W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółdzielnia prowadzi działalność w oparciu o przepisy ustawy z dnia 15.12.2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (Dz. U. z 2003 r. Nr 119 poz. 1116 z późn. zm.). Zgodnie z art. 6 ust. 3 tej ustawy Spółdzielnia tworzy fundusz na remonty zasobów mieszkaniowych. Odpisy na ten fundusz obciążają koszty gospodarki zasobami mieszkaniowymi. Obowiązek świadczenia na fundusz dotyczy członków spółdzielni, właścicieli lokali niebędących członkami spółdzielni oraz osób niebędących członkami spółdzielni, którym przysługują spółdzielcze własnościowe prawa do lokali.

Pismem z dnia 11 lipca 2008 r. Spółdzielnia uzupełniła wniosek podając, iż zgodnie z art. 2 ust. 1 ww. ustawy lokalem jest samodzielny lokal mieszkalny, a także lokal o innym przeznaczeniu, o którym mowa w przepisach ustawy o własności lokali.

Przepisy prawne dotyczące ustanawiania spółdzielczych własnościowych praw do lokali określa ustawa o spółdzielniach mieszkaniowych w brzmieniu obowiązującym przed 31.07.2007 r. w rozdziale 21Spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu - art. 171do art. 1719.

Zgodnie z tymi przepisami, przez umowę o ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu spółdzielnia zobowiązana była oddać członkowi lokal do używania, a członek zobowiązany był wnieść wkład budowlany oraz uiszczać opłaty określone w ustawie i statucie spółdzielni. Spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mogło być ustanowione w budynku stanowiącym własność lub współwłasność spółdzielni.

Lokale objęte własnościowym prawem do lokalu objęte są bilansową ewidencją środków trwałych prowadzoną przez spółdzielnię mieszkaniową. Znajdują one odzwierciedlenie w funduszach własnych i są umarzane w ciężar tych funduszy. Na podstawie art. 4 ust. 1 oraz ust. 11ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych, członkowie i osoby nie będące członkami spółdzielni, którym przysługują spółdzielcze własnościowe prawa do lokali obowiązani są uczestniczyć w pokrywaniu kosztów związanych z eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości w częściach przypadających na ich lokale, eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości stanowiących mienie spółdzielni przez uiszczanie opłat zgodnie z postanowieniami statutu.

Lokale użytkowe objęte prawem odrębnej własności mogą powstać w wyniku ustanowienia odrębnej własności lub w wyniku przeniesienia własności lokalu, do którego przysługiwało uprzednio własnościowe prawo do lokalu. Zgodnie z art. 1714ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych, na pisemne żądanie członka lub osoby nie będącej członkiem spółdzielni, którym przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, spółdzielnia mieszkaniowa jest zobowiązana zawrzeć umowę przeniesienia własności lokalu po spełnieniu warunków określonych w tym przepisie.

Przepisy prawne dotyczące ustanawiania prawa odrębnej własności lokalu zostały zapisane w ustawie o spółdzielniach mieszkaniowych w rozdziale 3 Prawo odrębnej własności lokalu - art. 18 do art. 271. Członek spółdzielni ubiegający się o ustanowienie odrębnej własności lokalu wnosi wkład budowlany według zasad określonych w statucie i w umowie o budowę lokalu, w wysokości odpowiadającej całości kosztów budowy przypadających na jego lokal.

Nieruchomości objęte prawem odrębnej własności nie są własnością spółdzielni lecz są przez nią zarządzane. Nie są one objęte ewidencją bilansową środków trwałych prowadzoną przez spółdzielnię. Są to lokale mieszkalne oraz lokale o innym przeznaczeniu wraz z przypadającą na nie częścią gruntów lub prawa wieczystego użytkowania gruntu oraz obiektów infrastruktury obsługujących zasoby mieszkaniowe. Zarząd nieruchomościami wspólnymi stanowiącymi współwłasność spółdzielni jest wykonywany przez spółdzielnię jako zarząd powierzony na podstawie art. 27 ust. 2 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych. Właściciele lokali są zobowiązani uczestniczyć w pokrywaniu kosztów związanych z eksploatacją i utrzymaniem ich lokali, eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości wspólnych oraz eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości stanowiących mienie spółdzielni, zgodnie z art. 4 ust. 2 oraz ust. 4 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych.

