Istota interpretacji:

Czy od niewykorzystanego funduszu remontowego należy zapłacić podatek dochodowy?

W przedmiotowym wniosku zostały przedstawione następujące stany faktyczne.

Stan faktyczny nr 1.

Fundusz remontowy pozostał niewykorzystany w roku 2008. Środki, które zostały zgromadzone, właściciele lokali zdecydowali pozostawić na koncie funduszu remontowego, na co została podjęta uchwała.

Stan faktyczny nr 2.

Na koniec roku 2008 bank skapitalizował odsetki od całości obrotów finansowych na koncie bankowym Wspólnoty.

W odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia wniosku z dnia 20 maja 2009 r., Wspólnota doprecyzowała stan faktyczny o następujące informacje: środki zgromadzone na koncie funduszu remontowego to wpłaty właścicieli lokali w postaci czynszów, które naliczane są według stawki zatwierdzonej uchwałą nr (…) z dnia 22.02.2009 r., są one przeznaczane na różnego rodzaju remonty na terenie Wspólnoty Mieszkaniowej. Środki gromadzone na funduszu remontowym zaliczają się do ogółu środków zgromadzonych na rachunku bankowym. Ponadto, zalicza się do nich wpłaty na: fundusz eksploatacyjny, który jest co roku wykorzystywany w całości, ogrzewanie centralne, zimną wodę oraz ścieki, jak również wywóz nieczystości.

Na rachunek bankowy wpływa również przychód z najmu, od którego Wspólnota odprowadza podatek dochodowy, a także odsetki bankowe na koniec roku obrachunkowego, które przekazuje bądź na fundusz eksploatacyjny, bądź na remontowy. Odsetki bankowe, które Wspólnota przekazuje na fundusz eksploatacyjny, przeznacza na gospodarkę zasobami mieszkaniowymi.

Dodatkowo Wspólnota uzupełnia, iż właściciele lokali nie wyrazili zgody na wzięcie kredytu przez Wspólnotę na zamierzone przedsięwzięcia, w związku z tym, zmuszona została odsunąć je w czasie i gromadzić na te cele niezbędne środki. Dlatego też Wspólnota nie wykorzystuje owego funduszu remontowego w danym roku. Wspólnota sądzi, iż w ciągu najbliższych pięciu lat uda się Jej zgromadzić środki finansowe na zamierzone przedsięwzięcia i dokonać ich realizacji.

Fundusz remontowy, jak i eksploatacyjny w przypadku Wspólnoty dotyczy środków gromadzonych na gospodarkę zasobami mieszkaniowymi.

Ponadto, wniosek został uzupełniony o dokument, na podstawie którego powierzono zarząd nad Wspólnotą Mieszkaniową, który wskazuje na podstawę do reprezentowania Wspólnoty przez osobę podpisaną na wniosku.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1. Czy od niewykorzystanego funduszu remontowego należy zapłacić podatek dochodowy...
2. Czy za skapitalizowane odsetki bankowe Wspólnota jest zobowiązana zapłacić podatek dochodowy...

Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1.

Fundusz remontowy, który pozostał z końcem roku 2008 niewykorzystany, właściciele lokali zdecydowali, w drodze uchwały, nadpłacone środki pozostawić na koncie funduszu remontowego na rok 2009. W planie gospodarczym, Wspólnota przewiduje kilka większych przedsięwzięć takich jak: wymiana całkowita instalacji elektrycznej, malowanie klatek schodowych oraz odnawianie posadzek, remont dwóch tarasów, wymiana instalacji wodnej oraz odnawianie balkonów i całej elewacji zewnętrznej budynku Wspólnoty.

W związku z powyższym, gromadzone są środki finansowe na koncie funduszu remontowego Wspólnoty.

Stanowisko Wnioskodawcy z zakresie pytania nr 2.

Bank nie pobiera żadnej opłaty za prowadzenie konta, co nie stanowi kosztu uzyskania przychodu, ale odsetki przeznaczone są na fundusz remontowy lub fundusz eksploatacyjny.

Z pisma z dnia 20 maja 2009 r. wynika, iż w ocenie Wspólnoty, w myśl art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, może Ona korzystać ze zwolnienia opodatkowania dochodów uzyskanych z gospodarki zasobami mieszkaniowymi.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego w zakresie pytania nr 1 uznaje się za prawidłowe.

Wspólnota mieszkaniowa powstaje w celu realizacji wspólnych działań właścicieli lokali w danej nieruchomości, związanych z utrzymaniem danej nieruchomości, w tym dla rozliczenia na poszczególnych właścicieli ponoszonych w związku z tymi działaniami wydatków.

