Istota interpretacji:

Jaką wysokość odsetek od udzielonego kredytu hipotecznego Wnioskodawca mógłby odliczyć od zeznania rocznego za 2008 rok?

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Zgodnie z art. 2 ustawy z dnia 16 września 1982 r. Prawo spółdzielcze (Dz. U. z 2003 r. Nr 188, poz. 1848), spółdzielnia prowadzi działalność na podstawie tejże ustawy, innych ustaw oraz zarejestrowanego statutu. "Inną ustawą" określającą zasady funkcjonowania Spółdzielni jest ustawa z dnia 15.12.2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1116 z późn. zm.). W myśl art. 5 § 2 ustawy Prawo spółdzielcze statut powinien zawierać postanowienia, których wprowadzenia wymagają przepisy tejże ustawy oraz może zawierać inne postanowienia.

Spółdzielnia prowadzi działalność w zakresie gospodarki zasobami mieszkaniowymi zwolnioną z podatku dochodowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 z późn. zm.) oraz inną działalność gospodarczą, z której dochód podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym. W Spółdzielni funkcjonuje kilkadziesiąt wyodrębnionych nieruchomości. Każda nieruchomość obejmuje budynek lub kilka budynków wraz z przynależnym gruntem. Lokale mogą być zajmowane przez członków lub osoby niebędące członkami spółdzielni m.in. na podstawie następujących tytułów prawnych:

• spółdzielcze (lokatorskie lub własnościowe) prawo do lokalu,
• prawo odrębnej własności lokalu,
• umowa najmu.
  
  

Zgodnie z art. 41pkt 1 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych, Zarząd Spółdzielni prowadzi odrębnie dla każdej nieruchomości ewidencję i rozliczenie przychodów i kosztów, o których mowa w art. 4 ust. 1 – 2 i 4 w/w ustawy.

Na podstawie art. 4 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych, członkowie oraz osoby niebędące członkami spółdzielni, którym przysługują spółdzielcze prawa do lokali, są obowiązani m.in. uczestniczyć w pokrywaniu kosztów związanych z eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości w częściach przypadających na ich lokale. Natomiast właściciele lokali, zarówno będący jak i niebędący członkami spółdzielni, obowiązani są m.in. uczestniczyć w pokrywaniu kosztów związanych z eksploatacją i utrzymaniem swoich lokali oraz eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości wspólnych. Nieruchomość wspólną stanowią grunt oraz części budynku i urządzenia, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli lub użytkowników lokali.

W zasobach Spółdzielni znajduje się m.in. nieruchomość, w skład której wchodzi sześć budynków, z których:

• w jednym znajdują się lokale mieszkalne oraz lokal użytkowy o statusie własnościowego prawa do lokalu,
• w kolejnym znajdują się: lokale mieszkalne, lokale użytkowe w najmie oraz biuro Zarządu Spółdzielni,
• w pozostałych czterech budynkach znajdują się wyłącznie lokale mieszkalne.
  
  

Spółdzielnia ewidencjonuje koszty związane z eksploatacją i utrzymaniem tej nieruchomości. Koszty te obejmują w szczególności:

• zużycie energii elektrycznej w częściach wspólnych nieruchomości,
• utrzymanie czystości części wspólnej nieruchomości,
• utrzymanie terenów zewnętrznych (chodniki, miejsca postojowe, trawniki) będących częścią wspólną nieruchomości,
• okresowe kontrole, przeglądy budynków - części wspólnych nieruchomości,
• podatek od nieruchomości w zakresie części wspólnych nieruchomości,
• remonty i konserwacje części wspólnych nieruchomości,
• ubezpieczenia nieruchomości wspólnej.
  
  

Wyżej wymienione koszty ewidencjonowane są na kontach księgowych utworzonych dla tej nieruchomości – odrębnie dla poszczególnych typów lokali. Na kontach tych ujmuje się zatem oddzielnie:

• koszty nieruchomości wspólnej przypadające na lokale mieszkalne,
• koszty nieruchomości wspólnej przypadające na lokale użytkowe o statusie własnościowego prawa do lokalu,
• koszty nieruchomości wspólnej przypadające na lokale użytkowe w najmie.

Koszty nieruchomości wspólnej przypadające na biuro Zarządu ewidencjonowane są na kontach grupujących koszty zarządu.

