Istota interpretacji:

Czy od kary umownej należy naliczyć i odprowadzić podatek dochodowy od osób prawnych?

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wspólnota Mieszkaniowa ponosi koszty związane z utrzymaniem części wspólnych, między innymi koszty remontów. W wyniku podpisanej umowy z wykonawcą robót i faktem nie wywiązania się przez niego z terminu umownego prac, zostały naliczone kary umowne pomniejszające pierwotną wartość remontu. Wartość robót została zminusowana o wielkość kary umownej.

Pismem z dnia 28 maja 2009 r. Wnioskodawca doprecyzował, iż Wspólnota Mieszkaniowa zawarła w dniu 17.07.2008 r. umowę na wykonanie robót budowlanych z wykonawcą. Następnie w dniu 18.08.2008 r. został zawarty aneks do tej umowy. Zakończenie robót winno nastąpić do dnia 30.09.2008 r.

Prace remontowe wykonano z opóźnieniem i w związku z tym, Wspólnota obciążyła wykonawcę karą umowną (nota księgowa nr 1 z dnia 30.12.2008 r.), zgodnie z § 7 pkt 1 umowy.

Wykonanie prac zostało potwierdzone fakturami 29/08, 42/08, 43/08, za które Wspólnota zapłaciła częściowo ze środków własnych 80.000,00 zł, a częściowo z kredytu uzyskanego na ten cel.

Łączne zobowiązanie wynikające z faktur wyniosło: 394.137,24 zł

zapłacono w dniu 08.10.2008 r.: 80.000,00 zł

naliczona kara: 29.003,66 zł

pozostało do zapłaty: 285.133,58 zł i tę kwotę przelano z kredytu w dniu 30.12.2008 r.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy od kary umownej należy naliczyć i odprowadzić podatek dochodowy od osób prawnych...

Zdaniem Wnioskodawcy, naliczona kara umowna nie stanowi przychodu Wspólnoty Mieszkaniowej, tylko pomniejsza koszty utrzymania zasobów mieszkaniowych. Nie są to dodatkowe przychody z innych źródeł tylko jest to obniżenie kosztów działalności statutowej na pokrycie których wnoszone są wpłaty przez właścicieli. Od ww. kary nie należy naliczać i odprowadzać podatku dochodowego od osób prawnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zasady powstawania i funkcjonowania wspólnoty mieszkaniowej określa ustawa z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 80, poz. 903 ze zm.).

Wspólnota mieszkaniowa jest jednostką organizacyjną niemającą osobowości prawnej, o której mowa w art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.).

W świetle powyżej wskazanych przepisów wspólnota mieszkaniowa jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych.

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 44 ww. ustawy, wolne od podatku są dochody spółdzielni mieszkaniowych, wspólnot mieszkaniowych, towarzystw budownictwa społecznego oraz samorządowych jednostek organizacyjnych prowadzących działalność w zakresie gospodarki mieszkaniowej uzyskane z gospodarki zasobami mieszkaniowymi – w części przeznaczonej na cele związane z utrzymaniem tych zasobów, z wyłączeniem dochodów uzyskanych z innej działalności gospodarczej niż gospodarka zasobami mieszkaniowymi.

Z treści powyższego przepisu wynika, iż aby dochód podmiotów, o których w nim mowa, korzystał ze zwolnienia przedmiotowego muszą być spełnione dwa warunki, a mianowicie:

• dochody muszą być uzyskane z gospodarki zasobami mieszkaniowymi,

• dochody te muszą być przeznaczone na utrzymanie tych zasobów mieszkaniowych.

Podkreślenia wymaga fakt, iż oba te warunki muszą być spełnione łącznie.

Powyższe oznacza, iż nie podlegają zwolnieniu dochody inne niż uzyskane z gospodarki zasobami mieszkaniowymi, niezależnie od ich przeznaczenia oraz dochody z gospodarki zasobami mieszkaniowymi, w części nie przeznaczonej na utrzymanie tych zasobów.

W celu prawidłowej wykładni przepisu art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy należy odwołać się do definicji gospodarki zasobami mieszkaniowymi i zasobów mieszkaniowych.

Na gospodarkę zasobami mieszkaniowymi prowadzoną przez podatników, o których mowa w powyższym przepisie, składają się wpływy z opłat (zaliczek) pobieranych od właścicieli oraz pokrywane z nich koszty. Uwzględniając charakter opłat (zaliczek) oraz pokrywanych z nich kosztów uzasadnione jest rozumienie pojęcia "zasoby mieszkaniowe" nie tylko jako lokale mieszkalne, ale również pozostałe pomieszczenia i urządzenia wchodzące w skład budynku mieszkalnego, lub znajdujące się poza nim, których istnienie jest niezbędne dla prawidłowego korzystania z mieszkań przez mieszkańców, jak również ułatwiające im dostęp do budynku mieszkalnego oraz zapewniające jego sprawne funkcjonowanie oraz administrowanie.

