W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca ubiega się o uzyskanie zezwolenia na prowadzenie działalności na terenie K. Specjalnej Strefy Ekonomicznej. Po jego uzyskaniu Wnioskodawca będzie prowadził na terenie specjalnej strefy ekonomicznej, na podstawie zezwolenia, działalność w zakresie:

1. produkcji maszyn (kombajnów hydraulicznych i elektrycznych o różnych parametrach), urządzeń górniczych oraz podzespołów i części do tych wyrobów;
2. sprzedaży wyrobów wymienionych w pkt a);
3. usług w zakresie napraw gwarancyjnych i nie objętych gwarancją w stosunku do produkowanych przez siebie i sprzedawanych maszyn i urządzeń;
4. remontów i modernizacji maszyn i urządzeń górniczych wykonywanych jako usługi na materiałach powierzonych;
5. produkcji konstrukcji metalowych;
6. usług obróbki metali i nakładania powłok na metale oraz w zakresie obróbki mechanicznej elementów metalowych.
   
   

Wyroby objęte zakresem wykonywanej działalności wytwarzane będą zarówno z materiałów, części i podzespołów wyprodukowanych w specjalnej strefie ekonomicznej, jak i poza jej obszarem i nabywanych od podmiotów trzecich. Wnioskodawca będzie ponadto nabywał, w drodze odkupu, części i podzespoły używanych maszyn i urządzeń, które będą podlegały ocenie w zakresie kontroli jakości pod kątem możliwości odzyskania (w wyniku wyczyszczenia, przetworzenia itd.) i ponownego użycia do produkcji wyrobu finalnego. Należy przy tym podkreślić, że części i podzespoły możliwe do odzyskania w wyniku demontażu odkupionych, zużytych maszyn stanowić będą materiał do produkcji, który z uwagi na specyfikę działalności, może przedstawiać jakąkolwiek wartość rynkową w zasadzie wyłącznie z punktu widzenia Wnioskodawcy. Wynika to z faktu, że każdy kombajn cechuje się własną specyfiką. Mimo, że składa się z pewnych elementów podstawowych, które mają charakter powtarzalny, a także należy do danego typu kombajnów, produkowany jest na konkretne zamówienie, określające wymagane parametry i wyposażenie, umożliwiające mu efektywną i bezpieczną pracę w określonych warunkach geologicznych i technicznych oraz zapewniające niezbędne parametry wydobycia (moc, prędkość posuwu, itp.).

Inwestycja, z którą wiąże się uzyskanie zezwolenia na prowadzenie działalności w specjalnej strefie ekonomicznej polegać będzie na rozbudowie i modernizacji istniejącego przedsiębiorstwa. Celem jej przeprowadzenia nastąpi podwyższenie kapitału zakładowego Wnioskodawcy i wniesienie na pokrycie udziałów obejmowanych w podwyższonym kapitale, zorganizowanej części przedsiębiorstwa wyodrębnionej obecnie w spółce matce w postaci oddziału samodzielnie sporządzającego bilans. Zarówno modernizacja przedsiębiorstwa, które będzie przedmiotem aportu, jak i jego rozbudowa stanowią niezbędny etap planowanej inwestycji. Doposażenie istniejącej części w nowe maszyny i urządzenia oraz zastosowanie nowoczesnych i unikalnych technologii pozwoli na zapewnienie najwyższej jakości oraz konkurencyjności produkowanych maszyn, które ze względu na przeznaczenie do pracy pod ziemią muszą spełniać surowe standardy jakości i bezpieczeństwa, w tym posiadać dopuszczenia WUG. Obejmująca natomiast drugą część inwestycji rozbudowa zakładu, stanowić będzie uzupełnienie procesu produkcyjnego i wdrożenie nowoczesnych rozwiązań, które umożliwią nie tylko wytwarzanie produktów o znacznie lepszych właściwościach i parametrach niż dotychczasowe, ale w przyszłości także produkcję wyrobów, które mogą docelowo znaleźć zastosowanie w niedostępnej dotąd branży i zapewnić nowe rynki zbytu. Ta część inwestycji z uwagi na swój charakter pozostaje w ścisłym związku z modernizacją zakładu, stanowiąc jej uzupełnienie. Wynika to z faktu, że produkcja maszyn i urządzeń górniczych odbywa się w ciągu technologicznym, złożonym ze ściśle ze sobą powiązanych elementów. Planowane modernizacja i rozbudowa zakładu doprowadzić mają do stworzenia, na bazie istniejącego, nowoczesnego ciągu technologicznego, obejmującego całość procesu produkcji. Zamierzona inwestycja może być realizowana etapami, z których każdy obejmował będzie poniesienie określonych wydatków inwestycyjnych oraz stworzenie określonej liczby nowych miejsc pracy, zgodnie z warunkami zapisanymi w zezwoleniu. Możliwe będzie wówczas stopniowe wdrażanie produkcji w ramach części objętej danym etapem i uzyskiwanie z niej dochodu. Do zakończenia całości inwestycji spółka będzie kontynuowała produkcję przy użyciu posiadanej obecnie linii produkcyjnej, zastępując kolejno poszczególne jej elementy nowymi, uruchamianymi po zakończeniu danego etapu.

