Istota interpretacji:

Czy Wspólnota Mieszkaniowa postąpiła prawidłowo odprowadzając podatek dochodowy od osób prawnych z tytułu wnoszonych zaliczek od właścicieli lokali użytkowych? 2. Czy rozumowanie właściciela lokalu użytkowego, że kwoty otrzymywane od niego podlegają zwolnieniu na podst. art. 17 ust. 1 pkt 44, należy uznać za prawidłowe?

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Na podstawie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych Wspólnota Mieszkaniowa zapłaciła podatek w 2009 i płaci zaliczki na jego poczet. W skład Wspólnoty Mieszkaniowej wchodzą właściciele lokali mieszkalnych i niemieszkalnych (użytkowych). Właściciele lokali wnoszą co miesiąc zaliczki: na poczet utrzymania nieruchomości wspólnej- na media (zimna woda i ścieki, podgrzanie wody, wywóz nieczystości, CO, CCW — opłata stała) Wspólnota dodatkowo uzyskuje przychody z tytułu pożytków (reklama), lokat bankowych i odsetek za zwłokę z tytułu nieterminowych płatności.

Zgodnie z artykułem 17 ust. 1 pkt 44 dochodami wolnymi od podatku są dochody spółdzielni mieszkaniowych, wspólnot mieszkaniowych towarzystw budownictwa społecznego oraz samorządowych jednostek organizacyjnych prowadzących działalność w zakresie gospodarki mieszkaniowej uzyskane z gospodarki zasobami mieszkaniowymi w części przeznaczonej na cele związane z utrzymaniem tych zasobów, z wyłączeniem dochodów uzyskanych z innej działalności gospodarczej niż gospodarka zasobami mieszkaniowymi". Po uwzględnieniu w/w artykułu i Interpretacji ogólnej z dnia 5 marca 2008 Nr Wspólnota do dochodów zwolnionych zaliczyła dochód uzyskany z lokali mieszkalnych. Do obliczenia podatku dochodowego od osób prawnych Wspólnota Mieszkaniowa uwzględnia: - zaliczki wnoszone przez właścicieli lokali niemieszkalnych (użytkowych) tj. zaliczki na koszty zarządzania, zaliczki na media i odsetki za zwłokę z tytułu nieterminowych płatności. - odsetki bankowe - opłaty z tytułu pożytków Z naszym stanowiskiem nie zgadza się jeden z właścicieli lokalu użytkowego. Powołując się na wyrok z dnia 22.01.2008 sygn.akt I SA/Gl 737/2007 Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego i wyrok z dnia 3.10.2008 sygn. I SA/Wr 223/2008 Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu właściciel lokalu użytkowego twierdzi, że kwoty pochodzące z zaliczek wpłacanych do wspólnoty mieszkaniowej przez właścicieli lokali użytkowych (w tym zaliczki na koszty zarządzania nieruchomością wspólną) podlegają zwolnieniu na podstawie art. 17 ust. 1 pkt, 44 updp." Jego zdaniem za istotny charakter należy uznać nie charakter lokali wchodzących w skład nieruchomości ale charakter całej nieruchomości.

W związku z powyższym zadano następujące pytania

1. Czy Wspólnota Mieszkaniowa postąpiła prawidłowo odprowadzając podatek dochodowy od osób prawnych z tytułu wnoszonych zaliczek od właścicieli lokali użytkowych...
2. Czy rozumowanie właściciela lokalu użytkowego, że kwoty otrzymywane od niego podlegają zwolnieniu na podst. art. 17 ust. 1 pkt 44, należy uznać za prawidłowe...
   
   

Zdaniem Wnioskodawcy w oparciu o Interpretację ogólną z dnia 5 marca 2008 Nr lokale w przypadku, użytkowe nie wchodzą w skład zasobów mieszkaniowych i w związku z tym zaliczki wnoszone przez właścicieli lokali użytkowych (niemieszkalnych) nie są zwolnione z podatku dochodowego od osób prawnych.

Po przeanalizowaniu przedstawionego stanu faktycznego oraz obowiązującego stanu prawnego stwierdzam, co następuje:

Zasady funkcjonowania wspólnot mieszkaniowych określa ustawa z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz. U. z 2000r. Nr 80, poz. 903, ze zm.). Zgodnie z art. 6 tej ustawy, ogół właścicieli, których lokale wchodzą w skład określonej nieruchomości, tworzy wspólnotę mieszkaniową. Wspólnota mieszkaniowa może nabywać prawa i zaciągać zobowiązania, pozywać i być pozwana. Nie posiada jednak osobowości prawnej. Wspólnotę mieszkaniową tworzą zarówno właściciele odrębnych lokali mieszkalnych, jak i właściciele odrębnych lokali użytkowych.

