Pytanie:

Czy Spółka postąpiła prawidłowo, przyjmując bezpłatnie maszyny jako własność firmy angielskiej, a jako przychód podatkowy - sprzedaż wykładzin dla właściciela tych maszyn?

Wnioskiem z 30.03.2005 r., uzupełnionym pismem z 11.05.2005 r. Spółka zwróciła się o udzielenie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania przepisów o podatku dochodowym od osób prawnych w odniesieniu do następującego stanu faktycznego:

Spółka zawarła z angielską firmą umowę na okres 5 lat, zgodnie z którą Spółka będzie produkowała dla firmy angielskiej wąskie wykładziny na urządzeniach (maszynach) bezpłatnie dostarczonych i zainstalowanych w Spółce, które pozostaną własnością firmy angielskiej.
W ramach podpisanej umowy Spółka zobowiązała się do sprzedaży wyprodukowanych wykładzin tylko i wyłącznie firmie angielskiej za cenę uzgodnioną w kontrakcie. Firma angielska dostarczyła maszyny wystawiając faktury pro forma z dnia 17.12.2003 r., które jednocześnie wraz z pozostałymi dokumentami stanowiły podstawę dokonania odprawy celnej dopuszczenia do obrotu i wystawienia dokumentu SAD.
Na czas trwania umowy dostarczone urządzenia pozostaną bezwzględną własnością firmy angielskiej i będą opatrzone napisem "własność firmy ...". Urządzenia nie są więc własnością Spółki i nie będzie ona ich amortyzowała.Z dniem 18.03.2005 r. firma angielska ogłosiła upadłość i obecnie znajduje się w Zarządzie komisarycznym. Pod koniec kwietnia 2005 r. firma angielska zbyła drugiej firmie angielskiej, która zgodnie z aneksem do umowy była odbiorcą towaru. Firma ta weszła jako strona umowy. Aktualnie trwają prace, mające na celu sformalizowanie powyższych czynności.

W tak przedstawionym stanie faktycznym Spółka wnosi o wydanie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w następującym zakresie:
Czy Spółka postąpiła prawidłowo, przyjmując bezpłatnie maszyny jako własność firmy angielskiej, a jako przychód podatkowy - sprzedaż wykładzin dla właściciela maszyn?

Według stanowiska Spółki dostawa maszyn i urządzeń na podstawie faktury pro forma nie przenosi własności urządzeń do produkcji wykładzin na rzecz Spółki. Zgodnie z zawartą umową urządzenia nadal pozostają własnością firmy angielskiej a Spółka na podstawie zawartej umowy produkuje na udostępnionych maszynach wykładziny wyłącznie dla tej firmy. W związku z eksploatacją maszyn w Spółce nie wystąpią koszty związane z amortyzacją tych urządzeń. Zatem przychodem podatkowym będzie w tym przypadku przychód ze sprzedaży wyprodukowanych wykładzin dla firmy angielskiej.

Na podstawie stanu faktycznego przedstawionego we wniosku Naczelnik Podlaskiego Urzędu Skarbowego w Białymstoku stwierdza co następuje:

Z przedstawionego przez Spółkę stanu faktycznego wynika m. in., iż firma angielska przekazała i zainstalowała urządzenia w Spółce w Polsce. Urządzenia Spółka użytkuje bezpłatnie, natomiast za umówioną cenę dokonuje sprzedaży na rzecz firmy angielskiej wyprodukowanych przy użyciu tych maszyn wykładzin. Zatem przychodem ze sprzedaży towarów, zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy z 15.02.1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 z późn. zm.) stanowią kwoty należne od nabywcy, wykazane w fakturach VAT.

Mając powyższe na uwadze, organ podatkowy podziela stanowisko Strony w tym zakresie, stąd też postanowił jak w sentencji.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stosownie do art. 14b § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej interpretacja nie jest wiążąca dla Wnioskodawcy, wiąże natomiast organy podatkowe i organy kontroli skarbowej właściwe dla Wnioskodawcy - do czasu jej zmiany lub uchylenia.

Interpretacja niniejsza wiąże organ podatkowy do czasu zmiany przepisów prawa.

Na postanowienie służy zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej w Białymstoku, za pośrednictwem Naczelnika Podlaskiego Urzędu Skarbowego w Białymstoku, w terminie 7 dni od daty doręczenia postanowienia (art. 14a § 4 oraz art. 236 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej).

Zażalenie, zgodnie z art. 222 w związku z art. 239 Ordynacji podatkowej, powinno określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem zażalenia oraz wskazywać podstawy uzasadniające to żądanie.