W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest spółką prawa polskiego. Udziałowcami Spółki jest Spółka A, która posiada w kapitale zakładowym Wnioskodawcy udziały o łącznej wartości 49.500 zł, oraz Spółka B która posiada w kapitale zakładowym Wnioskodawcy udziały o łącznej wartości 500 zł (razem kapitał zakładowy 50.000 zł).

Spółka rozważa podjęcie inwestycji na terenie specjalnej strefy ekonomicznej. Zamierza skorzystać ze zwolnienia podatkowego określonego w art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, na podstawie wydatków inwestycyjnych jakie mają zostać poniesione w związku z tą inwestycją.

Pośród wydatków inwestycyjnych, jakie Spółka zamierza ponieść znajdują się wydatki na nabycie licencji, know-how oraz nieopatentowanej wiedzy technicznej.Nabycie tych wartości niematerialnych i prawnych jest niezbędne dla właściwego (i zgodnego z prawem) zorganizowania procesu produkcyjnego przez Spółkę. Właścicielem praw, które muszą zostać nabyte w ramach działań inwestycyjnych są spółki z Grupy M z siedzibą w Niemczech.

Przy czym konkretne transakcje nabycia odpowiednich wartości niematerialnych i prawnych będą zawierane z poszczególnymi spółkami Grupy M, które dysponują tymi prawami. Przewiduje się, że zbywającymi poszczególne wartości niematerialne i prawne będą:

1. Spółka A (większościowy udziałowiec Wnioskodawcy),
2. Spółka B (mniejszościowy udziałowiec Wnioskodawcy),
3. inne spółki z Grupy M, które nie są powiązane kapitałowo z Wnioskodawcą.
   
   

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1. Czy nabycie wartości niematerialnych i prawnych związanych z transferem technologii przez nabycie praw patentowych, licencji, know-how lub nieopatentowanej wiedzy technicznej, itp. od Spółki A (większościowy udziałowiec Wnioskodawcy) może zostać uznane za nabycie od osoby trzeciej w rozumieniu § 7 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia w sprawie SSE?
2. Czy nabycie wartości niematerialnych i prawnych związanych z transferem technologii przez nabycie praw patentowych, licencji, know-how lub nieopatentowanej wiedzy technicznej, itp. od Spółki B (mniejszościowy udziałowiec Wnioskodawcy) może zostać uznane za nabycie od osoby trzeciej w rozumieniu § 7 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia w sprawie SSE?
3. Czy nabycie wartości niematerialnych i prawnych związanych z transferem technologii przez nabycie praw patentowych, licencji, know-how lub nieopatentowanej wiedzy technicznej, itp. od innych spółek Grupy M (niepowiązanych kapitałowo z Wnioskodawcą) może zostać uznane za nabycie od osoby trzeciej w rozumieniu § 7 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia w sprawie SSE?
   
   

Zdaniem wnioskodawcy wydatki na nabycie wartości niematerialnych i prawnych związanych z transferem technologii przez nabycie praw patentowych, licencji, know-how lub nieopatentowanej wiedzy technicznej od spółek z Grupy M spełniają warunek określony w przepisie § 7 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia w sprawie mieleckiej specjalnej strefy ekonomicznej, tj. nabycia tych wartości od osoby trzeciej. Oczywiście nabycie to musi nastąpić na warunkach nieodbiegających od normalnych praktyk inwestycyjnych. Spółki Grupy M - niezależnie czy są udziałowcami Wnioskodawcy - są osobami trzecimi w stosunku do Spółki. Wynika to z faktu, że każda z tych spółek jest odrębną osoba prawną założoną i zarejestrowaną zgodnie z prawem państwa jej siedziby. Właśnie okoliczność posiadania odrębnej osobowości prawnej przez spółki Grupy M (od których mają zostać nabyte wartości niematerialne i prawne) od osobowości prawnej Wnioskodawcy przesadza o tym, że są one "osobami trzecimi" w rozumieniu powołanego przepisu. Konstatację powyższą potwierdza także drugi z warunków sformułowanych przez ustawodawcę w analizowanym § 7 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia w sprawie mieleckiej specjalnej strefy ekonomicznej. Wymaga on, aby takie nabycie nastąpiło "na warunkach nieodbiegających od normalnych praktyk inwestycyjnych". Tego rodzaju warunek - ze swej istoty - odnosi się do nabywania wartości niematerialnych i prawnych od podmiotów powiązanych. W przypadku nabywania takich wartości od podmiotów niepowiązanych jest oczywiste, że warunki nabycia są określone przez rynek i formułowanie tego warunku byłoby zbędne. Innymi słowy, gdyby przyjąć (odwrotnie niż uważa Wnioskodawca), że spółki grupy M nie są osobami trzecimi w rozumieniu analizowanego przepisu, to formułowanie przez ustawodawcę dodatkowego warunku o nabyciu na warunkach nieodbiegających od normalnych praktyk inwestycyjnych byłoby zbędne. Tego rodzaju zastrzeżenie odnosi się bowiem wyłącznie do transakcji pomiędzy podmiotami powiązanymi.

W świetle powyższych wywodów okoliczność, czy dana spółka grupy M jest jednocześnie udziałowcem Wnioskodawcy pozostaje bez znaczenia dla uznania jej za osobę trzecią w rozumieniu § 7 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia w sprawie mieleckiej specjalnej strefy ekonomicznej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.