W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następując zdarzenie przyszłe.

X SA jest spółką z udziałem Skarbu Państwa, której akcje są notowane na Giełdzie Papierów Wartościowych . Spółka jest aktualnie użytkownikiem wieczystym działki gruntu wraz z usytuowanymi na niej budynkami. Grunt zostanie przez Spółkę wniesiony w formie wkładu do spółki komandytowo-akcyjnej (zwanej dalej Spółką Komandytowo - Akcyjną lub Spółką Y)będącej spółką osobową w rozumieniu Kodeksu Spółek Handlowych,, w wyniku czego Spółka stanie się akcjonariuszem Spółki Komandytowo - Akcyjnej. Wartość gruntu jako wkładu zostanie wyceniona według jego wartości rynkowej i w takiej kwocie ujęta w umowie Spółki Komandytowo - Akcyjnej.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

W jaki sposób ustalić wartość początkową gruntu wniesionego we formie wkładu niepieniężnego do Spółki Y dla potrzeb podatkowej ewidencji środków trwałych?

Zdaniem Spółki, wartość początkowa gruntu wniesionego w formie wkładu niepieniężnego do Spółki Y powinna być ustalona jako wartość tego gruntu określona w umowie Spółki Y, nie wyższa jednak od wartości rynkowej tego gruntu na dzień wniesienia wkładu.

W ocenie Wnioskodawcy, zgodnie z Ustawą o podatku dochodowym od osób prawnych:

• przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną łączy się z przychodami każdego wspólnika proporcjonalnie do posiadanego udziału; na analogicznych zasadach ustala się koszty uzyskania przychodów, wydatki nie stanowiące kosztów uzyskania przychodów, oraz obniżenie dochodu, podstawę opodatkowania lub podatek (art. 5 ust. 1-2);

• za wartość początkową środków trwałych uważa się — w razie nabycia w postaci wkładu niepieniężnego (aportu) wniesionego do spółki kapitałowej — ustaloną przez podatnika na dzień wniesienia wkładu lub udziału wartość poszczególnych środków trwałych, nie wyższą jednak od ich wartości rynkowej (art. 16g ust. 1 pkt 4).
  
  

Spółka podkreśla jednocześnie, że odmienne unormowanie znajduje się w ustawie z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 z późn. zm., zwaną dalej "UPodFiz"). Zgodnie z art. 22g ust. 1 pkt 4 ww. ustawy, za wartość początkową środków trwałych uważa się — w razie nabycia w postaci wkładu niepieniężnego (aportu) wniesionego do osobowej spółki handlowej — ustaloną przez wspólników na dzień wniesienia wkładu lub udziału, wartość poszczególnych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, nie wyższą jednak od ich wartości rynkowej. z dnia wniesienia wkładu.

Z powyższych przepisów Spółka wywodzi następujące wnioski:

1. skoro Spółka ma formę prawną spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, to ustalenie wartości początkowej środka trwałego w przypadku przedmiotowego wkładu gruntu do Spółki Y powinno być dokonane w oparciu o przepisy UPodPraw:
2. przepisy UPodPraw określają jedynie sposób ustalenia wartości początkowej środka trwałego w przypadku aportu do spółki kapitałowej, a nie określają (w przeciwieństwie do przepisów UPodFiz) sposobu ustalenia wartości początkowej środka trwałego w przypadku aportu do spółki osobowej;
3. skoro w UPodPraw ustawodawca wyraźnie nie określił sposobu ustalenia wartości początkowej środka trwałego w przypadku aportu do spółki osobowej, to wartość ta powinna być ustalona analogicznie jak w przypadku aportu do spółki kapitałowej, czyli jako wartość na dzień wniesienia wkładu (tj. wartość określona w umowie spółki osobowej / komandytowej), nie wyższej jednak od wartości rynkowej.
   
   

Konkludując, zdaniem Spółki, wartość początkowa gruntu wniesionego w formie wkładu niepieniężnego do Spółki powinna być ustalona jako wartość tego gruntu określona w umowie Spółki Komandytowej, nie wyższa jednak od wartości rynkowej tego gruntu. Spółka podkreśla, że powyższy pogląd Spółki znajduje potwierdzenie w ugruntowanej praktyce organów podatkowych i powołuje stanowisko m.in.:

• Naczelnik Pierwszego Urzędu Mazowieckiego w Warszawie przedstawione w postanowieniu z dnia 12 lipca 2007 roku (Nr 1471/DPR2/423-63/07/JB),

• Naczelnik Drugiego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Warszawie przedstawione w postanowieniu z dnia 7 lipca 2006 roku (Nr 1472/R0P1/423-122/219/06/DP),

• Naczelnik Urzędu Skarbowego w Piotrkowie Trybunalskim przedstawione w postanowieniu z dnia 29 marca 2006 roku (Nr US.l/1-423/1c/2006).
  
  

W świetle stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Z uwagi na brak unormowań szczególnych skutki podatkowe związane z funkcjonowaniem spółki osobowej, a odnoszące się do jej wspólników będących osobami prawnymi, powinny być rozpatrywane w oparciu o ustawę z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. - Dz. U. z 2000r. Nr 54, poz. 654 ze zm.).

W związku z powyższym w zakresie sposobu określenia wartości początkowej składników majątkowych wnoszonych przez osoby prawne będące wspólnikami spółki komandytowo-akcyjnej, zastosowanie powinna znaleźć odpowiednio metoda określona w art. 16g ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, dotycząca wnoszenia wkładów niepieniężnych do spółki kapitałowej.

W myśl przywołanego przepisu za wartość początkową środków trwałych uważa się ustaloną przez podatnika na dzień wniesienia wkładu lub udziału wartość poszczególnych środków trwałych, nie wyższą od ich wartości rynkowej z dnia wniesienia wkładu. Dla potrzeb ewidencji środków trwałych należy zatem przyjąć, jako wartość początkową, wartość nieruchomości określoną przez Wspólników w umowie spółki komandytowo-akcyjnej, pod warunkiem, że wartość określona w umowie odpowiada kryteriom wartości rynkowej w rozumieniu art. 14 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Interpretacja dotyczy opisanego zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.