Koszty eksploatacji i utrzymania tej nieruchomości - bez względu na to, w którym budynku zostały poniesione - rozliczane są na poszczególne typy lokali w proporcji, w jakiej pozostaje suma powierzchni użytkowej danego typu lokali (występujących w nieruchomości) w łącznej powierzchni użytkowej wszystkich lokali znajdujących się w tej nieruchomości. Taki sposób rozliczania kosztów nieruchomości na poszczególne lokale wynika z zapisów art. 4 ustawy z dnia 15.12.2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1116 z późn. zm.), statutu Spółdzielni oraz regulaminu rozliczania kosztów gospodarki zasobami mieszkaniowymi i ustalania opłat za użytkowanie lokali zatwierdzonego przez Radę Nadzorczą Spółdzielni. Zgodnie z art. 4 ust. 1 - 2 i 4 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych opłaty na pokrycie kosztów, o których mowa w tychże przepisach uiszczane są zgodnie z postanowieniami statutu. Statut Spółdzielni został zarejestrowany przez Sąd Rejonowy. Z regulacji zawartej w § 119 ust. 12 statutu wynika, iż koszty eksploatacji i utrzymania nieruchomości rozlicza się proporcjonalnie do powierzchni użytkowej lokalu wyodrębnionego w nieruchomości wspólnej. Powierzchnię użytkową mieszkania - zgodnie § 119 ust. 13 statutu - określa się na podstawie Polskiej Normy PN-70/B-02365.

Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych różnica między kosztami eksploatacji i utrzymania danej nieruchomości, zarządzanej przez spółdzielnię na podstawie art. 1 ust. 3, a przychodami z opłat, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 2 i 4, zwiększa odpowiednio przychody lub koszty eksploatacji i utrzymania danej nieruchomości w roku następnym. Z treści tego przepisu, wynika zasada prowadzenia przez Spółdzielnię bezwynikowej działalności w odniesieniu do poszczególnych nieruchomości.

Koszty nieruchomości wspólnej rozliczone na poszczególne typy lokali proporcjonalnie do powierzchni użytkowej, są podstawą kalkulacji opłat za te lokale. Koszty te kształtują zatem wysokość opłaty za dany typ lokalu w nieruchomości. Oznacza to, że właściciele lokali oraz użytkownicy posiadający spółdzielcze prawa do lokalu wnoszą opłaty, które odpowiadają kosztom utrzymania tych lokali. W przypadku lokali użytkowych w najmie opłata uwzględnia również zysk. Wyżej wymienione opłaty stanowią przychody podatkowe. Przychody z opłat za lokale mieszkalne kształtują dochód z działalności zwolnionej z podatku dochodowego, natomiast przychody z opłat za lokale użytkowe kształtują dochód z działalności opodatkowanej.

W celu ustalenia wysokości podatku dochodowego od osób prawnych, Spółdzielnia rozlicza koszty opisanej nieruchomości (nieruchomości wspólnej) w następujący sposób. Koszty rozliczone na poszczególne typy lokali proporcjonalnie do powierzchni użytkowej i przypadające na:

• lokale mieszkalne - kształtują dochód z gospodarki zasobami mieszkaniowymi,
• lokale użytkowe w najmie oraz lokal użytkowy o statusie własnościowego prawa do lokalu - kształtują dochód z innej działalności podlegający opodatkowanej podatkiem dochodowym,
• biuro Zarządu – zaliczane są do kosztów związanych z działalnością opodatkowaną i zwolnioną z podatku dochodowego, do których ma zastosowanie art. 15 ust. 2 i 2a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
  
  

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Wnioskodawca w prawidłowy sposób ustala koszty nieruchomości:

• kształtujące dochód z gospodarki zasobami mieszkaniowymi - zwolniony z podatku dochodowego,
• kształtujące dochód z innej działalności niż gospodarka zasobami mieszkaniowymi - opodatkowany podatkiem dochodowym,
• będące kosztami wspólnymi działalności opodatkowanej i zwolnionej...
  
  

Zdaniem Wnioskodawcy, przedstawiony sposób ustalenia kosztów nieruchomości:

• kształtujących dochód z gospodarki zasobami mieszkaniowymi - zwolniony z podatku dochodowego,
• kształtujących dochód z innej działalności niż gospodarka zasobami mieszkaniowymi - opodatkowany podatkiem dochodowym,
• będących kosztami wspólnymi działalności opodatkowanej i zwolnionej - jest prawidłowy.
  
