W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Izba Rzemieślnicza jest organizacją samorządu gospodarczego rzemiosła i małej przedsiębiorczości, działającą na podstawie ustawy z dnia 22 marca 1989 roku o rzemiośle oraz w oparciu o statut.

Główną działalnością statutową Izby jest działalność oświatowa (kursowa i egzaminacyjna). Izba prowadzi pomocniczą działalność gospodarczą - wynajem lokali użytkowych oraz osiąga przychody ze składek członkowskich. Uzyskany dochód w całości przeznacza na cele statutowe zwolnione z podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy.

W miesiącu lutym 2008 roku Izba poniosła wydatki na zapłatę zobowiązania dotyczącego zwrotu kosztów remontu obiektu socjalnego będącego własnością Izby do roku 1997, zasądzonego prawomocnym wyrokiem sądowym wraz z odsetkami za zwłokę oraz kosztami egzekucji komorniczej i kosztami procesu.Izba Rzemieślnicza na koniec miesiąca lutego 2008 roku poniosła stratę, jak też przewiduje stratę na koniec roku podatkowego 2008.

Wyżej opisany wydatek zostanie pokryty z dochodów z lat ubiegłych, które zostały zadeklarowane na cele statutowe zwolnione z podatku z art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, a nie wykorzystane do końca 2007 roku.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Izba Rzemieślnicza jako podatnik winna zapłacić podatek dochodowy od osób prawnych do 20 dnia następnego miesiąca po miesiącu, w którym dokonano wydatku pomimo, że na koniec miesiąca lutego 2008 roku poniosła stratę podatkową, jak również przewiduje stratę podatkową na koniec 2008 roku?

Zdaniem wnioskodawcy, poniesione wydatki na zapłacenie wierzytelności wraz z odsetkami za zwłokę i związane z tym koszty nie można zaliczyć do wydatków poniesionych na realizację zadań statutowych Izby Rzemieślniczej, której dochody są zwolnione z podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2000r. Nr 54, poz. 654 ze zm.). W myśl przepisów w/w ustawy (art. 16 ust. 1 pkt 17 i 21), wydatki te nie stanowią kosztów uzyskania przychodów i podlegają opodatkowaniu w miesiącu, w którym wydatków tych dokonano.

Obowiązek podatkowy wynika też z art. 17 ust. 1b, jak też z art. 25 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.