Pytanie:

Czy do gospodarki zasobami mieszkaniowymi w realiach Wspólnot Mieszkaniowych można zaliczyć lokale użytkowe, jeżeli znajdują się w budynku mieszkalnym (czyli takim, w którym więcej niż połowa powierzchni użytkowej przeznaczona jest na cele mieszkaniowe?.

Czwartym z kolei pytaniem było pytanie czy do gospodarki zasobami mieszkaniowymi w realiach Wspólnot Mieszkaniowych można zaliczyć lokale użytkowe, jeżeli znajdują się w budynku mieszkalnym (czyli takim, w którym więcej niż połowa powierzchni użytkowej przeznaczona jest na cele mieszkaniowe).
W przedmiotowym wniosku Wspólnota podnosi, iż do gospodarki zasobamimieszkaniowymi zaliczy opłaty i koszty z tytułu utrzymania lokali użytkowychznajdujących się w budynku mieszkalnym, w którym więcej niż połowa powierzchni użytkowej przeznaczona jest na cele mieszkaniowe.
Formułując swe stanowisko Wspólnota wskazała, że lokale użytkowe znajdujące się w budynku mieszkalnym, w którym więcej niż połowa powierzchni użytkowej przeznaczona jest na cele mieszkaniowe należy zaliczyć do gospodarki zasobami mieszkaniowymi.

Odnosząc się do postawionego pytania i przedstawionego własnego stanowiska Wspólnoty Naczelnik Urzędu Skarbowego w Nowym Targu, stwierdza, iż jest ono nieprawidłowe.

Na wstępie tej odpowiedzi należy podkreślić, że treścią pytania nr 5 i 6 oraz zajmowanymi stanowiskami do tych pytań Wspólnota sama sobie zaprzecza. W tychże bowiem pytaniach uznaje, że gospodarkę wspólnoty należy podzielić na: gospodarkę zasobem mieszkaniowym i gospodarkę poza zasobem mieszkaniowym i tę ostatnią poddać opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Zarówno w przepisach ustawy o własności lokali, ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych, jak i ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych brak jest ustawowej definicji pojęcia zasobów mieszkaniowych.
Pojęcia "zasoby mieszkaniowe" nie definiuje również rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz. U. z 1999 r. Nr 112, poz. 1316 ze zm.), która definiuje jedynie pojęcie budynków mieszkalnych stanowiąc, iż są to obiekty budowlane, w których co najmniej połowa całkowitej powierzchni użytkowej jest wykorzystywana do celów mieszkalnych.Pojęcie gospodarki zasobami mieszkaniowymi funkcjonuje w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych od 1994 roku.

Zwolnienie, które funkcjonowało do końca 2006 r. rozróżniało wyraźnie dochody z tego typy działalności oraz dochody z pozostałych źródeł, zwalniając obie te grupy dochodów z podatku, pod warunkiem, że zostaną przeznaczone na gospodarkę zasobami mieszkaniowymi.
Od stycznia 2007 r. zakres tego zwolnienia, został ograniczony tylko do dochodów z gospodarki zasobami mieszkaniowymi - w części przeznaczonej na cele związane z utrzymaniem tych zasobów. Dochody z pozostałych źródeł poddane zostały zatem opodatkowaniu.

W tym też kontekście niezwykle istotne jest właściwe zakwalifikowanie przychodów i kosztów do gospodarki zasobami mieszkaniowymi. Na gospodarkę zasobami mieszkaniowymi prowadzoną przez podatników, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 44 cyt. ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych składają się wpływy z opłat pobieranych od lokatorów (czynsze) oraz pokrywane z nich koszty.
Opłaty te (czynsze) kalkulowane są w takiej wysokości, aby pokrywały zarówno utrzymanie (koszty) lokali mieszkalnych, jak i pozostałych pomieszczeń przynależących do nich oraz koszty ich zarządzania (administracji). Wynika to z ustaw w oparciu, o które funkcjonują podmioty zajmujące się gospodarką zasobami mieszkaniowymi (np. ustawy o własności lokali, ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych).

Uwzględniając charakter opłat (czynszów) oraz pokrywanych z nich kosztów, uzasadnione jest rozumienie pojęcia "zasoby mieszkaniowe" użytego w art. 17 ust. 1 pkt 44 cyt. ustawy o podatku dochodowym, nie tylko jako lokale mieszkalne ale również pozostałe pomieszczenia i urządzenia w chodzące w skład budynku mieszkalnego, lub znajdujące się poza nim, których istnienie jest niezbędne do prawidłowego korzystania z mieszkań przez mieszkaniców. jak również ułatwiające im dostęp do budynku mieszkalnego oraz zapewniające sprawne jego funkcjonowanie oraz administrowanie.
Trudno zatem w tym kontekście uznać, że lokal użytkowy znajdujący się w budynku mieszkalnym jest niezbędnym elementem dla korzystania z mieszkań przez mieszkańców tegoż budynku.

Jak już wcześniej zaznaczono, od 1 stycznia 2007 r. podlegać będą opodatkowaniu dochody z działalności gospodarczej, która nie jest podstawową działalnością podatników o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Działalnością taką jest np. wynajmowanie lokali użytkowych, powierzchni reklamowy na budynkach, miejsc na dachach pod anteny satelitarne oraz telefonii komórkowej itp.

W świetle powyższego należało orzec jak w sentencji postanowienia.
W sprawie będącej przedmiotem wniosku, w dacie wydania postanowienia, nie toczyło się postępowanie kontrolne ani podatkowe, jak również postępowanie przed sądem administracyjnym.
Powyższa interpretacja:- dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia tego zdarzenia, traci swoją moc z chwilą zmiany przepisów jej dotyczących,
- nie jest wiążąca dla podatnika /płatnika/inkasenta/następcy prawnego podatnika /osoby trzeciej odpowiedzialnej za zaległości podatkowe, wiąże natomiast właściwe dla wnioskodawcy organy podatkowe i organy kontroli skarbowej.
Pouczenie:
Na powyższe postanowienie służy zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej w Krakowie Ośrodek Zamiejscowy w Nowym Sączu za pośrednictwem Naczelnika Urzędu Skarbowego w Nowym Targu w terminie 7 dni od daty doręczenia niniejszego postanowienia.