Istota interpretacji:

Czy dochody za wynajem pomieszczeń na cele oświatowo-wychowawcze Poradni psychologiczno-pedagogicznej, uzyskiwane przez Parafię (kościelną osobę prawną) są wolne od podatku dochodowego od osób prawnych?

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Parafia wynajmuje pomieszczenia na cele oświatowo-wychowawcze Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej. Dochody uzyskane z najmu pomieszczeń przeznacza m.in. na: cele kultu religijnego, oświatowo-wychowawcze, naukowe, kulturalne, charytatywno opiekuńcze, prowadzenia punktów katechetycznych oraz na inwestycje sakralne. Parafia nie uzyskuje żadnych innych dochodów opodatkowanych w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych poza dochodami z działalności wymienionej wyżej. Parafia nie jest więc płatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych, gdyż korzysta ze zwolnienia przedmiotowego, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz regulacji zawartych w art. 55 ust. 3 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczpospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 29, poz. 154 z późn. zm.)

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy dochody za wynajem pomieszczeń na cele oświatowo-wychowawcze Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej, uzyskiwane przez Parafię (kościelną osobę prawną) są wolne od podatku dochodowego od osób prawnych...

Zdaniem Wnioskodawcy pomimo uzyskiwania dochodów z najmu pomieszczeń Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej korzysta ze zwolnienia przedmiotowego, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.) i zwolnienia na podstawie art. 55 ust. 3 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczpospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 29, poz. 154 z późn. zm.) i nie jest zobowiązana do odprowadzania podatku dochodowego od osób prawnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.