Każdy członek wspólnoty mieszkaniowej jest właścicielem lokalu oraz udziału w nieruchomości wspólnej. Udział w nieruchomości wspólnej jest prawem związanym z własnością lokalu.

W myśl art. 3 ww. ustawy, grunt oraz wszelkie części budynku i inne urządzenia, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli lokali lub dotychczasowego właściciela nieruchomości ze względu na należące do niego niewyodrębnione lokale (nieruchomość wspólna), stanowią ich współwłasność w częściach ułamkowych odpowiadających stosunkowi powierzchni użytkowej lokalu do powierzchni użytkowej budynku. Współwłasność nieruchomości wspólnej jest przymusowa.

Zgodnie z art. 7 ust 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych ( t. j .Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm dalej: pdop), przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód bez względu na rodzaj źródeł przychodów z jakich dochód ten został osiągnięty: w wypadkach, o których mowa w art. 21 i 22, przedmiotem opodatkowania jest przychód.

Z art. 7 ust. 2 pdop wynika, że dochodem jest, z zastrzeżeniem art. 10 i 11, nadwyżka sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym; jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą.

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 44 pdop wolne od podatku są dochody spółdzielni mieszkaniowych, wspólnot mieszkaniowych, towarzystw budownictwa społecznego oraz samorządowych jednostek organizacyjnych prowadzących działalność w zakresie gospodarki mieszkaniowej uzyskane z gospodarki zasobami mieszkaniowymi – w części przeznaczonej na cele związane z utrzymaniem tych zasobów, z wyjątkiem dochodów uzyskanych z innej działalności gospodarczej niż gospodarka zasobami mieszkaniowymi.

Stosownie do wyżej cytowanego przepisu zwolnione od podatku są wyłącznie te dochody wspólnoty mieszkaniowej, które zostały uzyskane z gospodarki zasobami mieszkaniowymi i które zostały przeznaczone na utrzymanie tych zasobów. Wobec tego opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają dochody uzyskane z:

• gospodarki zasobami mieszkaniowymi, które nie zostały przeznaczone na cele związane z utrzymaniem zasobów mieszkaniowych oraz

• innej działalności niż gospodarka zasobami mieszkaniowymi, nawet wówczas, gdy zostaną przeznaczone na utrzymanie zasobów mieszkaniowych.
  
  

Przez "zasoby mieszkaniowe" należy rozumieć:

1. znajdujące się w budynku mieszkalnym lokale mieszkalne wraz z przynależnymi do nich pomieszczeniami oraz wyposażenie techniczne, jak np.: dźwigi osobowe i towarowe, aparaty do wymiany ciepła, kotłownie i hydrofornie wbudowane, klatki schodowe, strychy, piwnice, komórki, balkony, loggie, garaże,
2. pomieszczenia znajdujące się w budynku mieszkalnym lub poza nim, związane z administrowaniem i zapewnieniem bezawaryjnego funkcjonowania osiedlowych budynków mieszkalnych, tj.: budynki (pomieszczenia) administracji osiedlowej, np.: spółdzielni mieszkaniowej, wspólnot mieszkaniowych, kotłownie i hydrofornie wolnostojące, osiedlowe warsztaty (zakłady) konserwacyjno-remontowe,
3. urządzenia i uzbrojenie terenów, na których znajdują się budynki wyżej wymienione, jak np.: zbiorniki - doły gnilne, szamba, przydomowe oczyszczalnie ścieków, rurociągi i przewody sieci wodociągowo-kanalizacyjnej, gazowej i ciepłowniczej, sieci elektroenergetyczne i telekomunikacyjne, budowle inżynieryjne (studnie itp.), stacje transformatorowe, budowle komunikacyjne, jak: drogi osiedlowe, ulice, chodniki oraz inne budowle i urządzenia związane z ukształtowaniem i zagospodarowaniem terenu, mające wpływ na prawidłowe funkcjonowanie osiedlowych budynków mieszkalnych, jak np. latarnie oświetleniowe, ogrodzenia, parkingi, trawniki, kontenery na śmieci.
   