Zakres i kompetencje działania wspólnoty mieszkaniowej zostały ściśle określone w ustawie z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 80, poz. 903 ze zm.).

Zgodnie z treścią art. 6 cytowanej ustawy, ogół właścicieli, których lokale wchodzą w skład określonej nieruchomości tworzy wspólnotę mieszkaniową. Poza lokalami, stanowiącymi odrębną własność, w skład nieruchomości wchodzą również części nieruchomości użytkowane wspólnie, tj. grunty i inne części budynku oraz urządzenia, które służą ogółowi właścicieli lokali (art. 3 ust. 2 tej ustawy).

Na podstawie art. 12 ust. 2 ustawy o własności lokali, pożytki i inne przychody z nieruchomości wspólnej służą pokrywaniu wydatków związanych z jej utrzymaniem, a w części przekraczającej te potrzeby przypadają właścicielom lokali w stosunku do ich udziałów. W takim samym stosunku właściciele lokali ponoszą wydatki i ciężary związane z utrzymaniem nieruchomości wspólnej w części nie znajdującej pokrycia w pożytkach i innych przychodach.

W myśl art. 14 ustawy o własności lokali, na koszty zarządu nieruchomością wspólną składają się w szczególności:

1. wydatki na remonty i bieżącą konserwację,
2. opłaty za dostawę energii elektrycznej i cieplnej, gazu i wody, w części dotyczącej nieruchomości wspólnej oraz opłaty za antenę zbiorczą i windę,
3. ubezpieczenia, podatki i inne opłaty publicznoprawne, chyba, że są pokrywane bezpośrednio przez właścicieli poszczególnych lokali,
4. wydatki na utrzymanie porządku i czystości,
5. wynagrodzenie członków zarządu i zarządcy.

Na pokrycie kosztów zarządu właściciele lokali uiszczają zaliczki w formie bieżących opłat zgodnie z art. 15 ustawy o własności lokali.

Z punktu widzenia podatkowego, wspólnota mieszkaniowa, jako jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej, podlega przepisom ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.).

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 44 ww. ustawy, wolne od podatku są dochody spółdzielni mieszkaniowych, wspólnot mieszkaniowych, towarzystw budownictwa społecznego oraz samorządowych jednostek organizacyjnych prowadzących działalność w zakresie gospodarki mieszkaniowej uzyskane z gospodarki zasobami mieszkaniowymi – w części przeznaczonej na cele związane z utrzymaniem tych zasobów, z wyłączeniem dochodów uzyskanych z innej działalności gospodarczej niż gospodarka zasobami mieszkaniowymi.

Jak wynika z treści tego przepisu, aby dochód podmiotów, o których w nim mowa, korzystał ze zwolnienia przedmiotowego muszą być spełnione dwa warunki, a mianowicie:

• dochody muszą być uzyskane z gospodarki zasobami mieszkaniowymi,
• dochody te muszą być przeznaczone na utrzymanie tych zasobów mieszkaniowych.

Podkreślenia wymaga fakt, iż oba te warunki muszą być spełnione łącznie.

Powyższe oznacza, iż nie podlegają zwolnieniu dochody inne niż uzyskane z gospodarki zasobami mieszkaniowymi, niezależnie od ich przeznaczenia oraz dochody z gospodarki zasobami mieszkaniowymi, w części nie przeznaczonej na utrzymanie tych zasobów.

W celu prawidłowej wykładni powyższego przepisu należy odwołać się do definicji gospodarki zasobami mieszkaniowymi i zasobów mieszkaniowych.

Na gospodarkę zasobami mieszkaniowymi prowadzoną przez podatników, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 44, składają się wpływy z opłat (zaliczek) pobieranych od właścicieli oraz pokrywane z nich koszty. Uwzględniając charakter opłat (zaliczek) oraz pokrywanych z nich kosztów uzasadnione jest rozumienie pojęcia "zasoby mieszkaniowe" nie tylko jako lokale mieszkalne, ale również pozostałe pomieszczenia i urządzenia wchodzące w skład budynku mieszkalnego, lub znajdujące się poza nim, których istnienie jest niezbędne dla prawidłowego korzystania z mieszkań przez mieszkańców, jak również ułatwiające im dostęp do budynku mieszkalnego oraz zapewniające jego sprawne funkcjonowanie oraz administrowanie.

