• zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych z założeniem plantacji wierzby energetycznej -jest nieprawidłowe.
• bieżących kosztów utrzymania i eksploatacji plantacjijest nieprawidłowe.
• podatkowych aspektów otrzymanej dopłaty do uprawy wierzby energetycznej -jest prawidłowe.
  
  

Pismem z dnia 21 sierpnia 2007 r. Znak: IBPB3/423-27/07/JD wezwano wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku o podanie wyczerpującego stanu faktycznego. Uzupełniony wniosek wpłynął do tut. Biura w dniu 3 września 2007 r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca zajmuje się produkcją energii elektrycznej na bazie węgla kamiennego oraz biomasy. Chcąc wykorzystać posiadane grunty i zminimalizować koszty, założono własną plantację wierzby energetycznej (wykorzystywanej jako biomasa) do której otrzymano dopłatę z Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. W związku z założeniem plantacji poniesiono określone koszty. Co dwa lata wierzba jest ścinana i używana jako biopaliwo do produkcji energii elektrycznej "zielonej". Na bieżąco ponoszone są koszty pielęgnacji plantacji. Dodatkowo z plantacji pozyskiwane są sadzonki wierzby dla rolników, którzy chcą wierzbę uprawiać. Przewiduje się, że plantacja będzie eksploatowana przez około 25 lat. Wnioskodawca otrzymał dotację do uprawy wierzby. Koszty poniesione przy tej plantacji są związane zarówno z przychodami uzyskanymi ze sprzedaży energii elektrycznej jak i ze sprzedaży świadectw pochodzenia uzyskiwanych w związku z wytworzeniem tzw. zielonej energii

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Jak należy traktować koszty związane z założeniem plantacji, koszty bieżące związane z jej utrzymaniem i eksploatacją oraz jak należy traktować otrzymaną dotację?

Zdaniem Spółki, koszty założenia uprawy należy potraktować jako nakłady inwestycyjne i przyjąć je na stan środków trwałych, które amortyzuje się bilansowo (nie podatkowo) przez 25 lat. Wszystkie koszty związane z utrzymaniem plantacji, łącznie z amortyzacją winny być aktywowane na koncie rozliczeń międzyokresowych i winny być rozliczone w momencie kolejnego ścięcia wierzby lub sprzedaży sadzonek. Dla celów podatkowych plantacja nie powinna być amortyzowana a otrzymana dopłata winna być traktowana jako przychód nie podlegający opodatkowaniu.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego, stwierdzam co następuje.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.) przepisów ustawy nie stosuje się do przychodów z działalności rolniczej, z wyjątkiem dochodów z działów specjalnych produkcji rolnej, chyba że ustalenie przychodów jest wymagane dla celów określenia dochodów wolnych od podatku dochodowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4e.

Jednocześnie w art. 2 ust. 2 ww. ustawy działalność rolniczą zdefiniowano jako działalność polegającą na wytwarzaniu produktów roślinnych lub zwierzęcych w stanie nieprzetworzonym (naturalnym) z własnych upraw albo hodowli lub chowu (...).

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Spółka na posiadanych przez siebie gruntach założyła plantację wierzby energetycznej wykorzystywanej w produkcji energii elektrycznej jako biomasa. Tego typu działalność mieści się w definicji działalności rolniczej, zamieszczonej w powołanym wcześniej art. 2 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. A zatem, do działalności rolniczej, prowadzonej przez Spółkę nie będą miały zastosowania przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych ( art. 2 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy).

W związku z powyższym, wydatki i koszty związane z założeniem i bieżącym utrzymaniem plantacji, a także przychody ze sprzedaży sadzonek wierzby, nie będą mogły być brane pod uwagę przy ustalaniu podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych. Otrzymana z Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa dopłata do uprawy wierzby energetycznej, na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, który stanowi, że przychodami (...), są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe, będzie stanowiła przychód podatkowy. Jednocześnie dopłata ta, stosownie do postanowień art. 17 ust. 1 pkt 36 ww. ustawy będzie zwolniona z opodatkowania. Zgodnie bowiem z tym przepisem wolne od podatku są dopłaty bezpośrednie stosowane w ramach Wspólnej Polityki Rolnej Unii Europejskiej, otrzymane na podstawie odrębnych przepisów.

W przypadku, gdy wierzba pochodząca z własnej plantacji zostanie przez Spółkę zużyta jako paliwo w procesie produkcji energii elektrycznej, wówczas jej wartość stanowić będzie koszt uzyskania przychodów produkcji energii elektrycznej. Koszt ten powinien zostać ustalony w oparciu o przepis art. 12 ust. 5 ww. ustawy. W myśl tego przepisu wartość otrzymanych nieodpłatnie rzeczy lub praw określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania. Stosownie do art. 15 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, zgodnie z którym koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy oraz w roku podatkowym, są potrącane w roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody (...), koszty te winny być potrącone w dacie uzyskania przychodów ze sprzedaży energii elektrycznej.

W tym stanie faktycznym i prawnym stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 25 lipca 2007 r., że:

• koszty ujęte na koncie rozliczeń międzyokresowych dotyczące założenia i bieżącej eksploatacji plantacji winny być rozpoznane jako koszty uzyskania przychodu w momencie osiągnięcia przychodu ze sprzedaży energii elektrycznej uzyskanej z biomasy lub sprzedaży sadzonek wierzby -jest nieprawidłowe,
• dopłata otrzymana z Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa jest zwolniona z opodatkowania -jest prawidłowe.
  
  

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ul. Jasna 2/4 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała