Istota interpretacji:

1) Czy dochód pochodzący ze zmiany przeznaczenia części nieruchomości wspólnej i sprzedaży wyodrębnionych w ten sposób lokali na rzecz inwestorów podlega podatkowi dochodowemu od osób prawnych? 2) Czy wpłacone kwoty przez inwestorów, będące różnicą między wyceną strychu a wyceną robót adaptacyjnych a przeznaczone przez Wspólnotę na zasilenie zaliczki remontowej – podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych?

Wniosek ten nie spełniał wymogów formalnych, dlatego pismem z dnia 4 czerwca 2009r. wezwano do jego uzupełnienia. Wniosek został uzupełniony w dniu 17 czerwca 2009r.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wspólnota Mieszkaniowa na zebraniu zorganizowanym w kancelarii notarialnej podjęła uchwałę w formie aktu notarialnego zezwalającą na:

1. zmianę przeznaczenia strychu należącego do nieruchomości wspólnej budynku i jego adaptację na cele mieszkaniowe inwestorów,
2. wykonanie robót polegających na przebudowie przedmiotowej powierzchni wspólnej (strychu) tj. podniesienie dachu budynku, wymiana całego dachu i zaadaptowanie strychu na cele mieszkaniowe na koszt inwestorów oraz jego podział na cztery lokale mieszkalne,
3. sprzedaż po połowie na rzecz inwestorów wydzielonych lokali,
4. wyłączenie powstałych wskutek adaptacji strychu lokali z części nieruchomości wspólnej,
5. ustanowienie odrębnej własności lokali powstałych w wyniku adaptacji strychu i ich sprzedaż na rzecz inwestorów za cenę zgodną z wartością rynkową ustaloną w operacie szacunkowym.
   
   

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

3) Czy dochód pochodzący ze zmiany przeznaczenia części nieruchomości wspólnej i sprzedaży wyodrębnionych w ten sposób lokali na rzecz inwestorów podlega podatkowi dochodowemu od osób prawnych...
4) Czy wpłacone kwoty przez inwestorów, będące różnicą między wyceną strychu a wyceną robót adaptacyjnych a przeznaczone przez Wspólnotę na zasilenie zaliczki remontowej – podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych...

Zdaniem Wspólnoty przepis art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych określa zakres zwolnienia wspólnot mieszkaniowych od podatku dochodowego od dochodów uzyskanych z gospodarki zasobami mieszkaniowymi, pod warunkiem, że zostaną przeznaczone na te same cele – utrzymanie tych zasobów. Gospodarka zasobami oznacza m.in. zarządzanie budynkiem mieszkalnym albo jego częścią przeznaczoną na zaspokojenie potrzeb mieszkańców. Wpływy na pokrycie kosztów zarządzania są dochodami z gospodarki zasobami mieszkaniowymi. Jeżeli koszty związane z remontami budynku są związane z działalnością Wspólnoty polegającą na zaspokajaniu potrzeb i z gospodarką zasobem mieszkaniowym to wpływy pozyskane na remonty budynku poprzez przekazanie powierzchni strychowej na cele mieszkaniowe należy zaliczyć do tej działalności. Uzyskany przez Wspólnotę przychód ze sprzedaży zaadaptowanego strychu na lokale mieszkalne stanowi przychód z gospodarki zasobami mieszkaniowymi, zaliczany do podstawowej działalności Wspólnoty. Wpłaty dokonane przez inwestorów będą przychodem podatkowym, a dochód powstały z tego tytułu będzie wolny od opodatkowania bo zostanie przeznaczony na cele związane z utrzymaniem zasobu mieszkaniowego Wspólnoty.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zasady funkcjonowania wspólnot mieszkaniowych określa ustawa z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (t. j. Dz. U. z 2000r. Nr 80, poz. 903 ze zm.). Zgodnie z art. 6 tej ustawy, ogół właścicieli, których lokale wchodzą w skład określonej nieruchomości, tworzy wspólnotę mieszkaniową. Wspólnota mieszkaniowa może nabywać prawa i zaciągać zobowiązania, pozywać i być pozwana.

Nie posiada jednak osobowości prawnej. Wspólnotę mieszkaniową tworzą zarówno właściciele odrębnych lokali mieszkalnych, jak i właściciele odrębnych lokali użytkowych. Każdy członek wspólnoty mieszkaniowej jest właścicielem lokalu oraz udziału w nieruchomości wspólnej. Udział w nieruchomości wspólnej jest prawem związanym z własnością lokalu.

W myśl art. 3 w/w ustawy, grunt oraz wszelkie części budynku i inne urządzenia, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli lokali lub dotychczasowego właściciela nieruchomości ze względu na należące do niego niewyodrębnione lokale (nieruchomość wspólna), stanowią ich współwłasność w częściach ułamkowych odpowiadających stosunkowi powierzchni użytkowej lokalu do powierzchni użytkowej budynku. Współwłasność nieruchomości wspólnej jest przymusowa.

Zgodnie z art. 7 ust 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm. – zwanej dalej "updop"), przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód bez względu na rodzaj źródeł przychodów z jakich dochód ten został osiągnięty; w wypadkach, o których mowa w art. 21 i 22, przedmiotem opodatkowania jest przychód.

