Pytanie:

Czy Ochotnicza Straż Pożarna jest zwolniona z prowadzenia ksiąg rachunkowych na podstawie art. 17 ust 1, pkt 4d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Zdaniem podatnika wystarczy prowadzenie, opracowanej przez Zarząd Główny Związku OSP RP, książki skarbnika, w którą wpisywane są przychody i rozchody z podaniem daty, kwoty, nr. faktury, kontrahenta oraz numerowanie faktur zgodnie z wpisami we wspominanej książce skarbnika.

Przedstawiony we wniosku stan faktyczny:Pytanie podatnika sprowadza się do kwestii wyjaśnienia, czy Ochotnicza Straż Pożarna jest zwolniona z prowadzenia ksiąg rachunkowych na podstawie art. 17 ust 1, pkt 4d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Zdaniem podatnika wystarczy prowadzenie, opracowanej przez Zarząd Główny Związku OSP RP, książki skarbnika, w którą wpisywane są przychody i rozchody z podaniem daty, kwoty, nr. faktury, kontrahenta oraz numerowanie faktur zgodnie z wpisami we wspominanej książce skarbnika.

Biorąc pod uwagę przedstawiony w piśmie stan faktyczny Naczelnik Urzędu Skarbowego w Grodzisku Mazowieckim uprzejmie informuje:Zgodnie z art. 17 ust.1 pkt 4d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. Nr 54 poz. 654 ze zm.) wolne od podatku są dochody jednostek organizacyjnych Ochotniczej Straży Pożarnej - w części przeznaczonej na cele statutowe; w tym zakresie jednostki te nie mają obowiązku prowadzenia dokumentacji wymaganej przez przepisy Ordynacji podatkowej. Przepisy Ordynacji podatkowej (Dz. U. Nr 8 poz. 60 z 2005 r. z póź. zm), nie stanowią o obowiązku prowadzenia ksiąg podatkowych.Zgodnie z art. 3 § 4 ustawy Ordynacja podatkowa, przez księgi podatkowe rozumie się księgi rachunkowe, podatkową księgę przychodów i rozchodów, ewidencje oraz rejestry, do których prowadzenia, do celów podatkowych, na podstawie odrębnych przepisów, obowiązani są podatnicy, płatnicy lub inkasenci.

Obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych przez osoby prawne nakłada art. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, który stanowi iż Podatnicy są obowiązani do prowadzenia ewidencji rachunkowej, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający określenie wysokości dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, a także do uwzględnienia w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych informacji niezbędnych do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 16a-16m. Tymi odrębnymi przepisami są: ustawa z dnia 29 września 1994 roku o rachunkowości (tekst jednolity: Dz.U. z 2002 r. nr 76, poz. 694 ze zm.) oraz wydane na podstawie art. 82 pkt 1 tej ustawy rozporządzenie z dnia 15 listopada 2001 roku w sprawie szczególnych zasad rachunkowości dla niektórych jednostek niebędących spółkami handlowymi, nieprowadzącymi działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 137, poz. 1539 ze zm.).

Zgodnie z § 1 ust.1 pkt. 1 w.w. rozporządzenia jego przepisy stosuje się do niektórych jednostek niebędących spółkami handlowymi, jeżeli nie prowadzą działalności gospodarczej, a w szczególności do stowarzyszeń. W świetle § 2 i § 3 jednostki te prowadzą księgi rachunkowe, stosując odpowiednie przepisy ustawy o rachunkowości. Ponadto mają obowiązek sporządzania rocznych sprawozdań finansowych na dzień kończący rok obrotowy oraz na każdy inny dzień bilansowy składające się z:bilansu, rachunku wyników,informacji dodatkowejw sposób określony w załącznikach Nr 1 i Nr 2 do rozporządzenia.

Jednocześnie Naczelnik Urzędu Skarbowego w Grodzisku Mazowieckim informuje, iż przedmiotowa interpretacja o zakresie stosowania prawa podatkowego ma zastosowanie wyłącznie w przedstawionym stanie faktycznym i stanie prawnym obowiązującym na dzień zaistnienia omawianego zdarzenia. Naczelnik Urzędu Skarbowego w Grodzisku Mazowieckim informuje również, iż interpretacja nie jest wiążąca dla podatnika, wiąże natomiast właściwe organy podatkowe i organy kontroli skarbowej - do czasu jej zmiany lub uchylenia.

Na niniejsze postanowienie służy prawo wniesienia zażalenia do Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie za pośrednictwem tutejszego organu podatkowego w terminie 7 dni od daty doręczenia postanowienia (art. 236 § 2 pkt 1 ustawy Ordynacja podatkowa). Zażalenie winno zwierać zarzuty przeciw postanowieniu, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem zażalenia oraz dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 w związku z art. 239 ustawy Ordynacja podatkowa).