Realizacja przez Wnioskodawcę inwestycji na istniejącym zakładzie, otrzymanym w postaci aportu, wiąże się z tym, że Wnioskodawca pozyska wraz z nim nie tylko maszyny i urządzenia, ale także zapasy w tym produkcję w toku, materiały, części i podzespoły. Zapasy te będą wykorzystywane jako półprodukty, z których w ramach działalności prowadzonej na podstawie zezwolenia na terenie specjalnej strefy ekonomicznej zostanie wytworzony wyrób końcowy. W takiej sytuacji produkt finalny zostanie wytworzony już na terenie specjalnej strefy ekonomicznej, w okresie obowiązywania zezwolenia i na jego podstawie. Ponadto część z opisanych wyżej zapasów może także zostać bezpośrednio sprzedana lub wykorzystana do usług gwarancyjnych, jako części zamienne, bez przetwarzania czy montowania na terenie specjalnej strefy ekonomicznej. W wyniku aportowania istniejącego przedsiębiorstwa do spółki działającej w oparciu o zezwolenie na terenie specjalnej strefy ekonomicznej zostaną również wniesione zobowiązania i należności wynikające z działalności prowadzonej w ramach aportowanej części przed uzyskaniem zezwolenia. Te należności i zobowiązania mogą skutkować powstaniem u Wnioskodawcy różnic kursowych czy odsetek związanych z ich nieterminową zapłatą. W związku z opisanymi wyżej okolicznościami, celem umożliwienia zidentyfikowania należności, zobowiązań i zapasów pochodzących z działalności prowadzonej przed włączeniem zakładu do specjalnej strefy ekonomicznej i uzyskaniem zezwolenia, Wnioskodawca zamierza wyodrębnić rachunek, który będzie właściwy dla rozliczania zobowiązań i należności wynikających z działalności sprzed objęcia zezwoleniem, a także zinwentaryzować i stosownie oznaczyć części i podzespoły, które zostaną wniesione w postaci aportu.

Wnioskodawca wskazuje przepisy:

• art. 17 ust. 1 pkt 34 w związku z ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (zwana dalej updop),
• art. 12 ust. 1 ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych,
• § 5 i 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 02 listopada 2006 r. w sprawie k. specjalnej strefy ekonomicznej (zwanej dalej rozporządzeniem) ,
  dotyczące działalności w specjalnej strefie ekonomicznej jako podlegające interpretacji w przedmiotowej sprawie, z uwagi na to, że przepisy te regulują wprost kwestie wpływające na opodatkowanie i jego wysokość w przypadku przedsiębiorcy działającego na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia.
  
  

Jak stwierdził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrokiem z dnia 12 kwietnia 2007 r. w sprawie o sygnaturze I SA/Rz 633/06:
"Pod pojęciem prawa podatkowego należy rozumieć wszelkie normy prawne, które regulują wszystkie elementy konstrukcyjne, tj. podmiotowe i przedmiotowe podatku. Skoro zatem rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 5 września 1995 r. w sprawie ustanowienia specjalnej strefy ekonomicznej w Mielcu i zmieniające je rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 30 marca 2004 r. reguluje m.in. kwestie szczegółowe związane z przyznawaniem zwolnienia podatkowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (...), to w tym zakresie przepisy tego rozporządzenia stanowią normy prawa podatkowego, do których zastosowanie winny mieć przepisy art. 14a § 1 Ordynacji podatkowej."

W tym duchu wypowiedział się także Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 21 listopada 2007r. sygn. akt IIISA/Wa 1737/2007 uznając, że:
"Nie można zatem obowiązku udzielania przez organ podatkowy pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego zawężać wyłącznie do ustaw zawierających w tytule pojęcie prawa podatkowego, ponieważ nie tylko w tych ustawach uregulowano elementy, od których zależy opodatkowanie i jego wysokość."

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy maszyny i urządzenia wytworzone na terenie Specjalnej Strefy Ekonomicznej w zakresie działalności objętej zezwoleniem, do których produkcji użyto częściowo materiały pochodzące z zapasów wniesionych aportem (produkcja w toku, materiały, półfabrykaty), będą uznane jako wytworzone na terenie strefy, a dochód uzyskany z ich sprzedaży będzie podlegał zwolnieniu? (pytanie oznaczone we wniosku Nr 4)

