Głównej w podatkowe koszty uzyskania przychodu ( w roku obrotowym, w którym zostały poniesione czy też w roku obrotowym, w którym wystąpił przychód z tytułu realizacji umowy)?

Zdaniem podatnika przychody członków Umowy Konsorcjum uzyskane z tytułu Umowy Głównej są przychodami, o których stanowi art. 17 ust. 1 pkt 23 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych korzystają zatem ze zwolnienia przedmiotowego w podatku dochodowym.
Wskazując interpretację Ministra Finansów z dnia 23.02.1998r. Nr PO4/AK-802-79/1/98, w której stwierdzono, że sformułowania zawarte w art. 17 ust. 1 pkt 23 ustawy mają bardzo szerokie znaczenie, zaś przekazywanie środków o jakich mowa w tym przepisie, w praktyce bywa różnorodne i często zdarza się że beneficjent środków czy też bezpośredni wykonawca części prac związanych z programem pomocy nie wykonuje sam, lecz do ich wykonania wskazuje inny podmiot (osobę fizyczna lub prawną) lub ich wykonanie powierza innemu podmiotowi i dlatego zdaniem Ministra Finansów, przyjąć należy, że ten inny podmiot opłacany jest także ze środków pomocowych, Strona stwierdziła, iż wyjaśnienia w niej zawarte pozostają aktualne także obecnie. Stan prawny w tym względzie nie uległ bowiem zmianie i szerokie zakreślenie kręgu podmiotów mogących korzystać ze wskazanego zwolnienia w pełni jest zgodne z wykładnią systemową tego uregulowania i odpowiada celowi ustawodawcy, który zapisał je w takiej postaci.
Odnośnie kosztów uzyskania przychodów według podatnika w opisanym stanie faktycznym wydatki związane z uzyskaniem przychodu z realizacji Umowy Głównej można zakwalifikować do podatkowych kosztów tylko do wysokości, w jakiej pozostaje przychód opodatkowany ( pochodzący z polskich funduszy ) do całego przychodu z realizacji tej umowy. Ponadto zdaniem podatnika, jest on uprawniony do kwalifikowania wydatków czynionych w związku z realizacją przedmiotowej umowy w części stanowiącej koszt uzyskania przychodu do kosztów podatkowych w dacie ich faktycznego ponoszenia.

Postanowieniem z dnia 01.03.2005r., Nr 1472/ROP1/423-27-11/05/JL Naczelnik Drugiego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Warszawie uznał stanowisko podatnika za nieprawidłowe.
Odnośnie kwestii przychodów stwierdzono, iż przychody Spółki "B", z tytułu realizacji przedmiotowego przedsięwzięcia gospodarczego w części finansowanej z Funduszu PHARE nie korzystają ze zwolnienia podatkowego przewidzianego w art. 17 ust. 1 pkt 23 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Stwierdzono, iż powołana prze Stronę interpretacja Ministerstwa Finansów z dnia 23.02.1998r., obowiązywała do 1 stycznia 2001r., kiedy to zmieniła się redakcja przedmiotowego przepisu.
Odnośnie kosztów uzyskania przychodów, stwierdzono, że jeśli do przychodów Spółki "B", z tytułu realizacji przedmiotowego przedsięwzięcia gospodarczego, nie ma zastosowanie art. 17 ust. 1 pkt 23 ustawy, wówczas ustalając koszty uzyskania przychodu należy odnieść się do art. 15 ust. 1 wskazanej ustawy podatkowej. W świetle tego przepisu, kosztami uzyskana przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem wymienionych w art. 16 tej ustawy.
Odnosząc się natomiast do odniesienia kosztu do odpowiedniego okresu rozliczeniowego stwierdzono, powołując się na art. 15 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, iż Spółka koszty podatkowe związane z przedmiotowym przedsięwzięciem gospodarczym powinna odnieść do roku, w którym powstaje przychód z realizacji tegoż przedsięwzięcia.

Pismem z dnia 14.03.2005r. Spółka działając przez pełnomocnika złożyła zażalenie na w/w postanowienie, i wniosła o jego zmianę poprzez uznanie, że "B"S.A. jest jednym z trzech głównych wykonawców umowy z dnia 30 lipca 2004r. zawartej w imieniu "B"S.A. i "R" Sp. z o.o. przez "S" Sp. z o.o. z Jednostką Kontraktująco - Finansującą "F", a w konsekwencji jest jednym z beneficjentów środków przyznanych z funduszu PHARE na realizację zadania gospodarczego objętego treścią wspomnianej umowy, czyli korzysta w tym zakresie z przedmiotowego zwolnienia podatkowego wynikającego, z art. 17 ust. 1 pkt 23 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
Zdaniem podatnika, rozstrzygnięcie zawarte w postanowieniu z dnia 1 marca 2005r. jest nieprawidłowe albowiem zostało oparte na stanie faktycznym niezgodnym z rzeczywistością, a co więcej sprzecznym z jego opisem zawartym w złożonym przez podatnika w dniu 20 stycznia 2005r. wniosku.

Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie po rozpatrzeniu zażalenia stwierdza, co następuje. Zażalenie wniesione przez Spółkę nie zasługuje w ocenie organu odwoławczego na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 23 ustawy z dnia 15.02.1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych ( tj. Dz. U. z 2000r., Nr 54, poz. 654 ze zm. ) wolne od podatku dochodowego są "dochody uzyskane przez podatników od rządów państw obcych, organizacji międzynarodowych lub międzynarodowych instytucji finansowych, pochodzących ze środków bezzwrotnej pomocy, w tym także ze środków z programów ramowych badań, rozwoju technicznego i prezentacji Unii Europejskiej i z programów NATO, przyznanych na podstawie jednostronnej deklaracji lub umów zawartych z tymi państwami, organizacjami lub instytucjami przez Radę Ministrów Rzeczypospolitej Polskiej, właściwego ministra lub agencje rządowe; w tym również w przypadkach, gdy przekazanie tych środków jest dokonywane za pośrednictwem podmiotu upoważnionego do rozdzielania środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej na rzecz podmiotów, którym służyć ma ta pomoc"

Celem tego przepisu jest zwolnienie od opodatkowania podatkiem dochodowym, konkretnych kwot przekazywanych przez rządy państw obcych lub zagraniczne instytucje finansowe od momentu przekazania do momentu ich uzyskania przez podmiot któremu ma służyć ta pomoc ( beneficjenta tej pomocy ).
Zatem zwolnieniu od podatku dochodowego podlegają dochody podmiotów, którym przyznana została pomoc. Nie można tego przepisu wbrew twierdzeniom strony rozciągać na podmioty, które wykonują np. prace finansowane z tych środków.
Dla uzyskania przedmiotowego zwolnienia, konieczne jest spełnienie przez podmiot, który z tego zwolnienia chce korzystać, łącznie dwóch warunków:

• uzyskania środków od wskazanego w przepisie podmiotu zagranicznego bezpośrednio lub za pośrednictwem podmiotu lub podmiotów upoważnionych do ich rozdzielania,
• pomoc bezzwrotna musi być przyznana podmiotowi, który z przedmiotowego zwolnienia chce korzystać.

Mając na względzie powyższe Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie uważa, iż prawidłowo orzeczono w zaskarżonym postanowieniu, iż kwoty otrzymane przez S.A. "B" z tytułu realizacji kontraktu na stworzenie bazy danych i portalu internetowego, nie podlegają zwolnieniu z art. 17 ust. 1 pkt 23 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie uważa ponadto, iż bez znaczenia przy interpretacji zastosowania przepisów prawa podatkowego tj. art. 17 ust. 1 pkt 23 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych pozostaje fakt, czy kontrahentem - stroną umowy z dnia 30.07.004r. była jedynie Spółka "S" czy spółka ta w konsorcjum z "B" i "R", gdyż zarówno w pierwszej jak i w drugiej sytuacji Spółka "B" nie zyskuje prawa do uznania, iż środki otrzymane z tytułu wykonania kontraktu stanowią dla niej bezzwrotną pomoc zagraniczną. Dochody Spółki dotyczą bowiem zapłaty otrzymanej za wykonanie konkretnej usługi, w żaden sposób nie mają charakteru bezzwrotnej pomocy przyznanej Spółce.
W Nocie Wyjaśniającej na którą powołuje się Strona w swoich pismach, spółkę "S" wskazuje się nie jako beneficjenta a jako kontrahenta kontraktu. Jako beneficjenta wskazuje się natomiast Ministerstwo Gospodarki i Pracy.

Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, iż Spółka "B", czy to działając jako podwykonawca, czy jako jeden z trzech głównych wykonawców przedmiotowego kontraktu tj. umowy z dnia 30 lipca 2004r. nie jest beneficjentem bezzwrotnej pomocy, o której stanowi art. 17 ust. 1 pkt 23 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, a zatem jej dochody z realizacji omawianego kontraktu nie korzystają ze zwolnienia podatkowego przewidzianego w wyżej cytowanym unormowaniu.

Ponadto, należy stwierdzić, iż zaskarżone postanowienie w pozostałej części, dotyczącej interpretacji przepisów dotyczących kosztów uzyskania przychodów, co do których strona w złożonym zażaleniu nie wniosła zastrzeżeń, jest prawidłowe.