|
Chcesz odszukać potrzebne Ci informacje z zakresu stosowania prawa podatkowego
szybciej, wygodniej i pewniej, bez reklam?
|
||||||||||
| Słowa kluczowe: nabycie, przedsiębiorstwa, rejestracja, wartości niematerialne i prawne, wkłady niepieniężne, znak towarowy, zorganizowana część przedsiębiorstwa | |
| Data: 2011-05-18 | |
![]() Istota interpretacji:Czy nabyte przez Spółkę w drodze wkładu niepieniężnego prawo ochronne do znaku towarowego udzielone za granicą stanowi wartość niematerialną i prawną w rozumieniu art. 16b ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe: Spółka z o.o. (dalej Spółka lub Wnioskodawca) jest spółką kapitałową, której pierwszy rok podatkowy rozpoczął się przez dniem 01.01.2011r. i trwa do dnia 31.12.2011r., w związku z czym w pierwszym roku podatkowym stosuje ona przepisy podatkowe w brzmieniu obowiązującym do dnia 31.12.2010r. (na podstawie przepisu przejściowego art. 12 ustawy z dnia 25 listopada 2010r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, Dz.U. Nr 226, poz. 1478). Rozważane jest nabycie przez Spółkę w drodze wkładu niepieniężnego przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa. W skład wnoszonego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części wchodzić będą m.in. znaki towarowe. Nabywane znaki towarowe podlegają ochronie wynikającej z rejestracji:
Nabywane w drodze aportu znaki towarowe nie zostały ujęte w ewidencji wnoszącego aport jako wartości niematerialne i prawne. Nabycie znaków towarowych nastąpi w pierwszym roku podatkowym Spółki. W związku z powyższym zadano następujące pytania:
Przedmiot niniejszej interpretacji indywidualnej stanowi odpowiedź na pytanie nr 2. W przedmiocie pytań nr 1, 3 i 4 wydana zostanie odrębna interpretacja indywidualna. Zdaniem Wnioskodawcy: Nabyte w drodze wkładu niepieniężnego prawo ochronne do znaku towarowe udzielonego za granicą stanowi wartość niematerialną i prawną w rozumieniu art. 16b ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Zgodnie z przepisem art. 16b ust 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych amortyzacji podlegają prawa określone w ustawie - Prawo własności przemysłowej. Jednym z praw określonych w tej ustawie jest prawo ochronne do znaku towarowego. Jeżeli więc nabyte prawo do znaku towarowego spełni pozostałe wymogi do uznania go za WNiP w rozumieniu przepisów podatkowych (wykorzystywanie w prowadzone; działalności okres użytkowania minimum rok) wówczas będzie on podlegał amortyzacji według zasad określonych w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. W związku z powyższym zdaniem Spółki nie powinno budzić wątpliwości ze prawa ochronne do znaków towarowych za granicą, które Spotka nabędzie na podstawie umowy sprzedaży lub w formie aportu są wartościami niematerialnymi i prawnymi w rozumieniu art. 16b ust 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego, stwierdzam, co następuje: Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych ( Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.; dalej: updop) przewiduje zamknięty katalog wartości niematerialnych i prawnych. Art. 16b ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych stanowi, iż amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, nabyte nadające się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania prawa określone w ustawie z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117, z późn. zm.; dalej: ustawa PWP) - o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane przez niego do używania na podstawie umowy licencyjnej (sublicencji), umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane wartościami niematerialnymi i prawnymi. Oznacza to, iż prawa, które nie zostały wymienione wprost w tej ustawie jako wartości niematerialne i prawne nie mogą zostać zaliczone do tej kategorii. Zgodnie z art. 6 ust. 1 w związku z art. 162 ustawy PWP, prawem zbywalnym są patenty oraz dodatkowe prawa ochronne na wynalazki, prawa ochronne na wzory użytkowe i znaki towarowe, a także prawa z rejestracji na wzory przemysłowe, topografie układów scalonych oraz oznaczenia geograficzne. Ustęp 2 tego przepisu stanowi, iż w sprawach, o których mowa w ust. 1, właściwy jest Urząd Patentowy. Jak stanowi art. 120 ustawy PWP, znakiem towarowym może być każde oznaczenie, które można przedstawić w sposób graficzny, jeżeli oznaczenie takie nadaje się do odróżnienia towarów jednego przedsiębiorstwa od towarów innego przedsiębiorstwa. Znakiem towarowym może być w szczególności wyraz, rysunek, ornament, kompozycja kolorystyczna, forma przestrzenna, w tym forma towaru lub opakowania, a także melodia lub inny sygnał dźwiękowy. W przypadku przedmiotów własności przemysłowej - dla większości z nich - w celu uzyskania pełnej ochrony prawnej na terenie Polski wymagane jest:
Przez uzyskanie prawa ochronnego nabywa się prawo wyłącznego używania znaku towarowego w sposób zarobkowy lub zawodowy na całym obszarze Rzeczypospolitej Polskiej(art. 153 ustawy PWP). Uzyskane przez podatnika prawa potwierdzone wydaną przez Urząd Patentowy decyzją, w myśl art. 16 b ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, stanowią wartości niematerialne i prawne podlegające amortyzacji podatkowej. Decyzja ta bowiem tworzy podmiotowe prawo używania znaku towarowego i oznaczania nim towarów i usług jako bezwzględne prawo majątkowe. Prawo ochronne jest więc wyłącznym prawem podmiotowym o czasowej i terytorialnej skuteczności. Oczywiście muszą zostać spełnione również pozostałe przesłanki, tj. prawo takie musi być nabyte i nadające się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok. Z opisanego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że w skład obejmowanego przez Wnioskodawcę aportu w postaci przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części wchodzić będą między innymi znaki towarowe zarejestrowane poza granicami Polski przez spółkę wnoszącą. Prawa wynikające z tejże rejestracji są więc wyłącznym prawem podmiotowym o czasowej i terytorialnej skuteczności, czyli tylko i wyłącznie w kraju ich rejestracji. Podmiot gospodarczy, który zamierza prawa ochronne na znaki towarowe gospodarczo wykorzystywać na terenie innych państw wspólnoty europejskiej, winien dokonać ich rejestracji w Urzędzie ds. Harmonizacji Rynku Wspólnotowego. Uwzględniając powyższe stwierdzić należy, że brak jest zatem podstaw do uznania, że objęte w drodze aportu prawa ochronne na znak towarowy zarejestrowany w zagranicznym urzędzie będącym odpowiednikiem Urzędu Patentowego stanowią wartości niematerialne i prawne, o których mowa w art. 16b ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ponieważ korzystają z praw ochronnych z tytułu ich rejestracji na mocy przepisów innych jurysdykcji, do których ustawa PWP nie odsyła. Zatem Spółka nie ma podstaw do rozpoznania ich, jako wartości niematerialne i prawne i nie powinna ujawniać tego składnika majątkowego w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych prowadzonej przez Spółkę. W konsekwencji stanowisko Wnioskodawcy w zakresie możliwości rozpoznania, jako wartości niematerialnej i prawnej podlegającej amortyzacji podatkowej zarejestrowanego znaku towarowego, którego rejestracja dokonana została za granicą w urzędzie będącym odpowiednikiem Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej, przez co korzysta ono z praw ochronnych na terenie inne kraju, należy uznać za nieprawidłowe. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock. Referencje |
|
| 2011-05-18 |