  

Koszty nieruchomości wspólnej rozliczone na poszczególne typy lokali w sposób opisany w stanie faktycznym (tj. w proporcji w jakiej pozostaje suma powierzchni użytkowej danego typu lokali występujących w nieruchomości w łącznej powierzchni użytkowej wszystkich lokali znajdujących się w tej nieruchomości), znajdują pokrycie w opłatach wnoszonych przez właścicieli i użytkowników poszczególnych typów lokali. Opłaty te z kolei stanowią przychód podatkowy, który w przypadku lokali mieszkalnych kształtuje dochód zwolniony z podatku dochodowego, a w przypadku lokali użytkowych kształtuje dochód podlegający opodatkowaniu. Zatem należy uznać, że koszty nieruchomości wspólnej rozliczone w powyższy sposób i przypadające na:

• lokale mieszkalne - są równocześnie kosztami uzyskania przychodów z opłat za te lokale i kształtują dochód zwolniony z podatku dochodowego od osób prawnych,
• lokale użytkowe - są kosztami uzyskania przychodów pochodzące z opłat za lokale użytkowe i kształtują dochód z działalności opodatkowanej podatkiem dochodowym od osób prawnych,
• biuro Zarządu - należy zaliczyć do kosztów związanych z działalnością opodatkowaną i zwolnioną z podatku dochodowego, do których ma zastosowanie art. 15 ust. 2 i 2a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
  
  

Jednocześnie, Wnioskodawca uważa, że udział powierzchni użytkowej danego typu lokali (występujących w danej nieruchomości) w łącznej powierzchni użytkowej wszystkich lokali w nieruchomości stanowi obiektywne kryterium przyporządkowania kosztów do poszczególnych typów lokali. Taki sposób przyporządkowania kosztów wynika bowiem z przytoczonych wcześniej przepisów ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych, a także statutu Spółdzielni oraz przyjętego regulaminu rozliczania kosztów gospodarki zasobami mieszkaniowymi i ustalania opłat za użytkowanie lokali.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Stosownie do treści art. 1 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (t. j. Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1116, ze zm.) celem spółdzielni mieszkaniowej jest zaspokajanie potrzeb mieszkaniowych i innych potrzeb członków oraz ich rodzin, przez dostarczanie członkom samodzielnych lokali mieszkalnych lub domów jednorodzinnych, a także lokali o innym przeznaczeniu. Przedmiotem działalności spółdzielni może być:

1. budowanie lub nabywanie budynków w celu ustanowienia na rzecz członków spółdzielczych lokatorskich praw do znajdujących się w tych budynkach lokali mieszkalnych,
2. budowanie lub nabywanie budynków w celu ustanowienia na rzecz członków odrębnej własności znajdujących się w tych budynkach lokali mieszkalnych lub lokali o innym przeznaczeniu, a także ułamkowego udziału we współwłasności w garażach wielostanowiskowych,
3. budowanie lub nabywanie domów jednorodzinnych w celu przeniesienia na rzecz członków własności tych domów,
4. udzielanie pomocy członkom w budowie przez nich budynków mieszkalnych lub domów jednorodzinnych,
5. budowanie lub nabywanie budynków w celu wynajmowania lub sprzedaży znajdujących się w tych budynkach lokali mieszkalnych lub lokali o innym przeznaczeniu.

Spółdzielnia może prowadzić również inną działalność gospodarczą na zasadach określonych w odrębnych przepisach i w statucie, jeżeli działalność ta związana jest bezpośrednio z realizacją celu, zaspokajania potrzeb mieszkaniowych i innych potrzeb członków oraz ich rodzin.

Zgodnie z art. 4 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych, członkowie spółdzielni, osoby niebędące członkami spółdzielni i inne osoby wymienione w tym przepisie, obowiązani są uczestniczyć w wydatkach związanych z eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości w częściach przypadających na ich lokale, eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości stanowiących mienie spółdzielni oraz w zobowiązaniach spółdzielni z innych tytułów przez uiszczanie opłat zgodnie z postanowieniami statutu. W związku z tym, że wszelkie opłaty (czynsze) kalkulowane są w takiej wysokości, aby pokrywały zarówno utrzymanie lokali mieszkalnych, jak i pozostałych pomieszczeń przynależnych do nich oraz koszty ich zarządzania (administracji), należy stwierdzić, że na gospodarkę zasobami mieszkaniowymi składają się wpływy z opłat (czynszów) pobieranych od lokatorów oraz pokrywane z nich koszty.