Zdaniem Spółki, zapasy (materiały, półfabrykaty, produkcja w toku) wniesione aportem do spółki (Wnioskodawcy) będą wykorzystywane przez Spółkę w działalności produkcyjnej i usługowej prowadzonej na terenie Specjalnej Strefy Ekonomicznej. Zapasy te (materiały, półfabrykaty, produkcja w toku) mają niewątpliwie ścisły związek przychodami, które zostaną przez Spółkę osiągnięte w strefie będą one bowiem wykorzystane do produkcji wyrobów finalnych na terenie strefy. Cały proces technologiczny zostanie zakończony na terenie strefy, a zatem wyrób gotowy będzie wytworzony w strefie, w zakresie działalności objętej zezwoleniem. Podstawą do korzystania przez przedsiębiorcę ze zwolnień od podatku, oprócz innych warunków, stanowi zezwolenie, określające zakres przedmiotowy działalności gospodarczej, która ma być prowadzona przez przedsiębiorcę na terenie specjalnej strefy ekonomicznej. Zatem, jeżeli przedmiotowe zapasy w tym produkcja w toku będą służyły wytworzeniu wyrobów lub świadczeniu usług na terenie Specjalnej Strefy Ekonomicznej, których zakres przedmiotowy określono w zezwoleniu (dochód zwolniony z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 updop), dochód uzyskany na terenie strefy przy wykorzystaniu tych zapasów wniesionych aportem będzie korzystał ze zwolnienia.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

W myśl § 12 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (t.j. Dz. U. z 2007 r. Nr 42, poz. 274 ze zm.) dochody uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy w ramach zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1, przez osoby prawne lub osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą są zwolnione od podatku dochodowego, odpowiednio na zasadach określonych w przepisach o podatku dochodowym od osób prawnych lub w przepisach o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W świetle przepisów art. 16 ust. 1 ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych, podstawą do korzystania z pomocy publicznej, udzielanej zgodnie z ustawą, jest zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie danej strefy, uprawniające do korzystania z pomocy publicznej, zwane dalej "zezwoleniem".

Zgodnie z art. 16 ust. 2 ww. ustawy, zezwolenie określa przedmiot działalności gospodarczej oraz warunki dotyczące w szczególności:

1. zatrudnienia przez przedsiębiorcę przy prowadzeniu działalności gospodarczej na terenie strefy przez określony czas określonej liczby pracowników;
2. dokonania przez przedsiębiorcę na terenie strefy inwestycji o wartości przewyższającej określoną kwotę;
3. terminu zakończenia inwestycji;
4. maksymalnej wysokości kosztów kwalifikowanych inwestycji i dwuletnich kosztów kwalifikowanych pracy;
5. wymagań, o których mowa w art. 5 ust. 3 i 4 - w przypadku, gdy inwestycja będzie realizowana na gruntach stanowiących własność lub użytkowanie wieczyste podmiotów innych niż wymienione w art. 5 ust. 1.
   
   

Na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2000r. Nr 54, poz. 654 ze zm.) wolne od podatku są dochody, z zastrzeżeniem ust. 4-6, uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych, przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi przepisami.

Art. 17 ust. 4 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2000r. Nr 54, poz. 654 ze zm.) stanowi, iż zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 34 przysługuje podatnikowi wyłącznie z tytułu dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na ternie strefy.

Za wyrób wytworzony na terenie strefy uznaje się wyrób uzyskany w wyniku wytworzenia, obróbki lub przetworzenia na terenie strefy, jeżeli wartość wszystkich użytych do jego wytworzenia materiałów, wytworzonych poza strefą, oraz usług wykonanych poza jej terenem nie przekracza 70 % przychodów uzyskanych z ich sprzedaży, pomniejszonych o podatek od towarów i usług, bądź też nie przekracza 70 % ceny uzyskanej ze sprzedaży wyrobu, pomniejszonej o podatek od towarów i usług. Oznacza to, że aby uznać wyrób za wytworzony na terenie strefy wartość zużytych na jego wytworzenie komponentów (surowców, materiałów, robocizny itp.) wytworzonych na terenie strefy, nie może być niższa niż 30 % uzyskanej ceny z jego sprzedaży (po pomniejszonej o podatek od towarów i usług).

Obliczenie wartości materiałów (składników, surowców, komponentów, części) niewytworzonych na terenie strefy i usług niewykonanych na jej terenie następuje w skali całego roku dla wszystkich łącznie wyrobów i usług wytworzonych na ternie strefy i objętych zezwoleniem. Obliczenie to powinno być dokonane na podstawie prawidłowo prowadzonej ewidencji rachunkowej.

Jeżeli wyrób będzie spełniał w/wym. kryteria to dochód ze sprzedaży maszyn i urządzeń wytworzonych na terenie strefy, do produkcji których użyto częściowo materiały pochodzące z zapasów wniesionych aportem (produkcja w toku, materiały, półfabrykaty) będzie dochodem podlegającym zwolnieniu w myśl art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Mając powyższe na uwadze, należy stwierdzić, iż stanowisko Spółki odnośnie pytania Nr 4jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Nadmienia się, iż zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016), rozpoznawanie spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych dotyczących wydawania w indywidualnych sprawach pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego (interpretacje indywidualne), o których mowa w art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, z późn. zm.), przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę. Powyższe rozporządzenie, zgodnie z brzmieniem § 3, wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, tj. z dniem 11 października 2008 r.

W związku z powyższym tut. organ informuje, że jeżeli skarga na niniejszą interpretację będzie składana po dniu 10 października 2008 r., właściwym do jej rozpoznania będzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.

Referencje