W związku z powyższym, na gruncie ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych, lokale użytkowe objęte własnościowych prawem do lokalu oraz lokale użytkowe objęte prawem odrębnej własności stanowią zasoby mieszkaniowe a gospodarka tymi lokalami jest gospodarką zasobami mieszkaniowymi.

Za przyjęciem takiego stanowiska przemawia również zapis art. 6 ust. 3 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych. Zgodnie z tym przepisem spółdzielnia tworzy fundusz na remonty zasobów mieszkaniowych, a odpisy na ten fundusz obciążają koszty gospodarki zasobami mieszkaniowymi. Obowiązek świadczenia na fundusz dotyczy zarówno właścicieli lokali jak i osób, którym przysługują spółdzielcze własnościowe prawa do lokali. Obowiązku tego ustawa nie zawęża jedynie do lokali mieszkalnych, ma on więc zastosowanie również w przypadku lokali użytkowych.

W dniu 18.07.2008 r. Wnioskodawca podał, iż lokale użytkowe objęte własnościowym prawem do lokalu lub prawem odrębnej własności zostały wybudowane na cele prowadzenia w nich działalności gospodarczej (handlowej, usługowej). Osoby, którym przysługują spółdzielcze prawa do lokali użytkowych oraz osoby będące właścicielami lokali użytkowych pokryły pełne koszty budowy przypadające na te lokale. Wymienione osoby zobowiązane są do wnoszenia opłat na pokrycie kosztów związanych z eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości zgodnie z art. 4 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych. Opłaty te obejmują m.in.:

- ubezpieczenie nieruchomości,
- wywóz nieczystości i utrzymanie porządku,
- koszty zarządzania nieruchomością,
- koszty dźwigów, domofonów, węzłów cieplnych,
- podatek od nieruchomości i opłatę za wieczyste użytkowanie gruntu,
- odpisy na fundusz remontowy.

Wnioskodawca nadmienia, iż wymienione wyżej lokale nie są amortyzowane. Odpowiednikiem amortyzacji jest odpis na fundusz remontowy tworzony zgodnie z art. 6 ust. 3 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w Spółdzielni Mieszkaniowej odpisy na fundusz remontowy dotyczące lokali użytkowych objętych własnościowym prawem do lokalu oraz prawem odrębnej własności są kosztem uzyskania przychodów?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 9 litera a ww. ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów i wpłat na różnego rodzaju fundusze tworzone przez podatnika; kosztem uzyskania przychodów są jednak podstawowe odpisy i wpłaty na te fundusze, jeżeli obowiązek lub możliwość ich tworzenia w ciężar kosztów określają odrębne ustawy.

W przypadku Wnioskodawcy tą odrębną ustawą jest ustawa o spółdzielniach mieszkaniowych (Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1116 z późn. zm.), która w art. 6 ust. 3 nakłada na spółdzielnie obowiązek tworzenia funduszu na remonty zasobów mieszkaniowych.

Zgodnie z art. 16c pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie podlegają amortyzacji budynki, lokale, budowle i urządzenia zaliczane do spółdzielczych zasobów mieszkaniowych lub służących działalności społeczno - wychowawczej prowadzonej przez spółdzielnie mieszkaniowe.

Odpowiednikiem amortyzacji jest podstawowy odpis na fundusz remontowy tworzony zgodnie z art. 6 ust. 3 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych. Obowiązek świadczenia na ten fundusz dotyczy członków spółdzielni, właścicieli lokali niebędących członkami spółdzielni oraz osób niebędących członkami spółdzielni, którym przysługują spółdzielcze własnościowe prawa do lokali. Lokalem natomiast zgodnie z art. 2 ust. 1 jest samodzielny lokal mieszkalny, a także lokal o innym przeznaczeniu, o którym mowa w ustawie o własności lokalu.

W związku z powyższym Wnioskodawca uważa, że odpisy na fundusz remontowy dotyczące lokali użytkowych objętych własnościowym prawem do lokalu lub prawem odrębnej własności spełniają warunek określony w art. 16 ust. 1 pkt 9 litera a.

A zatem odpisy na fundusz remontowy dotyczące tych lokali są kosztem uzyskania przychodów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z generalną zasadą wyrażoną w art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Z powyższego przepisu wynika, iż kosztami uzyskania przychodów są wszelkie koszty, a więc bezpośrednio i pośrednio związane z uzyskiwanymi przychodami, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 powołanej ustawy, w którym to przepisie zawarto katalog wydatków nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów.