   

Związane z wyżej wymienionymi budowlami (lokalami mieszkalnymi i pomieszczeniami), obiektami i urządzeniami przychody (np. opłaty, czynsze, odsetki za zwłokę od nieterminowych ich wpłat) oraz sfinansowane z nich koszty stanowią przychody i koszty gospodarki zasobami mieszkaniowymi. Stanowią one jednocześnie przychody i koszty podatkowe w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (art. 12 ust. 1 pkt 1 oraz art. 15 ust. 1, z uwzględnieniem art. 16 ust. 1 ustawy). Dochód powstały z tego tytułu, w myśl art. 17 ust. 1 pkt 44 pdop, wolny będzie od podatku dochodowego, o ile przeznaczony zostanie na cele związane z utrzymaniem zasobów mieszkaniowych.

Ze zwolnienia nie będą natomiast korzystały dochody wspólnoty mieszkaniowej otrzymane z innych źródeł niż gospodarka zasobami mieszkaniowymi, nawet jeśli zostaną przeznaczone na utrzymanie tych zasobów, nie spełniony bowiem będzie jeden z kumulatywnych warunków wskazanych w cytowanym art. 17 ust. 1 pkt 44 ww. ustawy.

Wspólnota otrzymuje dochody z zaliczek wpłacanych przez właścicieli lokali użytkowych tj. zaliczki na koszty zarządzania, zaliczki na media i odsetki za zwłokę z tytułu nieterminowych płatności.

Odnosząc przedstawiony wyżej stan prawny do stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę stwierdzić należy, że lokale użytkowe nie należą do żadnej ze wskazanych wyżej grup pomieszczeń pozostałych i urządzeń wchodzących w skład budynku mieszkalnego lub znajdujących się poza nim, których istnienie jest niezbędne dla prawidłowego korzystania z mieszkań przez mieszkańców (ułatwiających im dostęp do budynku mieszkalnego, zapewniających sprawne jego funkcjonowanie oraz administrowanie).

Z konstrukcji art. 17 ust. 1 pkt 44 pdop wynika jasno, że zwolnienie dotyczy jedynie gospodarki zasobami mieszkaniowymi i nie ma tu znaczenia charakter całej nieruchomości. Istotą lokali użytkowych jest ich niemieszkalne przeznaczenie, co oznacza, iż nie można ich zaliczyć do zasobów mieszkaniowych. W związku z tym, dochody uzyskane od właścicieli tych lokali (zaliczki na koszty utrzymania, zaliczki na media i odsetki za zwłokę z tytułu nieterminowych płatności), jako nieosiągnięte z zasobów mieszkaniowych, należy zaliczyć do dochodów, które bez względu na cel na jaki zostaną przekazane, podlegać będą opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych.

Reasumując, zaliczki wnoszone przez właścicieli lokali użytkowych nie stanowią przychodów z gospodarki zasobami mieszkaniowymi, co w konsekwencji skutkuje tym, iż dochód powstały z tego tytułu nie korzysta ze zwolnienia na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 44 pdop. Ze zwolnienia nie może bowiem korzystać dochód uzyskany z innego źródła niż gospodarka zasobami mieszkaniowymi, nawet jeżeli zostanie przeznaczony na utrzymanie tych zasobów, nie spełniony bowiem będzie jeden z kumulatywnych warunków wynikających z cytowanego powyżej artykułu. Zatem Wspólnota prawidłowo odprowadza podatek dochodowy od dochodów z przedmiotowych lokali użytkowych. Ze zwolnienia przedmiotowego skorzystają jedynie dochody uzyskiwane z lokali mieszkalnych.

Jednocześnie należy podkreślić, iż przywoływane przez Wnioskodawcę wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 22.01.2008r. (sygn. akt I SA/Gl 737/07) i wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 03.10.2008r. I SA/Wr 223/2008 zapadły w indywidualnych sprawach i są wiążące wyłącznie dla stron, których dotyczą (należy zauważyć, że wyrok WSA w Gliwicach dotyczy dochodów z wynajmu dachu budynku wspólnoty operatorowi sieci komórkowej). Co do zasady wyroki sądów administracyjnych nie stanowią źródła obowiązującego prawa i nie mogą znaleźć bezpośredniego zastosowania w odniesieniu do indywidualnych spraw innych podatników.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.