Istota interpretacji:

Czy przychód (w tym przypadku równoznaczny z dochodem) Spółdzielni z tytułu nieodpłatnego korzystania z pomieszczeń i z adresu siedziby Spółdzielni stanowi dochód uzyskany z gospodarki zasobami mieszkaniowymi, który zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych podlega zwolnieniu od podatku dochodowego, w części przeznaczonej na cele związane z utrzymaniem zasobów mieszkaniowych?

• zwolnienia dochodu z tytułu nieodpłatnego korzystania z pomieszczeń sprzedanego budynku gospodarczego jako dochodu uzyskanego z gospodarki zasobami mieszkaniowymi podlegającego zwolnieniu od podatku dochodowego, w części przeznaczonej na cele związane z utrzymaniem zasobów mieszkaniowych -jest prawidłowe,

• wyliczenia dochodu zwolnionego z tytułu nieodpłatnego korzystania z pomieszczeń sprzedanego budynku gospodarczego proporcjonalnie do całej powierzchni budynku -jest nieprawidłowe.
  
  

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Spółdzielnia w latach 1926-1928 wybudowała osiedle mieszkaniowe. W jej skład od początku wchodzi 15 domów jednorodzinnych bliźniaczych stanowiących 30 kompleksów mieszkaniowych i budynek gospodarczy zawierający urządzenia wspólnego użytku - wieża ciśnień.

Budowa domów, budynku gospodarczego oraz zakup gruntów zostały w całości sfinansowane ze środków własnych poszczególnych członków Spółdzielni, ale pod tytułem własności Spółdzielni, która, administrując - zgodnie ze statutem – wspólnym majątkiem członków, dokonywała (w latach 20-tych ubiegłego wieku) zakupu gruntu, materiałów i robót budowlanych. Ww. nieruchomości zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych Spółdzielni i są umarzane w ciężar finansujących je funduszy własnych, tzn. nie są one amortyzowane.

Członkom Spółdzielni przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do domów, natomiast udział we współwłasności domu w nieruchomości wspólnej tj. w budynku gospodarczym wynosił 1/30 na dom. Udziały we współwłasności członków zamieszkujących domy były równe.

Przeznaczeniem wspólnego budynku gospodarczego - wieży ciśnień – od początku istnienia Spółdzielni było zapewnienie prawidłowego i bezawaryjnego funkcjonowania Spółdzielni oraz wypełnianie obowiązków wynikających z ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzieIniach mieszkaniowych oraz ze statutu Spółdzielni tj. zaspakajanie potrzeb mieszkaniowych członków i ich rodzin oraz potrzeb gospodarczych wynikających z zamieszkiwania w spółdzielczym osiedlu.

W budynku gospodarczym, który składa się z dwóch pięter, podpiwniczenia oraz poddasza o następujących powierzchniach użytkowych: piwnica - 25,95 m#178;, parter - 25,37 m#178;, 1 piętro - 20,81 m#178;, poddasze - 31,18 m#178;(ogółem 103,31 m#178;) umiejscowiona była wieża ciśnień, pomieszczenia gospodarcze i mieszkalne dla zatrudnionych pracowników gospodarczych, pomieszczenia dla służb księgowych, pomieszczenia do przechowywania dokumentacji Spółdzielni oraz siedziba Spółdzielni.

Powierzchnia gruntu, na której usadowiony jest budynek wynosi 262 m#178;. Wnioskodawca niewykorzystywane przez siebie pomieszczenia w budynku gospodarczym wynajmował, a środki uzyskiwane z najmu przeznaczał na cele związane z utrzymaniem zasobów mieszkaniowych.

W latach 1994-2004 Wnioskodawca wynajmował lokale znajdujące się na parterze i I piętrze jako lokale użytkowe, w latach 2006-2007 Wnioskodawca wynajmował lokal znajdujący się na I piętrze jako lokal użytkowy, w latach 2008-2010 Wnioskodawca wynajmował lokal znajdujący się na I piętrze dla celów mieszkaInych, w latach 1994-2011 Wnioskodawca wynajmował lokal na poddaszu jako lokal użytkowy.

