Wniosek ten nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismami z dnia 11 czerwca 2010r. i z dnia 9 lipca 2010r. Znak: IBPBI/2/423-574/10/PP wezwano do jego uzupełnienia. Uzupełnienie wniosku wpłynęło do tut. Biura w dniu 11 czerwca 2010r. oraz w dniu 19 lipca 2010r.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

W związku z podpisaną przez Spółkę umową z PARP jako instytucją wdrażającą o dofinansowanie projektu realizowanego w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki 2007 – 2013 finansowanego ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego, będą realizowane następujące założenia projektu:

1. w szkoleniach realizowanych w ramach otrzymanej dotacji rozwojowej (szkolenia będą organizowane przez podmiot zewnętrzny wybrany zgodnie z zasadą konkurencyjności) weźmie udział około 100 pracowników Spółki w latach 2010 – 2011,
2. w założeniu szkolenia te będą refinansowane w 60% z EFS i w 40% sfinansowane przez Spółkę jako wkład własny,
3. Spółka będzie rozliczała poniesione zgodnie z harmonogramem finansowo – rzeczowym wydatki w kwartalnym, pisemnym wniosku o płatność i na tej podstawie spółka będzie otrzymywała refundację kosztów kwalifikowanych.
   
   

W uzupełnieniu wniosku Spółka wyjaśniła:

1. otrzymane przez Spółkę środki mieszczą się w Poddziałaniu nr 2.1.1 Rozwój Kapitału Ludzkiego w Przedsiębiorstwach,
2. Spółka w Programie występuje jako Beneficjent,
3. środki otrzymywane są w 85% za pośrednictwem Banku Gospodarstwa Krajowego a w 15% z rachunku bankowego Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości (PARP).
   
   

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy wydatki i koszty bezpośrednio sfinansowane z przychodów wolnych od podatku dochodowego od osób prawnych nie będą uważane za koszty uzyskania przychodów zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 58...

Zdaniem Spółki, wszelkie wydatki sfinansowane z przychodów zwolnionych od podatku zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 58 nie będą stanowić kosztu uzyskania przychodów a w przypadku sfinansowania wydatków na zakup środków trwałych odpisy amortyzacyjne nie będą stanowić kosztów uzyskania przychodów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000r. Nr 54, poz. 654 ze zm. – zwanej dalej "updop"), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust.1. Powyższe oznacza, że wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami lub służą zachowaniu bądź zabezpieczeniu źródła przychodów. Kosztami będą zarówno koszty pozostające w bezpośrednim związku z uzyskiwanymi przychodami, jak i pozostające w związku pośrednim, jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w tym celu, nawet wówczas gdy z obiektywnych powodów przychód nie zostanie osiągnięty.

Zatem do kosztów uzyskania przychodów podatnik ma prawo zaliczyć wszystkie koszty, zarówno te bezpośrednio, jak i pośrednio związane z przychodami, o ile zostały prawidłowo udokumentowane, za wyjątkiem kosztów ustawowo uznanych za niestanowiące kosztów uzyskania przychodów. Podatnik, zaliczając dany wydatek do kosztów uzyskania przychodów, winien wykazać jego związek z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz to, że poniesienie wydatku ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu lub że wydatek ten jest związany z konkretnym przedsięwzięciem gospodarczym.

Katalog wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, pomimo ich związku z przychodami i prowadzoną działalnością gospodarczą zawarty został w art. 16 ust. 1 updop.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawca rozpoczął starania o dofinansowanie ze środków Unii Europejskiej projektu szkoleń pracowników. Dotacja ma finansować 60% wydatków na przedmiotowe szkolenia. Środki otrzymywane w ramach projektu otrzymywane będą w 85% za pośrednictwem Banku Gospodarstwa Krajowego, a w 15% za pośrednictwem PARP.

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 48 updop, wolne od podatku są kwoty otrzymane od agencji rządowych lub agencji wykonawczych, jeżeli agencje otrzymały środki na ten cel z budżetu państwa, z wyjątkiem dopłat do oprocentowania kredytów bankowych w zakresie określonym w odrębnych ustawach.

W myśl art. 17 ust. 1 pkt 52 updop, płatności na realizację projektów w ramach programów finansowanych z udziałem środków europejskich, otrzymane z Banku Gospodarstwa Krajowego, z wyłączeniem płatności otrzymanych przez wykonawców będą również korzystały ze zwolnienia z opodatkowania.

Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 58 updop, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków i kosztów bezpośrednio sfinansowanych z dochodów (przychodów), o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 14a, 23, 24, 42, 47, 48, 52 i 53, lub ze środków, o których mowa w art. 33 ust. 4 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U. Nr 96, poz. 873, z późn. zm.).

Podsumowując, w oparciu o przywołane przepisy prawa należy stwierdzić, wydatki i koszty bezpośrednio sfinansowane z dochodów wolnych od opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 48 oraz art. 17 ust. 1 pkt 52 nie będą mogły zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.

Stanowisko Spółki jest zatem prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.