Przez pojęcie "zasoby mieszkaniowe" należy zatem rozumieć:

1. budynki mieszkalne wraz z wyposażeniem technicznym oraz przynależnymi do nich pomieszczeniami, w szczególności: dźwigi osobowe i towarowe, aparaty do wymiany ciepła, kotłownie i hydrofornie wbudowane, klatki schodowe, strychy, piwnice, komórki, garaże,
2. pomieszczenia znajdujące się w budynku mieszkalnym lub poza nim, związane z administrowaniem i zapewnieniem bezawaryjnego funkcjonowania osiedlowych budynków mieszkalnych, tj.: budynki (pomieszczenia) administracji osiedlowej, kotłownie i hydrofornie wolnostojące, osiedlowe warsztaty (zakłady) konserwacyjno - remontowe,
3. urządzenia i uzbrojenie terenów, na których znajdują się ww. budynki: zbiorniki - doły gnilne, szamba, rurociągi i przewody sieci wodociągowo - kanalizacyjnej, gazowej i ciepłowniczej, sieci elektroenergetyczne i telefoniczne, budowle inżynieryjne (studnie itp.), budowle komunikacyjne (np. drogi osiedlowe, ulice, chodniki), inne budowle i urządzenia związane z ukształtowaniem i zagospodarowaniem terenu, mające wpływ na prawidłowe funkcjonowanie osiedlowych budynków mieszkalnych (np. latarnie oświetleniowe, ogrodzenia).

Wyliczone wyżej obiekty służą zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych właścicieli lokali będących członkami wspólnoty mieszkaniowej i utrzymaniu zasobów mieszkaniowych. Zatem, opłaty (zaliczki) związane z tymi budowlami (pomieszczeniami), obiektami i urządzeniami oraz sfinansowane z nich koszty, stanowią przychody i koszty gospodarki zasobami mieszkaniowymi. Stanowią one jednocześnie przychody i koszty podatkowe w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (art. 12 ust. 1 pkt 1 oraz art. 15 ust. 1, z uwzględnieniem art. 16 ust. 1 ww. ustawy). Dochód powstały z tego tytułu, w myśl art. 17 ust. 1 pkt 44 ww. ustawy, wolny będzie od podatku dochodowego, o ile przeznaczony zostanie na cele związane z utrzymaniem zasobów mieszkaniowych. Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegać będzie jedynie dochód osiągnięty z innej działalności niż gospodarka zasobami mieszkaniowymi, bez względu na cel, na jaki zostanie przekazany.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż Wspólnota Mieszkaniowa posiada niewykorzystane w 2008 r. środki pochodzące z wpłat właścicieli lokali, zgromadzone na koncie funduszu remontowego, które stosowną uchwałą postanowiła pozostawić na koncie funduszu remontowego na 2009 r.

W przedmiocie sprawy, decydujące znaczenie ma fakt, czy środki zgromadzone na koncie funduszu remontowego pochodzą z opłat dot. lokali mieszkalnych, czy też lokali użytkowych, czego Wnioskodawca w przedstawionym stanie faktycznym, ani w jego uzupełnieniu nie precyzuje, bowiem ze zwolnienia przedmiotowego przewidzianego w art. 17 ust. 1 pkt 44 ww. ustawy, korzystają tylko te dochody, które dotyczą lokali mieszkalnych i innych lokali i urządzeń niezbędnych do ich prawidłowego funkcjonowania. Charakteru takiego natomiast nie mają lokale użytkowe, które notabene nie mieszczą się pod pojęciem zasobów mieszkaniowych.

Wobec powyższego, stwierdzić należy, iż środki Wspólnoty Mieszkaniowej, zgromadzone na koncie funduszu remontowego, o ile pochodzą z wpłat właścicieli lokali mieszkalnych, stanowią dochód, którego źródłem pochodzenia jest gospodarka zasobami mieszkaniowymi. Dochód ten podlega zwolnieniu przedmiotowemu przewidzianemu w art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w tej części, w jakiej zostanie przeznaczony przez Nią na cele związane z gospodarką zasobami mieszkaniowymi. Tym samym, od niewykorzystanej kwoty w 2008 r., znajdującej się na koncie funduszu remontowego, która została przekazana na 2009 r. w celu wykorzystania jej w terminie późniejszym na remont zasobu mieszkaniowego, Wspólnota nie jest zobowiązana płacić podatku dochodowego od osób prawnych.

Jednocześnie nadmienia się, iż wniosek w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych, w części dotyczącej pytania nr 2 został rozpatrzony odrębną interpretacją wydaną w dniu 04 sierpnia 2009 r. nr ILPB3/423-347/09-5/KS.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.

Referencje