W dniu 2 lutego 2011 r. Spółdzielnia - za zgodą swoich członków – sprzedała budynek gospodarczy wraz z gruntem i od kwoty uzyskanej ze sprzedaży, która stanowi jednocześnie dochód ze sprzedaży, zapłaciła zaliczkę na podatek dochodowy od osób prawnych.

Środki uzyskane ze sprzedaży nieruchomości - zgodnie z art. 5 ust. 1 i art. 40 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych - zostały w części przeznaczone na cele związane z utrzymaniem zasobów mieszkaniowych, zgodnie z zapisem art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych. Z kwoty uzyskanej ze sprzedaży część kwoty została przeznaczona na pokrycie straty z gospodarki zasobami mieszkaniowymi występującej na dzień 31 grudnia 2010 r., i część kwoty została przeznaczona na fundusz remontowy.

Podział środków uzyskanych ze sprzedaży nieruchomości został uchwalony przez Walne Zgromadzenie Spółdzielni.

Wnioskodawca podał też, iż sprzedaż nieruchomości była zwolniona z podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a i art. 29 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Po sprzedaży w dniu 2 lutego 2011 r. ww. wspólnego budynku gospodarczego, w którym znajdowały się m.in.: pomieszczenia gospodarcze, administracja, księgi rachunkowe oraz siedziba, od dnia 3 lutego 2011 r. do dnia 1 kwietnia 2011 r. Wnioskodawca korzystał nieodpłatnie z pomieszczeń znajdujących w całym budynku.

Od dnia 2 kwietnia 2011 r. do dnia 30 kwietnia 2011 r. Wnioskodawca korzystał nieodpłatnie z pomieszczeń znajdujących się na parterze budynku, natomiast do dnia dzisiejszego pod adresem sprzedanej nieruchomości znajduje się siedziba Wnioskodawcy (za zgodą nowego właściciela budynku nieodpłatnie). Wnioskodawca korzystał z pomieszczeń, gdyż musiał zakończyć bieżące sprawy, tj. segregację i uporządkowanie dokumentacji, sprzedaż wyposażenia biur, sprzątnięcie pomieszczeń. Lokal na poddaszu o powierzchni 31,18 m#178;był wynajmowany przez Wnioskodawcę jako lokal użytkowy do dnia 31 marca 2011 r. w związku z koniecznością zachowania okresu wypowiedzenia umowy najmu.

Wnioskodawca podał też, iż zgodnie z decyzją o podziale nieruchomości, podział sprzedanej nieruchomości został zatwierdzony pod warunkiem ustanowienia służebności - prawa przejścia i przejazdu na działce sprzedanej oraz na działkach przyległych.

W akcie notarialnym potwierdzającym sprzedaż nieruchomości nabywcy ustanowili nieodpłatną służebność drogi na rzecz każdoczesnych właścicieli sąsiednich działek, polegającą na prawie swobodnego przejścia i przejazdu przez działkę sprzedaną do działki drogi wewnętrznej.

Wnioskodawca, jako właściciel nieruchomości władnącej, na ustanowienie tej służebności gruntowej wyraził zgodę i na rzecz każdoczesnych właścicieli sprzedanej działki gruntu ustanowił nieodpłatną służebność gruntową drogi, polegającą na prawie swobodnego przejścia i przejazdu przez drogę wewnętrzną stanowiącą Jego własność, która stanowi dostęp do drogi publicznej. Nowi właściciele sprzedanej nieruchomości jako aktualni właściciele władnącej działki na ustanowienie tej służebności gruntowej wyrazili zgodę oraz zobowiązali się partycypować w części ułamkowej w kosztach eksploatacji, utrzymania i remontu drogi wewnętrznej.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1. czy dochód uzyskany przez Wnioskodawcę w związku ze sprzedażą wspólnego budynku gospodarczego wraz z gruntem stanowi dochód uzyskany z gospodarki zasobami mieszkaniowymi, który zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych podlega zwolnieniu od podatku dochodowego, w części przeznaczonej na cele związane z utrzymaniem zasobów mieszkaniowych, czy też cała kwota dochodu uzyskana ze sprzedaży podlega opodatkowaniu, czy może opodatkowaniu podlega dochód ustalony proporcjonalnie do powierzchni sprzedanego budynku w części wykorzystywanej przez Wnioskodawcę w działalności w zakresie gospodarki mieszkaniowej i przeznaczonej na cele związane z utrzymaniem zasobów gospodarki mieszkaniowej...
2. czy przychód (w tym przypadku równoznaczny z dochodem) Wnioskodawcy z tytułu nieodpłatnego korzystania z pomieszczeń i z adresu siedziby Wnioskodawcy stanowi dochód uzyskany z gospodarki zasobami mieszkaniowymi, który zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych podlega zwolnieniu od podatku dochodowego, w części przeznaczonej na cele związane z utrzymaniem zasobów mieszkaniowych...
3. czy nieodpłatną służebność drogi ustanowioną przez nabywcę nieruchomości na rzecz Wnioskodawcy należy zakwalifikować jako wartość otrzymanych nieodpłatnie świadczeń zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych...
   
