Istota interpretacji:

O jakie koszty mogą zostać pomniejszone przychody uzyskane w formie odsetek z tytułu lokowania środków pieniężnych na krótkoterminowych lokatach bankowych typu overnight oraz przychody z tytułu różnic kursowych, które powstały z operacji wypłat i wpływów środków pieniężnych na rachunek dewizowy? (pytanie oznaczone we wniosku Nr 2)

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych dlatego też pismem z dnia 09 lutego 2009 r. wezwano do ich uzupełnienia. Uzupełniony wniosek wpłynął do tut. BKIP w dniu 23 lutego 2009 r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Spółka prowadzi wyłącznie działalność gospodarczą na terenie Specjalnej Strefy Ekonomicznej (dalej:SSE). Spółka jest w trakcie budowy nowego zakładu i nie uzyskuje jeszcze przychodów z działalności operacyjnej (strefowej), ponosi natomiast koszty. Zgromadzenie Wspólników Spółki podjęło decyzję o wniesieniu przez udziałowców dopłat do kapitału. Do czasu wykorzystania środków pieniężnych na zapłatę wydatków inwestycyjnych, Spółka uzyskiwała przychody w formie odsetek z tytułu lokowania środków pieniężnych na krótkoterminowych lokatach bankowych typu overnight. Dodatkowo Spółka uzyskuje przychody z tytułu świadczenia usług przechowywania płyt betonowych.

Nie jest to działalność podstawowa Spółki, ale wykonywana na terenie SSE oraz w zakresie czynności określonych w zezwoleniu, o którym mowa w ustawie z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (kopia w załączeniu). Spółka w 2008 roku uzyskała także przychody (i poniosła koszty) z tytułu różnic kursowych, które powstały z operacji wypłat i wpływów środków pieniężnych na rachunek dewizowy.

W 2008 roku w kosztach rodzajowych, które nie zostały alokowane na środki trwałe i nie da się ich obiektywnie przypisać bezpośrednio do kosztów działalności zwolnionej lub opodatkowanej, znalazły się przykładowo takie koszty jak: zużycie materiałów, usługi obce, wynagrodzenia, różnice kursowe i inne.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

O jakie koszty mogą zostać pomniejszone przychody uzyskane w formie odsetek z tytułu lokowania środków pieniężnych na krótkoterminowych lokatach bankowych typu overnight oraz przychody z tytułu różnic kursowych, które powstały z operacji wypłat i wpływów środków pieniężnych na rachunek dewizowy... (pytanie oznaczone we wniosku Nr 2)

Ad. 2

Ewentualne opodatkowane przychody z powyższych tytułów mogą zostać pomniejszone o część poniesionych przez Spółkę kosztów.

Z uwagi na fakt, że Spółka w 2008 roku nie rozpoczęła swojej działalności podstawowej, bo była w trakcie budowy nowej inwestycji, wszystkie poniesione koszty (nie da się ich obiektywnie przypisać do danej działalności) należy alokować do przychodu opodatkowanego i zwolnionego. Do alokacji należy wyznaczyć proporcję w jakiej pozostają te przychody do całości przychodów.

W sytuacji, kiedy nie da się obiektywnie przypisać kosztów do działalności opodatkowanej i zwolnionej, Spółka może pomniejszyć przychody z tytułu odsetek bankowych uzyskanych z lokat typu overnight oraz przychody z tytułu różnic kursowych powstałych na rachunku dewizowym o wszystkie poniesione koszty (w tym: zużycie materiałów, usługi obce wynagrodzenia, ujemne różnice kursowe zrealizowane i inne) wynikające z proporcji w jakiej pozostają te przychody opodatkowane do całości przychodów (opodatkowanych i zwolnionych).

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam co następuje:

Na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.) wolne od podatku są dochody, z zastrzeżeniem ust. 4-6, uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (Dz. U.z 2007r. Nr.54 poz 654 ze zm.), przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi przepisami.

W myśl art. 17 ust. 4 ww. ustawy zwolnienie, to przysługuje podatnikowi wyłącznie z tytułu dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy. W sytuacji zatem gdy dany rodzaj działalności gospodarczej nie jest wymieniony w zezwoleniu, względnie gdy źródłem dochodu nie jest działalność gospodarcza to dochód nie podlega zwolnieniu z podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie wyżej powołanych przepisów.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawierają uregulowań uprawniających Spółkę do ustalania przychodów poprzez stosowanie proporcji przy określaniu wysokości przychodów przypadających na działalność zwolnioną z opodatkowania i działalność opodatkowaną. Zwolnienia podatkowe są odstępstwem od zasady powszechności i równości opodatkowania, w związku z tym przepisy dotyczące zwolnień powinny być interpretowane ściśle, zgodnie z wykładnią językową.

W przypadku więc, gdy podatnicy uzyskują jednocześnie przychody, z których dochód podlega opodatkowaniu i przychody, z których dochód jest wolny od podatku, zobowiązani są do prowadzenia ewidencji przychodów i kosztów, tak aby możliwe było prawidłowe ustalenie dochodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym i dochodu wolnego od podatku.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych podatnicy są obowiązani do prowadzenia ewidencji rachunkowej, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający określenie wysokości dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, a także do uwzględnienia w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych informacji niezbędnych do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 16a-16m. Odrębnymi przepisami, do których odsyła przytoczony wyżej przepis art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych są przepisy ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2002 r. Nr 76, poz. 694 ze zm.).

Mając powyższe na uwadze konieczne jest prowadzenie ksiąg rachunkowych w taki sposób, aby możliwe było precyzyjne rozdzielenie przychodów i kosztów uzyskania przychodów związanych z działalnością prowadzoną w strefie oraz działalnością prowadzoną poza terenem strefy. Wyjątkowo w odniesieniu do kosztów, co do których podatnik nie jest w stanie dokonać takiego podziału, bowiem są to koszty wspólne, zgodnie z art. 15 ust. 2 i 2a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, można zastosować zasadę proporcjonalnego ich rozliczenia. W myśl przepisów art. 15 ust. 2 tej ustawy, jeżeli podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu, oraz koszty związane z przychodami z innych źródeł, a nie jest możliwe ustalenie kosztów uzyskania przypadających na poszczególne źródła, koszty te ustala się w takim stosunku, w jakim pozostają przychody z tych źródeł w ogólnej kwocie przychodów. Zasadę ustalania kosztów przytoczoną powyżej stosuje się również w przypadku, gdy podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z których część dochodów nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym, albo jest zwolniona z tego opodatkowania; w takim przypadku przepis art. 7 ust. 3 pkt 3 ustawy stosuje się odpowiednio (art. 15 ust. 2a ustawy). Ustalenie kosztów uzyskania przychodów zgodnie z powołaną zasadą ma zastosowanie w sytuacjach wyjątkowych, jedynie do niektórych kosztów Spółki dotyczących zarówno działalności na terenie specjalnej strefy ekonomicznej i działalności poza strefą, których obiektywnie nie można rozdzielić na dotyczące przychodów wolnych od podatku i dotyczące przychodów podlegających opodatkowaniu.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.