Istota interpretacji:

CIT - w zakresie metodologii rozpoznania przychodu z tytułu sprzedaży towaru

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca (spółka z o.o. z siedzibą w Polsce) rozlicza się z kontrahentem (odbiorcą) krajowym w Euro.

W styczniu, po dokonaniu zamówienia kontrahent wpłacił 100% zaliczki, na którą została wystawiona faktura zaliczkowa obejmująca podatek VAT w stawce właściwej dla przedmiotu zamówienia. Przeliczenie dla potrzeb podatku VAT nastąpiło wg kursu średniego NBP z dnia poprzedzającego dzień otrzymania wpłaty, tj. z dnia poprzedzającego powstanie obowiązku podatkowego.

W marcu kontrahent odebrał zamówiony towar. Zgodnie z treścią art. 10 ust. 6 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28.11.2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług, faktura sprzedaży nie została wystawiona, gdyż faktura zaliczkowa pokrywała 100% należności.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

W jaki sposób należy ustalić przychód dla celów podatku dochodowego od osób prawnych ...

Zdaniem Wnioskodawcy, jak wynika z treści art. 19 ust. 11 ustawy z dnia 11.03.2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2004 r., Nr 54, poz. 535 z późniejszymi zmianami) jeżeli przed wydaniem towaru lub wykonaniem usługi otrzymano część należności, w szczególności: przedpłatę, zaliczkę, zadatek, ratę, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą jej otrzymania w tej części. Należy również przyjąć zgodnie z treścią art. 65 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28.11.2008r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, że obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług powstaje również w momencie otrzymania zaliczki obejmującej całą cenę brutto.

W zaistniałym stanie faktycznym, okoliczność otrzymania zaliczki została udokumentowana wystawioną fakturą obejmującą całość należności brutto. Wobec tego w momencie wydania towaru sprzedawca nie wystawi faktury dokumentującej to zdarzenie zgodnie z treścią art. 10 ust. 6 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28.11.2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2008 r., Nr 212, poz. 1337).

Moment wystawienia faktury zaliczkowej i brak obowiązku wystawienia faktury w chwili dokonania sprzedaży w omawianym przypadku nie mają wpływu na moment powstania obowiązku podatkowego w podatku dochodowym. Zgodnie bowiem z art. 12 ust. 3 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. Nr 54 , poz. 654 z późniejszymi zmianami - dalej "ustawa o CIT") za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. Ustęp 3a przywołanego przepisu wskazuje, że za datę powstania przychodu, o którym mowa w ust. 3, uważa się, z zastrzeżeniem ust. 3c-3e, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień wystawienia faktury albo uregulowania należności.

W opisywanym przypadku fakt wpłaty zaliczki oraz wystawienia do niej faktury zaliczkowej nie ma wpływu na obowiązek podatkowy w podatku dochodowym, gdyż zgodnie z ust. 4 pkt 1 przywołanego przepisu do przychodów nie zalicza się pobranych wpłat lub zarachowanych należności na poczet dostaw towarów i usług, które zostaną wykonane w następnych okresach sprawozdawczych, co miało miejsce. Wnioskodawca wskazał, iż w analogicznym stanie faktycznym Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie (w interpretacji indywidualnej z dnia 14.12.2009 r. sygn. IPPB3/423-652/09-2/JG) wyraził stanowisko zbieżne z prezentowanym.

W opinii Spółki należy zatem przyjąć, że obowiązek podatkowy w podatku dochodowym powstanie z chwilą wydania towaru a jego przeliczenie na walutę polską powinno nastąpić zgodnie z ust. 2 przywołanego przepisu, tj. według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień uzyskania przychodu.

W opisanym stanie faktycznym stosownie do treści art. 9b ust. 1 ustawy o CIT Wnioskodawca ustala różnice kursowe na podstawie metody podatkowej o której mowa w art. 15a ustawy. Z ust. 2 tego przepisu wynika że przychody podatkowe powiększają dodatnie różnice kursowe, które powstają jeżeli wartość:

1. przychodu należnego wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski jest niższa od wartości tego przychodu w dniu jego otrzymania, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tego dnia,
2. poniesionego kosztu wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski jest wyższa od wartości tego kosztu w dniu zapłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tego dnia,
3. otrzymanych lub nabytych środków lub wartości pieniężnych w walucie obcej w dniu Ich wpływu jest niższa od wartości tych środków lub wartości pieniężnych w dniu zapłaty lub innej formy wypływu tych środków lub wartości pieniężnych, według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni, z zastrzeżeniem pkt 4 i 5,
4. kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego udzielenia jest niższa od wartości tego kredytu (pożyczki) w dniu jego zwrotu, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni,
5. kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego otrzymania jest wyższa od wartości tego kredytu (pożyczki) w dniu jego spłaty przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni.
   
   

Nadto Wnioskodawca podniósł, iż zgodnie z treścią art. 12 ust. 4 pkt 9 i 10 ustawy o CIT, przychodu podatkowego nie stanowi ani kwota należnego podatku od towarów i usług ani kwota zwróconej na podstawie odrębnych przepisów różnicy podatku od towarowi usług.

W opisanej sytuacji powstaną różnice kursowe pomiędzy momentem uzyskania przychodu (wydania towaru), a momentem otrzymania zapłaty (otrzymanie zaliczki), przy czym w świetle przywołanych przepisów przychodami podlegającymi opodatkowaniu będą wyłącznie różnice kursowe wyliczone od tej części należności, która odpowiada przychodowi należnemu. Analogicznie ustalane będą koszty uzyskania przychodu na podstawie art. 15a ust. 3 pkt 1 ustawy o CIT. Przedstawiony pogląd jest zbieżny ze stanowiskiem organów podatkowych. Spółka wskazała, że na tle stanu faktycznego objętego interpretacją indywidualną z dnia 30.03.2010 r. wydaną w sprawie sygn. IPPB5/423-18/10-3/IŚ, Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie wskazał, że różnice odnoszące się do wartości podatku VAT nie są różnicami kursowymi w sensie podatkowym.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.

Referencje