Przez pojęcie "zasoby mieszkaniowe" należy zatem rozumieć:

1. budynki mieszkalne wraz z wyposażeniem technicznym oraz przynależnymi do nich pomieszczeniami, w szczególności: dźwigi osobowe i towarowe, aparaty do wymiany ciepła, kotłownie i hydrofornie wbudowane, klatki schodowe, strychy, piwnice, komórki, garaże,
2. pomieszczenia znajdujące się w budynku mieszkalnym lub poza nim, związane z administrowaniem i zapewnieniem bezawaryjnego funkcjonowania osiedlowych budynków mieszkalnych, tj.: budynki (pomieszczenia) administracji osiedlowej, kotłownie i hydrofornie wolnostojące, osiedlowe warsztaty (zakłady) konserwacyjno - remontowe,
3. urządzenia i uzbrojenie terenów, na których znajdują się ww. budynki: zbiorniki - doły gnilne, szamba, rurociągi i przewody sieci wodociągowo - kanalizacyjnej, gazowej i ciepłowniczej, sieci elektroenergetyczne i telefoniczne, budowle inżynieryjne (studnie itp.), budowle komunikacyjne (np. drogi osiedlowe, ulice, chodniki), inne budowle i urządzenia związane z ukształtowaniem i zagospodarowaniem terenu, mające wpływ na prawidłowe funkcjonowanie osiedlowych budynków mieszkalnych (np. latarnie oświetleniowe, ogrodzenia).

Wyliczone wyżej obiekty służą zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych właścicieli lokali będących członkami wspólnoty mieszkaniowej i utrzymaniu zasobów mieszkaniowych. Zatem, opłaty (zaliczki) związane z tymi budowlami (pomieszczeniami), obiektami i urządzeniami oraz sfinansowane z nich koszty, stanowią przychody i koszty gospodarki zasobami mieszkaniowymi. Stanowią one jednocześnie przychody i koszty podatkowe w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (art. 12 ust. 1 pkt 1 oraz art. 15 ust. 1, z uwzględnieniem art. 16 ust. 1 ww. ustawy).

Biorąc pod uwagę uregulowania stwierdzić należy, iż do przychodów i kosztów z gospodarki zasobami mieszkaniowymi, obok opłat czy czynszów, zaliczyć należy również przychody i koszty dotyczące np. remontu zasobu mieszkaniowego.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 (…).

Natomiast zgodnie z art. 12 ust. 1 tej ustawy, przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż Wspólnota Mieszkaniowa w dniu 17 lipca 2008 r. zawarła umowę z wykonawcą robót budowlanych na remont części wspólnych.

Wartość prac remontowych opiewała na kwotę 394.137,24 zł (łączne zobowiązanie wynikające z faktur).

Stwierdzić należy, iż kwota powyższa, związana z wykonaniem przez wykonawcę robót budowlanych, stanowi koszt uzyskania przychodu Wspólnoty, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ww. ustawy. Koszt ten związany jest z wydatkowaniem go na remont zasobu mieszkaniowego Wspólnoty.

Z przedmiotu sprawy wynika, iż prace remontowe zostały wykonane z opóźnieniem, w związku z czym, Wspólnota obciążyła ich wykonawcę karą umowną (nota księgowa nr 1 z 30.12.2008 r.). Wartość przedmiotowej kary umownej została potrącona przez Wspólnotę z zobowiązania Jej z tytułu wykonanych prac remontowych wobec ich wykonawcy.

Otrzymana kara z tytułu niewykonania w terminie prac budowlanych stanowi przychód Wspólnoty. Źródłem powstania tego przychodu są posiadane przez Wspólnotę zasoby mieszkaniowe i podejmowane działania związane z prawidłowym gospodarowaniem tych zasobów.

Zatem ww. przychody i koszty składają się m.in. na gospodarkę zasobami mieszkaniowymi. Stosownie natomiast do art. 7 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód bez względu na rodzaj źródeł przychodów, z jakich dochód ten został osiągnięty; w wypadkach, o których mowa w art. 21 i 22, przedmiotem opodatkowania jest przychód. Ust. 2 tego artykułu stanowi, iż dochodem jest, z zastrzeżeniem art. 10 i 11, nadwyżka sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym; jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą.

Wobec powyższego, wartość otrzymanej kary umownej, stanowi przychód pochodzący z gospodarki zasobami mieszkaniowymi, mający wpływ na wysokość dochodu osiągniętego z tej gospodarki, który zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, podlega zwolnieniu od podatku dochodowego, w tej części, w jakiej zostanie przeznaczony na cele związane z gospodarką zasobami mieszkaniowymi.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.