Zgodnie z art. 7 ust 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód bez względu na rodzaj źródeł przychodów z jakich dochód ten został osiągnięty: w wypadkach, o których mowa w art. 21 i 22, przedmiotem opodatkowania jest przychód.

Z art. 7 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wynika, że dochodem jest, z zastrzeżeniem art. 10 i 11, nadwyżka sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym; jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą.

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 44 wolne od podatku są dochody spółdzielni mieszkaniowych, wspólnot mieszkaniowych, towarzystw budownictwa społecznego oraz samorządowych jednostek organizacyjnych prowadzących działalność w zakresie gospodarki mieszkaniowej uzyskane z gospodarki zasobami mieszkaniowymi - w części przeznaczonej na cele związane z utrzymaniem tych zasobów, z wyłączeniem dochodów uzyskanych od innej działalności gospodarczej niż gospodarka zasobami mieszkaniowymi.

Przez "zasoby mieszkaniowe", o których mowa w przepisie należy rozumieć:

• znajdujące się w budynku mieszkalnym lokale mieszkalne wraz z przynależnymi do nich pomieszczeniami oraz wyposażenie techniczne, jak np.: dźwigi osobowe i towarowe, aparaty do wymiany ciepła, kotłownie i hydrofornie wbudowane, klatki schodowe, strychy, piwnice, komórki, balkony, loggie, garaże,
• pomieszczenia znajdujące się w budynku mieszkalnym lub poza nim, związane z administrowaniem i zapewnieniem bezawaryjnego funkcjonowania osiedlowych budynków mieszkalnych, tj.: budynki (pomieszczenia) administracji osiedlowej, np.: spółdzielni mieszkaniowej, wspólnot mieszkaniowych, kotłownie i hydrofornie wolnostojące, osiedlowe warsztaty (zakłady) konserwacyjno-remontowe,
• urządzenia i uzbrojenie terenów, na których znajdują się budynki wyżej wymienione, jak np.: zbiorniki - doły gnilne, szamba, przydomowe oczyszczalnie ścieków, rurociągi i przewody sieci wodociągowo-kanalizacyjnej, gazowej i ciepłowniczej, sieci elektroenergetyczne i telekomunikacyjne, budowle inżynieryjne (studnie itp.), stacje transformatorowe, budowle komunikacyjne, jak: drogi osiedlowe, ulice, chodniki oraz inne budowle i urządzenia związane z ukształtowaniem i zagospodarowaniem terenu, mające wpływ na prawidłowe funkcjonowanie osiedlowych budynków mieszkalnych, jak np. latarnie oświetleniowe, ogrodzenia, parkingi, trawniki, kontenery na śmieci.
  
  

Związane z wyżej wymienionymi budowlami (pomieszczeniami), obiektami i urządzeniami opłaty (czynsze) oraz sfinansowane z nich koszty, stanowią przychody i koszty gospodarki zasobami mieszkaniowymi. Stanowią one jednocześnie przychody i koszty podatkowe w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Ze zwolnienia nie będą więc korzystały dochody Spółdzielni otrzymane z innych źródeł niż gospodarka zasobami mieszkaniowymi, nawet jeśli zostaną przeznaczone na utrzymanie tych zasobów, gdyż nie będzie spełniony jeden z kumulatywnych warunków wskazanych w cytowanym art. 17 ust. 1 pkt 44 ww. ustawy.

Tak więc opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają dochody uzyskane z:

• gospodarki zasobami mieszkaniowymi, które nie zostały przeznaczone na cele związane z utrzymaniem zasobów mieszkaniowych oraz
• innej działalności niż gospodarka zasobami mieszkaniowymi, nawet wówczas, gdy zostaną przeznaczone na utrzymanie tych zasobów mieszkaniowych.
  
  

Opłaty (czynsze) oraz sfinansowane z nich koszty, stanowią przychody i koszty gospodarki zasobami mieszkaniowymi. Stanowią one jednocześnie przychody i koszty podatkowe w rozumieniu art. 12 ust. 1 oraz art. 15 ust. 1 z uwzględnieniem art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Dochód powstały z tego tytułu, w myśl art. 17 ust. 1 pkt 44 tej ustawy, wolny jest od podatku dochodowego, o ile przeznaczony zostanie na cele związane z utrzymaniem zasobów mieszkaniowych.