Wskazać należy więc, że stosownie do art. 16 ust. 1 pkt 9 lit. a, ww. ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów: odpisów i wpłat na różnego rodzaju fundusze tworzone przez podatnika; kosztem uzyskania przychodów są jednak: podstawowe odpisy i wpłaty na te fundusze, jeżeli obowiązek lub możliwość ich tworzenia w ciężar kosztów określają odrębne ustawy.

Odnosząc powyższe do przedstawionego przez Wnioskodawcę stanu faktycznego należy stwierdzić, iż zgodnie z brzmieniem art. 6 ust. 3 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (t. j. Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1116 ze zm.) Spółdzielnia tworzy fundusz na remonty zasobów mieszkaniowych. Odpisy na ten fundusz obciążają koszty gospodarki zasobami mieszkaniowymi stanowiącymi mienie Spółdzielni. Obowiązek świadczenia na fundusz dotyczy członków spółdzielni, właścicieli lokali niebędących członkami spółdzielni oraz osób niebędących członkami spółdzielni, którym przysługują spółdzielcze własnościowe prawa do lokali.

Z treści powołanych przepisów wynika więc, iż kosztem uzyskania przychodów będą wyłącznie odpisy na fundusz remontowy zasobów mieszkaniowych.

Przez "zasoby mieszkaniowe", o których mowa w przepisie art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, należy rozumieć:

• znajdujące się w budynku mieszkalnym lokale mieszkalne wraz z przynależnymi do nich pomieszczeniami oraz wyposażenia techniczne, jak w szczególności:
  - dźwigi osobowe i towarowe,
  - aparaty do wymiany ciepła,
  - kotłownie i hydrofornie wbudowane,
  - klatki schodowe,
  - strychy, piwnice, komórki,
  - balkony, loggie,
  -garaże,
• pomieszczenia znajdujące się w budynku mieszkalnym lub poza nim, związane z administrowaniem i zapewnieniem bezawaryjnego funkcjonowania osiedlowych budynków mieszkalnych, tj.:
  -budynki (pomieszczenia) administracji osiedlowej,
  -kotłownie i hydrofornie wolnostojące,
  -osiedlowe warsztaty (zakłady) konserwacyjno - remontowe,
• urządzenia i uzbrojenie terenów, na których znajdują się budynki wyżej wymienione jak:
  -zbiorniki - doły gnilne, szamba,
  -rurociągi i przewody sieci wodociągowo - kanalizacyjnej, gazowej i ciepłowniczej,
  -sieci elektroenergetyczne i telefoniczne,
  -budowle inżynieryjne (studnie itp.),
  -budowle komunikacyjne, jak: drogi osiedlowe, ulice, chodniki,
  -inne budowle i urządzenia związane z ukształtowaniem i zagospodarowaniem terenu, mające wpływ na prawidłowe funkcjonowanie osiedlowych budynków mieszkalnych, jak np. latarnie oświetleniowe, ogrodzenia, parkingi, trawniki, kontenery na śmieci.

Należy zaznaczyć, że zasoby mieszkaniowe to nie tylko lokale mieszkalne, ale również pomieszczenia pozostałe i urządzenia wchodzące w skład budynku mieszkalnego, lub znajdujące się poza nim, których istnienie jest niezbędne dla prawidłowego korzystania z mieszkań przez mieszkańców, a także ułatwiające im dostęp do budynku mieszkalnego oraz zapewniające sprawne jego funkcjonowanie oraz administrowanie.

W związku z powyższym stwierdzić należy, iż lokale użytkowe objęte spółdzielczym własnościowym prawem do lokalu lub prawem odrębnej własności, wybudowane na cele prowadzenia w nich działalności gospodarczej, bez względu na formę własności, nie należą do gospodarki zasobami mieszkaniowymi.

Oznacza to, że wszelkie lokale użytkowe (niemieszkalne, zarówno te, na których ustanowiono, jak i nie ustanowiono spółdzielczych własnościowych praw) nie mogą zostać zaliczone do zasobów mieszkaniowych, zatem w tej części odpisy dokonywane na fundusz remontowy nie stanowią kosztów uzyskania przychodów.

Mając na uwadze powyższe, zajęte przez Spółdzielnię stanowisko w kwestii zaliczania do kosztów uzyskania przychodów dokonywanych odpisów na fundusz remontowy zasobów mieszkaniowych od lokali użytkowych jest nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.