W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W.O.R.D jest samorządową wojewódzką osobą prawna. Został utworzony i działa w oparciu o ustawę Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908 ze zm.) WORD wykonuje przede wszystkim zadania określone w art.117-119 ww. ustawy, a mianowicie organizuje egzaminy państwowe sprawdzające kwalifikacje osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami oraz wykonuje inne zadania z zakresu bezpieczeństwa ruchu drogowego. Zgodnie ze statutem nadanym przez Urząd Marszałkowski Województwa X oraz ww .ustawą w ramach działalności bezpieczeństwa ruchu drogowego Ośrodek organizuje dla dzieci i młodzieży, przedszkoli i szkół województwa X festyny, pogadanki i konkursy popularyzujące bezpieczeństwo ruchu drogowego i podnoszące kulturę jazdy kandydatów na kierowców i kierowców. Dla zwycięzców prowadzonych konkursów są fundowane nagrody rzeczowe w postaci, np. kaski rowerowe, radiomagnetofony, piłki, śpiwory, itp., a uczestnikom festynów i pogadanek rozdawane są drobne upominki i materiały dydaktyczne bezpieczeństwa ruchu drogowego, np. znaczki odblaskowe, kodeksy młodego rowerzysty i motorowerzysty. Ośrodek ponosi również koszty organizacji Wojewódzkiej Konferencji Bezpieczeństwa R.D o tematyce, np. "Ochrona niechronionych uczestników ruchu drogowego" - dzieci, piesi, rowerzyści, - niepełnosprawni, pełnosprawni uczestnikami ruchu drogowego.

W związku z powyższym zadano pytanie.

Czy wydatki ponoszone na rzecz bezpieczeństwa ruchu drogowego realizowane w ramach zadań statutowych, a niemające bezpośredniego związku z uzyskaniem przychodów można uznać za koszt uzyskania przychodów?

Zdaniem wnioskodawcy.

Ośrodek uważa, że wydatki poniesione na rzecz bezpieczeństwa ruchu drogowego może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów ponieważ:

• działalność statutowa O.R.D. jest działalnością statutową (wyrok NSA w Poznaniu z 13 czerwca 2000 r. Sygn. I.SA/PO 3219/2000,
• jeżeli wydatki (koszty) wiążą się bezpośrednio z realizacją celów statutowych lub celów określonych w przepisach, które stanowią pozytywną przesłankę zwolnienia, to równowartość dochodu odpowiadającą tym wydatkom (kosztom) będzie wolna od podatku na podstawie art. 17 ust. 1 pkt. 4-8 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (Min. Fin. PB3-IP-8214-256/2002 z 19 listopada 2002 r.)
  
  

Po przeanalizowaniu przedstawionego stanu faktycznego oraz obowiązującego stanu prawnego stwierdzam, że stanowisko W.O.R.D jest prawidłowe:

Norma prawna zawarta w art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 roku o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r., Nr 54, poz. 654 ze zm.) stanowi, iż kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Zatem, aby można uznać jakiś wydatek za koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione dwa warunki:

1. celem jego poniesienia powinno być osiągnięcie przychodów,
2. wydatek nie może się znajdować na liście zawartej w art. 16 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, stanowiącej katalog wydatków, które nie mogą być zaliczane do kosztów uzyskania przychodów.
   
   

Łączne spełnienie tych dwóch warunków: pozytywnego i negatywnego wystarczy, aby dany wydatek uznać za koszt uzyskania przychodów.

Ustawodawca wyraźnie wskazuje, że kosztem uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów. Tym samym, koszty muszą być ponoszone w ramach prowadzonej działalności gospodarczej lub statutowej.

Kosztami są nie tylko racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie przychodu, ale również wydatki poniesione w celu zabezpieczenia i zachowanie źródła przychodów.

Wnioskodawca twierdzi, że jeżeli wydatki poniesione na rzecz bezpieczeństwa ruchu drogowego wiążą się bezpośrednio z realizacją celów statutowych określonych w przepisach, które stanowią pozytywną przesłankę zwolnienia, to równowartość dochodu odpowiadającą tym wydatkom będzie wolna od podatku na podstawie art. 17 ust. 1 pkt. 4-8 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, i w związku z tym są one również kosztem uzyskania przychodów.

Odnosząc się do powyższego, stwierdzić należy, że pogląd wyrażony w piśmie Ministerstwa Finansów z dnia 19 października 2002 r., Nr PB3-IP-8214-256/2002 powołanym przez Wnioskodawcę, dotyczy zwolnienia z podatku dochodowego, dochodów przeznaczanych na cele statutowe. I tak, jeżeli wydatki (koszty) wiążą się bezpośrednio z realizacją celów statutowych lub celów określonych w przepisach, które stanowią pozytywną przesłankę zwolnienia, to równowartość dochodu odpowiadająca tym wydatkom (kosztom) będzie wolna od podatku na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4-8 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Bezsporne jest jednak to, że aby te wydatki mogły być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów muszą być one związane w bezpośredni lub pośredni sposób z uzyskanym przychodem.

W.O.R.D działa na podstawie ustawy z dnia 20.06.1997 r. prawo o ruchu drogowym (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 198, poz. 908 ze zm.). Art. 119 tej ustawy stanowi, że prowadzi on samodzielną gospodarkę finansową, a jego przychodami są:

1. wpływy z opłat za przeprowadzanie egzaminów osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami;
2. wpływy za wykonanie innych zadań z zakresu bezpieczeństwa ruchu drogowego;
3. wpływy z działalności, o której mowa w art. 117 ust. 3.
   
   

Natomiast rozchodami ośrodka są wydatki na:

1. bieżące utrzymanie ośrodka;
2. prowadzenie egzaminów państwowych w zakresie prawa jazdy poszczególnych kategorii i pozwolenia do kierowania tramwajem;
3. inwestycje związane z działalnością ośrodka, o której mowa w art. 117;
4. poprawę bezpieczeństwa ruchu drogowego na obszarze województwa, w szczególności na popularyzację przepisów o ruchu drogowym i podnoszenie kultury jazdy kierowców, na które ośrodek może przeznaczyć pozostałe wolne środki, niewykorzystane na wydatki, o których mowa w pkt 1-3.
   
   

Zgodnie z art.17 ust.1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wolne od podatku są dochody podatników, z zastrzeżeniem ust. 1c, których celem statutowym jest działalność naukowa, naukowo-techniczna, oświatowa, w tym również polegająca na kształceniu studentów, kulturalna, w zakresie kultury fizycznej i sportu, ochrony środowiska, wspierania inicjatyw społecznych na rzecz budowy dróg i sieci telekomunikacyjnej na wsi oraz zaopatrzenia wsi w wodę, dobroczynności, ochrony zdrowia i pomocy społecznej, rehabilitacji zawodowej i społecznej inwalidów oraz kultu religijnego - w części przeznaczonej na te cele.

W wyniku powołanych przepisów prawa stwierdzić należy, że zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, wydatki na rzecz bezpieczeństwa ruchu drogowego stanowią koszty uzyskania przychodów, ponieważ zostały poniesione w celu osiągnięcia przychodów. Koszty te wiążą się bezpośrednio z realizacją celów statutowych, a równowartość dochodu odpowiadająca tym wydatkom wolna będzie od podatku na podstawie art. 17 ust 1 pkt 4 ww ustawy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.