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlega natomiast dochód z działalności gospodarczej innej niż gospodarka zasobami mieszkaniowymi, bez względu na cel, na jaki zostanie przekazany. Działalnością taką jest np. wynajmowanie lokali użytkowych, powierzchni reklamowych na budynkach, miejsc na dachach pod anteny satelitarne oraz telefonii komórkowej, przychody z inwestycji finansowych.

W związku z powyższym, koniecznym jest prowadzenie ewidencji księgowej w zakresie przychodów i kosztów w ten sposób, aby możliwe było rozróżnienie dochodów pochodzących z gospodarki zasobami mieszkaniowymi od dochodów z innych działalności. Zgodnie bowiem z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, podatnicy są obowiązani do prowadzenia ewidencji rachunkowej, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający określenie wysokości dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy (…).

W związku z tym, że Spółdzielnia prowadzi zarówno działalność w zakresie gospodarki mieszkaniowej (wolnej od podatku, przy spełnieniu warunku określonego w art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych), jak i inną działalność gospodarczą (podlegającą opodatkowaniu podatkiem dochodowym), obowiązana jest, stosując przepisy art. 12 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, podzielić przychody na te pochodzące z gospodarki zasobami mieszkaniowymi, jak i z pozostałej działalności. Nie może być przy tym sytuacji, że istnieją przychody, których nie można przyporządkować do żadnej kategorii. Jeżeli dane wpływy dotyczą gospodarki zasobami mieszkaniowymi to stanowią przychód z tego właśnie źródła. Pozostałe wpływy to przychody z innej działalności gospodarczej niż gospodarka zasobami mieszkaniowymi.

Istotne przy tym jest też określenie prawidłowej wielkości kosztów uzyskania przychodów pamiętając o postanowieniach art. 15 ust. 1 w związku z art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Podatnik może więc zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wszelkie wydatki, pod warunkiem, że wykazany zostanie ich związek z prowadzoną działalnością, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu oraz że nie zostały one ujęte w negatywnym katalogu kosztów. Następnie prawidłowo ustalone koszty uzyskania przychodów należy przypisać do przychodów odnoszących się do poszczególnych źródeł.

W przedstawionym stanie faktycznym Spółdzielnia wskazała, iż w Jej zasobach znajduje się m.in. nieruchomość w skład której wchodzi sześć budynków, z których:

• w jednym znajdują się lokale mieszkalne oraz lokal użytkowy o statusie własnościowego prawa do lokalu,
• w kolejnym znajdują się: lokale mieszkalne, lokale użytkowe w najmie oraz biuro zarządu Spółdzielni,
• w pozostałych czterech budynkach znajdują się wyłącznie lokale mieszkalne.

Spółdzielnia ewidencjonuje koszty związane z eksploatacją i utrzymaniem tej nieruchomości na kontach księgowych utworzonych dla tej nieruchomości – odrębnie dla poszczególnych typów lokali. Na kontach tych ujmuje się zatem oddzielnie:

• koszty nieruchomości wspólnej przypadające na lokale mieszkalne,
• koszty nieruchomości wspólnej przypadające na lokale użytkowe o statusie własnościowego prawa do lokalu,
• koszty nieruchomości wspólnej przypadające na lokale użytkowe w najmie.

Koszty nieruchomości wspólnej przypadające na biuro zarządu ewidencjonowane są na kontach grupujących koszty zarządu.

W przypadku gdy przyporządkowanie poniesionych kosztów do osiągniętych przychodów z poszczególnych źródeł nie jest możliwe, zastosowanie znajduje art. 15 ust. 2 i 2a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Art. 15 ust. 2 ww. ustawy stanowi, że jeżeli podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu oraz koszty związane z przychodami z innych źródeł, a nie jest możliwe ustalenie kosztów uzyskania przypadających na poszczególne źródła, koszty te ustala się w takim stosunku, w jakim pozostają przychody z tych źródeł w ogólnej kwocie przychodów. Zgodnie natomiast art. 15 ust. 2a tejże ustawy, zasadę tę stosuje się również w przypadku, gdy podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z których część dochodów nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym albo jest zwolniona z tego opodatkowania; w takim przypadku przepis art. 7 ust. 3 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych stosuje się odpowiednio. Pamiętać należy, że ustalanie wielkości kosztów zgodnie z ww. zasadami może mieć zastosowanie jedynie w sytuacjach wyjątkowych i w odniesieniu do określonych kosztów, wspólnych dla obu źródeł przychodu, których nie można jednoznacznie przypisać do jednej z kategorii przychodów.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.