Z art. 7 ust. 2 updop wynika, że dochodem jest, z zastrzeżeniem art. 10 i 11, nadwyżka sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym; jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą.

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 44 updop wolne od podatku są dochody spółdzielni mieszkaniowych, wspólnot mieszkaniowych, towarzystw budownictwa społecznego oraz samorządowych jednostek organizacyjnych prowadzących działalność w zakresie gospodarki mieszkaniowej uzyskane z gospodarki zasobami mieszkaniowymi - w części przeznaczonej na cele związane z utrzymaniem tych zasobów, z wyłączeniem dochodów uzyskanych z innej działalności gospodarczej niż gospodarka zasobami mieszkaniowymi.

W świetle powyższego opodatkowaniu podlegać będą:

1. dochody uzyskane z gospodarki zasobami mieszkaniowymi, które nie zostały przeznaczone na cele związane z utrzymaniem zasobów mieszkaniowych,
2. dochody uzyskane z innej działalności niż gospodarka zasobami mieszkaniowymi.
   
   

Przez "zasoby mieszkaniowe", o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 44 updop należy rozumieć nie tylko lokale mieszkalne, ale również pozostałe pomieszczenia i urządzenia wchodzące w skład budynku mieszkalnego, lub znajdujące się poza nim, których istnienie jest niezbędne dla prawidłowego korzystania z mieszkań przez mieszkańców, a także ułatwiające im dostęp do budynku mieszkalnego oraz zapewniające sprawne jego funkcjonowanie oraz administrowanie.

Zasadne jest więc zaliczenie do zasobów mieszkaniowych:

1. budynków mieszkalnych wraz z wyposażeniem technicznym oraz przynależnymi do nich pomieszczeniami, w szczególności: dźwigi osobowe i towarowe, aparaty do wymiany ciepła, kotłownie i hydrofornie wbudowane, klatki schodowe, strychy, piwnice, komórki, garaże,
2. pomieszczeń znajdujących się w budynku mieszkalnym lub poza nim, związanych z administrowaniem i zapewnieniem bezawaryjnego funkcjonowania osiedlowych budynków mieszkalnych, w szczególności: budynków (pomieszczeń) administracji osiedlowej, kotłowni i hydroforni wolnostojących, osiedlowych warsztatów (zakładów) konserwacyjno-remontowych,
3. urządzeń i uzbrojenia terenów, na których znajdują się w/w budynki, w szczególności: zbiorników-dołów gnilnych, szamb, rurociągów i przewodów sieci wodociągowo-kanalizacyjnej, gazowej, ciepłowniczej, sieci elektroenergetycznych i telefonicznych, budowli inżynieryjnych (studni itp.), budowli komunikacyjnych (np: drogi osiedlowe, ulice, chodniki), innych budowli i urządzeń związanych z ukształtowaniem i zagospodarowaniem terenu, mających wpływ na prawidłowe funkcjonowanie budynków mieszkalnych (np: latarnie oświetleniowe, ogrodzenia).
4. gruntów na których posadowione są budynki mieszkalne.
   
   

Wyliczone wyżej obiekty służą zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych właścicieli lokali będących członkami wspólnoty mieszkaniowej i mają istotne znaczenie dla sprawnego funkcjonowania Wspólnoty. Zatem związane z tymi budowlami (pomieszczeniami), obiektami i urządzeniami opłaty (czynsze) oraz sfinansowane z nich koszty, stanowią przychody i koszty gospodarki zasobami mieszkaniowymi. Stanowią one jednocześnie przychody i koszty podatkowe w rozumieniu updop (art. 12 ust. 1 oraz art. 15 ust. 1 z uwzględnieniem art. 16 ust. 1 ustawy). Dochód powstały z tego tytułu, w myśl art. 17 ust. 1 pkt 44 updop, wolny będzie od podatku dochodowego, o ile przeznaczony zostanie na cele związane z utrzymaniem zasobów mieszkaniowych.

Biorąc zatem pod uwagę powyższe uregulowania, stwierdzić należy, iż przychody uzyskane ze sprzedaży zasobu mieszkaniowego stanowią przychody dotyczące gospodarki zasobami mieszkaniowymi. Pomieszczenie strychu, jako części wspólnej budynku mieszkalnego, mieści się w pojęciu zasobów mieszkaniowych Wspólnoty.

Przychód uzyskany ze sprzedaży lokali wyodrębnionych z części nieruchomości wspólnej (strychu) pochodzi więc z gospodarki zasobami mieszkaniowymi. Przychód ten ma wpływ na wysokość dochodu osiągniętego z tej gospodarki, który stosownie do art. 17 ust. 1 pkt 44 updop podlega zwolnieniu od podatku dochodowego, w części przeznaczonej na cele związane z utrzymaniem tych zasobów.

Zatem dochód pochodzący ze sprzedaży lokali powstałych z zaadaptowanego strychu będzie zwolniony z opodatkowania.

Stanowisko Wspólnoty jest zatem prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.