W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka jest spółką publicznej X, zawiązaną zgodnie z art. 26 ust. 3 ustawy z dnia 29.12.1992r. o X w celu tworzenia i rozpowszechniania ogólnokrajowych programów X i programów dla odbiorców za granicą . Swą funkcję publiczną spełnia realizując misję określoną w ww. ustawie. Zgodnie z art. 31 ustawy o radiofonii i telewizji przychodami spółek publicznej X są wpływy pochodzące:

1. z opłat abonamentowych, odsetek za zwłokę w ich uiszczaniu oraz kar za używanie niezarejestrowanych odbiorników X w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 21.04.2005r. o opłatach abonamentowych,
2. z obrotu prawami do audycji,
3. z reklam i audycji sponsorowanych,
4. z innych źródeł.
   
   

Ustawa o opłatach abonamentowych , określa, że opłaty te pobiera się w celu umożliwienia realizacji misji publicznej przez jednostki publicznej X. Za używanie odbiorników X pobiera się opłaty abonamentowe. Opłaty te są przeznaczone wyłącznie na realizację przez nadawców publicznej radiofonii i telewizji misji w wysokości nieprzekraczającej wydatków ponoszonych w związku z realizacją tej misji. Podziału wpływów pomiędzy jednostki publicznej X dokonuje Krajowa Rada X. Uchwałą X przy podziale wpływów na poszczególne jednostki wskazuje się , jaka część tych wpływów przypada na cele inwestycyjne w tym na wytworzenie lub zakup środków trwałych. Wnioskodawca wskazał we wniosku na postanowienie organu podatkowego, uznające wpływy z abonamentu X jako dotacje dla Spółki.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy wpływy z opłat abonamentu X w części przeznaczonej na zakup środków trwałych stanowią dotację, zwolnioną z podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 21 ustawy?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Zdaniem Wnioskodawcy, wpływy z opłat abonamentowych i pozaabonamentowych są dla niego jako spółki publicznej X przychodem do opodatkowania w dacie ich faktycznego uzyskania, zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Mają one charakter dotacji, co potwierdził Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 09.09.2004., sygn. Akt .... oraz organ podatkowy w wydanej dla Spółki interpretacji w zakresie podatku VAT. Z uwagi na to, że Krajowa Rada X dokonując wypłaty środków , część z nich przekazuje z przeznaczeniem bezpośrednio na określone inwestycje dotyczące wytworzenia lub zakupu środków trwałych , należy stwierdzić , że ma tu zastosowanie art. 17 ust. 1 pkt 21 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Zwolnione z podatku są więc te wpływy, które X określa w swojej uchwale jako przekazane na pokrycie kosztów lub jako zwrot wydatków związanych z otrzymaniem, zakupem albo wytworzeniem we własnym zakresie środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, od których dokonuje się odpisów amortyzacyjnych. Do tej części otrzymanych i zwolnionych z podatku wpływów stosuje się także art. 16 ust. 1 pkt 48 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, zgodnie z którym nie stanowią kosztów podatkowych kwoty odpisów z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych dokonywanych, według zasad określonych w art. 16a-16m, od tej części ich wartości, która odpowiada poniesionym wydatkom na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie tych środków lub wartości niematerialnych i prawnych, odliczonym od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym albo zwróconym podatnikowi w jakiejkolwiek formie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Spółki w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej przez Spółkę oceny swego stanowiska.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1Maja 10, 09-402 Płock.