   

Przedmiotem niniejszej interpretacji indywidualnej jest odpowiedź na pytanie nr 2. Natomiast w zakresie pytania nr 1 i nr 3 wniosek Spółdzielni został rozpatrzony odrębnymi interpretacjami.

Zdaniem Wnioskodawcy dochód uzyskany z tytułu nieodpłatnego korzystania ze sprzedanego budynku gospodarczego w części, w jakiej był on wykorzystany w celu uporządkowania dokumentacji, uporządkowania pomieszczeń gospodarczych i administracji, przygotowania i dokonania sprzedaży wyposażenia jest dochodem w zakresie gospodarki mieszkaniowej i służył celom związanym z utrzymaniem zasobów mieszkaniowych, gdyż prace te były niezbędne do sprawnego, dalszego funkcjonowania Spółdzielni. Wnioskodawca jako osoba prawna winien posiadać siedzibę w celu zapewnienia jej normalnego funkcjonowania. Podsumowując dochód uzyskany przez Spółdzielnię z tytułu nieodpłatnego korzystania z pomieszczeń w piwnicy, na parterze i na I - piętrze proporcjonalnie do całej powierzchni sprzedanego budynku oraz z tytułu posiadania siedziby pod adresem sprzedanej nieruchomości podlega zwolnieniu od podatku dochodowego zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego stwierdza się co następuje.

Przychodem są wszelkie przysporzenia majątkowe o charakterze trwałym, których rzeczywiste otrzymanie, a w niektórych przypadkach jedynie sam fakt, że są należne, powoduje obowiązek zapłaty podatku dochodowego.

Przepisy ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2011r. Nr 74, poz. 397 ze zm.) nie określają definicji przychodów. Zawierają jedynie przykładowy wykaz zdarzeń uznanych przez ustawodawcę za przychody w rozumieniu tej ustawy. Katalog tych zdarzeń został między innymi wymieniony w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W tym katalogu zdarzeń został również wskazany obowiązek opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych otrzymanych nieodpłatnie świadczeń. Wskazany przedmiot opodatkowania wynika z art. 12 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy, który stanowi, iż przychodem jest m.in. wartość otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie rzeczy lub praw, a także wartość innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń, z wyjątkiem świadczeń związanych z używaniem środków trwałych otrzymanych przez samorządowe zakłady budżetowe w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2009r. o finansach publicznych oraz spółki użyteczności publicznej z wyłącznym udziałem jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków od Skarbu Państwa, jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków w nieodpłatny zarząd lub używanie.

Ustawodawca nie sprecyzował bliżej co należy rozumieć pod pojęciem "nieodpłatne świadczenia", ograniczając się jedynie do wskazania w art. 12 ust. 6 ww. ustawy sposobu i kryteriów ustalania ich wartości. Wobec powyższego, należy odwołać się do znaczenia tego pojęcia, jakie nadają mu przepisy prawa cywilnego, a także orzecznictwo.

Przez "nieodpłatne świadczenie" należy rozumieć te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności osób prawnych, których skutkiem jest nieodpłatne (tj. niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu) przysporzenie majątku, mające konkretny wymiar finansowy lub zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu.

