Istota interpretacji:

Czy odszkodowania otrzymane w związku z ubezpieczeniem składników majątkowych, stanowiących zasoby mieszkaniowe (np. budynki mieszkalne i wchodzące w ich skład lokale mieszkalne) stanowią przychód z gospodarki zasobami mieszkaniowymi i w związku z tym mogą zostać rozliczone w ramach ustalenia dochodu, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, to jest dochodu podlegającego zwolnieniu od tego podatku?"

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Spółdzielnia na podstawie pisemnych umów ze wspólnotami mieszkaniowymi wykonuje za odpłatnością ich obsługę administracyjną i księgową. Czynności te może wykonywać jedynie za pośrednictwem osób fizycznych mających stosowne uprawnienia, będących jednocześnie pracownikami Spółdzielni, przy czym osoby te z racji wykonywania przedmiotowych czynności według obowiązujących przepisów prawa podlegają obowiązkowemu ubezpieczeniu OC. Co istotne, osoby te za wykonywanie czynności wchodzące w skład obsługi wspólnot mieszkaniowych, nie otrzymują dodatkowego wynagrodzenia (nie osiągają przychodu), gdyż przychody za te czynności uzyskuje Spółdzielnia.

Osoby te w/w czynności wykonują w godzinach pracy, za co otrzymują wynagrodzenie na podstawie umów o pracę, objęte podatkiem dochodowym od osób fizycznych, a także składkami na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne.

Składki na obowiązkowe ubezpieczenia OC, od czynności jak wyżej, osób wykonujących je w imieniu Spółdzielni pokrywa Spółdzielnia i zalicza je do kosztów własnej działalności.

W pkt 2 uzupełnienia wniosku, które wpłynęło do tut. Biura 16 lipca 2010r., Spółdzielnia wskazała, iż w polisie OC są wskazane imiennie osoby sprawujące czynności zarządzania wspólnotami mieszkaniowymi w imieniu Spółdzielni, bo to Spółdzielnia jest stroną umów o zarządzanie, a osoby te są wskazane ze względu na posiadane licencje i uprawnienia – Spółdzielnia jako osoba prawna nie może być podmiotem takich uprawnień.

W pkt 3 uzupełnienia wniosku wskazała, iż uprawnionym z polisy ubezpieczeniowej jest Spółdzielnia.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy składki na obowiązkowe OC opłacane przez Spółdzielnię od czynności wykonywanych przez jej pracowników, dysponujących odpowiednimi uprawnieniami do takiego wykonywania, za które Spółdzielnia uzyskuje przychody, stanowią koszt uzyskania przychodu w podatku dochodowym od osób prawnych dla Spółdzielni...

Zdaniem Spółdzielni, możliwość zaliczenia wskazanych w opisie stanu faktycznego składek na obowiązkowe OC do kosztów uzyskania przychodu jest bezsporna. Wnioskodawca za prowadzenie obsługi administracyjnej i księgowej wspólnot mieszkaniowych uzyskuje przychody, a więc składki OC na ubezpieczenie tego prowadzenia mają związek z przychodami, wobec czego stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych składki te można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu Wnioskodawcy. Brak jest również przesłanki negatywnej, gdyż przepisy art. 16 ust. 1 tej ustawy nie wymieniają wśród kosztów nie stanowiących kosztu uzyskania przychodu takiego wydatku.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam co następuje:

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm., określana dalej " updop"), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Kosztami uzyskania przychodów są zatem wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie bądź zachowanie źródła przychodów i które nie zostały wyłączone z kosztów na podstawie art. 16 ust. 1. Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami. Kosztami uzyskania przychodów są więc wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.

Aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:

• został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),
• jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
• pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
• poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
• został właściwie udokumentowany,
• nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
  
  

Istotnym jest, że wykazanie związku poniesionych kosztów z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz okoliczności, że ich poniesienie ma wpływ na wysokość osiąganych przychodów, obciąża podatnika.

Jednocześnie, na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 59 updop, nie uważa się za koszt uzyskania przychodów składek opłaconych przez pracodawcę z tytułu zawartych lub odnowionych umów ubezpieczenia na rzecz pracowników, z wyjątkiem umów dotyczących ryzyka grup 1, 3 i 5 działu I oraz grup 1 i 2 działu II wymienionych w załączniku do ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o działalności ubezpieczeniowej (Dz. U. Nr 124, poz. 1151), jeżeli uprawnionym do otrzymania świadczenia nie jest pracodawca i umowa ubezpieczenia w okresie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym ją zawarto lub odnowiono, wyklucza:

1. wypłatę kwoty stanowiącej wartość odstąpienia od umowy,
2. możliwość zaciągania zobowiązań pod zastaw praw wynikających z umowy,
3. wypłatę z tytułu dożycia wieku oznaczonego w umowie.
   
   

Biorąc powyższe pod uwagę, kosztem uzyskania przychodów mogą być opłacone przez pracodawcę składki z tytułu zawartych lub odnowionych na rzecz pracowników umów ubezpieczenia:

1. na życie (grupa 1 dział I),
2. na życie, jeżeli są związane z ubezpieczeniowym funduszem kapitałowym (grupa 3 dział I),
3. wypadkowego i chorobowego, jeśli są uzupełnieniem ubezpieczeń grupy 1-4 działu I (grupa 5 dział I),
4. wypadku, w tym wypadku przy pracy i choroby zawodowej (grupa 1 dział II),
5. choroby (grupa 2 dział II).
   
   

Nie będą natomiast kosztem uzyskania przychodów składki płacone z tytułu umów ubezpieczenia innych, niż wymienione powyżej. Ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej mieszczą się w innych grupach ryzyka, to jest w dziale II grupa 10-13, a zatem nie mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów pracodawcy opłacającego składki na rzecz osób objętych tym ubezpieczeniem.

Z opisanego stanu faktycznego wynika, iż Spółdzielnia zawarła umowę ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej, na mocy której ubezpieczyła swoich pracowników posiadających uprawnienia do obsługi administracyjnej i księgowej wspólnot mieszkaniowych. Ubezpieczenie to ma swoim zakresem pokrywać szkody poniesione przez osoby ubezpieczone na skutek roszczeń podnoszonych wobec ubezpieczonych.

Ponieważ tego rodzaju ubezpieczenie zostało wyłączone z kosztów uzyskania przychodów na mocy powołanego art. 16 ust. 1 pkt 59 updop, stanowisko Spółdzielni jest zatem nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.