Umowę użyczenia normują przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze. zm.) Kodeks cywilny. W myśl art. 710 ww. ustawy, na podstawie umowy użyczenia użyczający zobowiązuje się zezwolić biorącemu, przez czas oznaczony lub nieoznaczony, na bezpłatne używanie oddanej mu w tym celu rzeczy. Z definicji tej wynika, że umowa użyczenia jest umową realną. Do jej realizacji konieczne jest zatem faktyczne wydanie określonej rzeczy. Brak jest regulacji ograniczających przedmiot użyczenia wyłącznie do rzeczy ruchomych. Oznacza to, że przedmiotem omawianej umowy może być także nieruchomość (gruntowa, budynkowa, lokalowa).

W myśl art. 7 ust 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód bez względu na rodzaj źródeł przychodów, z jakich dochód ten został osiągnięty; w wypadkach, o których mowa w art. 21 i 22, przedmiotem opodatkowania jest przychód. Z art. 7 ust. 2 ww. ustawy wynika, że dochodem jest, z zastrzeżeniem art. 10 i 11, nadwyżka sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym; jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą.

Na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 44 tej ustawy wolne od podatku są dochody spółdzielni mieszkaniowych, wspólnot mieszkaniowych, towarzystw budownictwa społecznego oraz samorządowych jednostek organizacyjnych prowadzących działalność w zakresie gospodarki mieszkaniowej uzyskane z gospodarki zasobami mieszkaniowymi - w części przeznaczonej na cele związane z utrzymaniem tych zasobów, z wyłączeniem dochodów uzyskanych z innej działalności gospodarczej niż gospodarka zasobami mieszkaniowymi.

Wobec powyższego opodatkowaniu podlegają:

1. dochody uzyskane z gospodarki zasobami mieszkaniowymi, które nie zostały przeznaczone na cele związane z utrzymaniem zasobów mieszkaniowych,
2. dochody uzyskane z innej działalności niż gospodarka zasobami mieszkaniowymi.
   
   

Powołana ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawiera definicji: "zasobów mieszkaniowych" oraz "gospodarki zasobami mieszkaniowymi". Zauważyć jednak należy, że w języku potocznym, pojęcie "gospodarka" – oznacza dysponowanie i zarządzanie czymś. "Zasób" zaś to m.in. pewna nagromadzona ilość czegoś. Natomiast pojęcie "mieszkanie" jest równoznaczne w swojej treści z pomieszczeniem, w którym się mieszka (vide: Słownik Języka Polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN, http://sjp.pwn.pl).

Tym samym z interpretacji językowej wynika, że przez pojęcie "zasób mieszkaniowy" należy rozumieć zgromadzone pomieszczenia mieszkalne, natomiast "gospodarka zasobami mieszkaniowymi" obejmuje całość mechanizmów związanych ze zgromadzonymi pomieszczeniami mieszkalnymi.

Przez "zasoby mieszkaniowe", o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych należy rozumieć nie tylko lokale mieszkalne, ale również pozostałe pomieszczenia i urządzenia wchodzące w skład budynku mieszkalnego, lub znajdujące się poza nim, których istnienie jest niezbędne dla prawidłowego korzystania z mieszkań przez mieszkańców, a także ułatwiające im dostęp do budynku mieszkalnego oraz zapewniające sprawne jego funkcjonowanie oraz administrowanie.

Zasadne jest więc zaliczenie do zasobów mieszkaniowych:

1. budynków mieszkalnych wraz z wyposażeniem technicznym oraz przynależnymi do nich pomieszczeniami, w szczególności: dźwigi osobowe i towarowe, aparaty do wymiany ciepła, kotłownie i hydrofornie wbudowane, klatki schodowe, strychy, piwnice, komórki, garaże,
2. pomieszczeń znajdujących się w budynku mieszkalnym lub poza nim, związanych z administrowaniem i zapewnieniem bezawaryjnego funkcjonowania osiedlowych budynków mieszkalnych, w szczególności: budynków (pomieszczeń) administracji osiedlowej, kotłowni i hydroforni wolnostojących, osiedlowych warsztatów (zakładów) konserwacyjno-remontowych,
3. urządzeń i uzbrojenia terenów, na których znajdują się ww. budynki, w szczególności: zbiorników-dołów gnilnych, szamb, rurociągów i przewodów sieci wodociągowo-kanalizacyjnej, gazowej, ciepłowniczej, sieci elektroenergetycznych i telefonicznych, budowli inżynieryjnych (studni itp.), budowli komunikacyjnych (np: drogi osiedlowe, ulice, chodniki), innych budowli i urządzeń związanych z ukształtowaniem i zagospodarowaniem terenu, mających wpływ na prawidłowe funkcjonowanie budynków mieszkalnych (np: latarnie oświetleniowe, ogrodzenia).
4. gruntów, na których posadowione są budynki mieszkalne.
   
   

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca uzyskał przychód ze sprzedaży budynku gospodarczego, który składał się z:

• podpiwniczenia wykorzystywanego jako pomieszczenia gospodarcze Wnioskodawcy,

• parteru, który zajmowały służby księgowe i administracyjne Wnioskodawcy,

• I piętra, na którym znajdowały się pomieszczenia do przechowywania dokumentów oraz siedziba Wnioskodawcy,

• poddasza stanowiącego wynajmowany przez Wnioskodawcę lokal użytkowy.
  
  

Z opisu stanu faktycznego wynika, iż po sprzedaży budynku gospodarczego Wnioskodawca korzystał nieodpłatnie z pomieszczeń znajdujących w całym budynku, gdyż musiał zakończyć bieżące sprawy, tj. segregację i uporządkowanie dokumentacji, sprzedaż wyposażenia biur, sprzątnięcie pomieszczeń. Natomiast lokal na poddaszu był wynajmowany przez Wnioskodawcę jako lokal użytkowy do dnia 31 marca 2011 r. w związku z koniecznością zachowania okresu wypowiedzenia umowy najmu.

Mając na uwadze powyższe należy podkreślić, że po stronie Wnioskodawcy otrzymującego nieodpłatnie w używanie pomieszczenia sprzedanego budynku gospodarczego powstał przychód z nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Jak wynika z treści wyżej powołanego przepisu art. 17 ust. 1 pkt 44 ww. ustawy, aby dochód podmiotów, o których mowa w tym przepisie korzystał ze zwolnienia przedmiotowego muszą być spełnione dwa warunki, a mianowicie:

• dochód ten winien być uzyskany z gospodarki zasobami mieszkaniowymi,

• dochód ten musi być przeznaczony na utrzymanie zasobów mieszkaniowych.
  
  

Podkreślenia wymaga, że oba te warunki muszą być spełnione łącznie. Z powołanego przepisu wynika więc, że istotny dla zwolnienia z podatku jest nie tylko cel, na jaki ma być przeznaczony dochód (to jest cel związany z utrzymaniem zasobów mieszkaniowych), ale również źródło pochodzenia tego dochodu.

Biorąc zatem pod uwagę powyższe uregulowania, stwierdzić należy, iż przychód uzyskany przez Wnioskodawcę z tytułu nieodpłatnego użytkowania pomieszczeń (w piwnicy, na parterze i na I – piętrze), tj. pomieszczeń gospodarczych, administracyjnych, w których przechowywane były księgi rachunkowe oraz znajdowała się siedziba Wnioskodawcy stanowi przychód z gospodarki zasobami mieszkaniowymi.

Przychody z tego tytułu mają wpływ na wysokość dochodu osiągniętego z gospodarki zasobami mieszkaniowymi, który zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych podlega zwolnieniu od podatku dochodowego, w części przeznaczonej na cele związane z utrzymaniem zasobów mieszkaniowych.

Jak wskazano wyżej przychód z gospodarki zasobami mieszkaniowymi stanowi przychód z lokali mieszkalnych ale również z pozostałych pomieszczeń wchodzących w skład budynku mieszkalnego, lub znajdujących się poza nim, których istnienie jest niezbędne dla prawidłowego korzystania z mieszkań przez mieszkańców, a także ułatwiające im dostęp do budynku mieszkalnego oraz zapewniające sprawne jego funkcjonowanie oraz administrowanie.

Przychód z nieodpłatnego korzystania z lokalu użytkowego na poddaszu sprzedanego budynku, który był wynajmowany przez Wnioskodawcę jako lokal użytkowy do dnia 31 marca 2011 r. w związku z koniecznością zachowania okresu wypowiedzenia umowy najmu to przychód podlegający opodatkowaniu na mocy art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, z którego dochód nie może jednak korzystać ze zwolnienia na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 44 ww. ustawy, ponieważ lokal użytkowy nie wchodzi w skład zasobu mieszkaniowego.

Cytowany wyżej przepis art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych stanowi bowiem, iż zwolnione są jedynie te dochody, które zostały uzyskane z gospodarki zasobami mieszkaniowymi i które zostały przeznaczone na utrzymanie tych zasobów. Zwolnieniu nie podlegają dochody uzyskane z działalności innej niż gospodarka zasobami mieszkaniowymi, nawet wówczas, gdy takie dochody zostaną przeznaczone na utrzymanie zasobów mieszkaniowych.

Odnosząc się do zagadnienia czy dochód uzyskany przez Wnioskodawcę z tytułu nieodpłatnego korzystania z pomieszczeń w piwnicy, na parterze i na I - piętrze podlega zwolnieniu od podatku dochodowego zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wyliczony proporcjonalnie do całej powierzchni sprzedanego budynku stwierdzić należy co następuje.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie przewidują proporcjonalnego wyliczenia dochodu pozostającego w związku z działalnością opodatkowaną i zwolnioną z opodatkowania. Tak więc proporcjonalne wyliczenie dochodu podlegającego opodatkowaniu nie znajduje podstaw w żadnym z obowiązujących przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W przypadku, gdy podatnik uzyskuje jednocześnie przychody, z których dochód podlega opodatkowaniu i przychody, z których dochód jest wolny od podatku, zobowiązany jest dokonywać w księgach podatkowych zapisów dotyczących przychodów i kosztów w sposób umożliwiający prawidłowe ustalenie dochodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym i dochodu wolnego od podatku.

Zgodnie bowiem z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych podatnicy są obowiązani do prowadzenia ewidencji rachunkowej, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający określenie wysokości dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, a także do uwzględnienia w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych informacji niezbędnych do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 16a – 16m. Odrębnymi przepisami, do których odsyła przytoczony wyżej przepis art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych są przepisy ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t. j. Dz. U. z 2009 r. Nr 152, poz. 1223 ze zm.).

Tak więc osiągnięty przez Wnioskodawcę dochód podlegający opodatkowaniu jako uzyskany z innej działalności niż gospodarka zasobami mieszkaniowymi tj. dochód z nieodpłatnego korzystania z pomieszczenia użytkowego wynajmowanego przez Wnioskodawcę mieszczącego się w sprzedanym budynku gospodarczym nie może być wyliczony proporcjonalnie do powierzchni użytkowej całego sprzedanego budynku lecz winien być ustalony na podstawie dokumentów i prawidłowo prowadzonych ksiąg zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W konsekwencji stanowisko Wnioskodawcy, w świetle którego:

• dochód uzyskany z nieodpłatnego korzystania z pomieszczeń sprzedanego budynku gospodarczego wykorzystywanych na cele gospodarcze, administracyjne, siedzibę Wnioskodawcy stanowi w całości dochód uzyskany z gospodarki zasobami mieszkaniowymi, który zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych podlega zwolnieniu od podatku dochodowego, w części przeznaczonej na cele związane z utrzymaniem zasobów mieszkaniowych – uznać należy za prawidłowe,

• dochód uzyskany z nieodpłatnego korzystania z pomieszczeń sprzedanego budynku gospodarczego wykorzystywanych na cele gospodarcze, administracyjne, siedzibę Wnioskodawcy podlegający zwolnieniu od podatku dochodowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych może być ustalony proporcjonalnie do całej powierzchni sprzedanego budynku – uznać należy za nieprawidłowe.
  
  

Końcowo podkreślić wypada, że norma wynikająca z art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych stanowi formę ulg podatkowych, które naruszają zasadę równości i powszechności opodatkowania. Tym samym powinna być interpretowana w sposób precyzyjny i ścisły. Niedopuszczalne jest stosowanie wykładni rozszerzającej.

Do wniosku Spółdzielnia załączyła kserokopię uchwały Walnego Zgromadzenia Spółdzielni i aktu notarialnego dokumentującego sprzedaż nieruchomości.

Należy jednak zaznaczyć, że wydając interpretację indywidualną w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów nie przeprowadza postępowania dowodowego w związku z czym nie jest obowiązany, ani uprawniony do ich oceny; jest związany wyłącznie opisem stanu faktycznego przedstawionym przez Wnioskodawcę i jego stanowiskiem podanym we wniosku.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.

Referencje