Istota interpretacji:

1. Czy udostępnienie powierzchni wystawienniczej w pomieszczeniach ogólnodostępnych na zasadach szczegółowo opisanych we wniosku stanowić będzie dla Wnioskodawcy przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych? 2. Czy koszty poniesione w związku z przygotowaniem wystawy - koszt druku ulotek, zaproszeń i przygotowanie powierzchni wystawowej, będą dla Wnioskodawcy stanowić koszty uzyskania przychodu w podatku dochodowym od osób prawnych?

• ustalenia przychodów –jest prawidłowe,

• kosztów uzyskania przychodów –jest nieprawidłowe.
  
  

• ustalenia przychodów,

• kosztów uzyskania przychodów.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący opis zdarzenia przyszłego.

Spółka prowadzi działalność w postaci centrum biznesowo - sportowego świadczącego usługi związane z zakwaterowaniem, wyżywieniem, organizacją konferencji oraz sportem i rekreacją. Przedmiotem działalności gospodarczej Wnioskodawcy jest także świadczenie usług wystawienniczych (ujęto ten przedmiot, oznaczony odpowiednim kodem PKD w umowie Spółki - 82.3 Działalność związana z organizacją targów, wystaw i kongresów). w ramach prowadzonej działalności, Spółka planuje udostępnienie nieodpłatne powierzchni wystawienniczej w budynkach swojego centrum artyście, który na tej powierzchni dokonałby ekspozycji swoich prac (obrazów, zdjęć lub innych dzieł sztuki). Udostępnioną powierzchnią miałyby być przede wszystkim ściany w pomieszczeniach, które są ogólnodostępne i w których często przebywają goście centrum (np. hol, restauracja). Udostępnienie powierzchni będzie realizowane w ramach umowy o nieodpłatnym użyczeniu ww. powierzchni.

Zezwalając na ekspozycję prac, Wnioskodawca ma na celu wykreowanie wizerunku swojego przedsiębiorstwa, jako podmiotu wspierającego kulturę. w ocenie Wnioskodawcy, takie działanie posłuży marketingowi Firmy i pozytywnie wpłynie na liczbę osób korzystających z usług Spółki.

Wystawa będzie otwarta dla wszystkich osób, niezależnie od tego czy będą posiadać zaproszenia, ulotki bądź inne informacje na jej temat. Wstęp będzie nieodpłatny bez żadnych ograniczeń czasowych (w czasie działalności centrum). Wnioskodawca oczekuje w szczególności zwiększenia poziomu przychodów w związku z kolejnymi ekspozycjami artysty, które będą stanowić asumpt dla klientów do korzystania z oferty Wnioskodawcy w zakresie m.in. gastronomii i usług rekreacyjno - sportowych.

W związku z powyższym zamierzeniem, Spółka planuje poczynić wydatki na rozpowszechnienie informacji o ekspozycji poprzez m.in. druk ulotek, zaproszeń i ogłoszeń o realizowanym w budynkach centrum przedsięwzięciu. Ponadto, niezbędne będzie również poniesienie kosztów związanych z przygotowaniem miejsc ekspozycji i dostosowanie ich do potrzeb rozmieszczanych dzieł sztuki.

Pismem uzupełniającym Spółka wskazała, iż:

1. W ulotkach, zaproszeniach i ogłoszeniach dotyczących wystawy będą umieszczane informacje związane z działalnością Spółki wymieniające rodzaje obiektów i usług prowadzonych przez Spółkę.
2. Ulotki, zaproszenia i ogłoszenia dotyczące wystawy będą zawierały logo i adres Spółki.
3. Informacje o wystawie będą kierowane do kontrahentów Spółki (mailowo) oraz będą udostępniane osobom korzystającym z usług Spółki. Będą rozpowszechniane w środkach masowego przekazu – w prasie i telewizji oraz internecie. Plakaty informujące o wystawie umieszczane będą na terenie obiektu Spółki i poza Jej terenem.
4. Informacje o wystawie będą kierowane do maksymalnie szerokiego grona odbiorców.
5. Zamiarem Spółki jest cykliczna organizacja wystaw prac artystycznych, przy czym Spółka stara się aby takie wystawy odbywały się za odpłatnością na rzecz Spółki. Nie zawsze jest to jednak możliwe, ponieważ niektórzy artyści, o bogatym dorobku i uznanej renomie, żądają zapłaty za ekspozycje swoich prac lub co najwyżej godzą się na ich udostępnienie bez żadnych obciążeń finansowych, uważając, że z wystawy ich prac Spółka również czerpie korzyści w postaci wykreowania swojego wizerunku jako podmiotu wspierającego kulturę. Tak więc jedynie w przypadkach, w których twórca nie wyrażałby zgody na poniesienie kosztów ekspozycji jego prac, a Spółka uznałaby, że taka ekspozycja posłuży Jej marketingowi i pozytywnie wpłynie na liczbę osób korzystających z usług Spółki – dochodziłoby do zorganizowania wystawy nieodpłatnie.
6. "Rekrutacja" artystów, których wystawy będą nieodpłatne, odbywała się będzie w drodze negocjacji z artystami warunków finansowych wystaw ich prac, negocjacje będą polegały na zaproponowaniu przez Spółkę zorganizowania wystawy za odpłatnością ze strony artysty, a w przypadku braku zgody z jego strony i uznania przez Spółkę, że taka wystawa jest korzystna dla Spółki ze względów, o których mowa wyżej – Spółka zgodzi się na zorganizowanie wystawy nieodpłatnie.
7. Pomiędzy Spółką a artystą, którego prace będą wystawiane nie będą zachodzić powiązania, o których mowa w art. 11 ust. 1, 4 i 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W związku z powyższym zadano następujące pytania w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych.

1. Czy udostępnienie powierzchni wystawienniczej w pomieszczeniach ogólnodostępnych na zasadach szczegółowo opisanych we wniosku stanowić będzie dla Wnioskodawcy przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych...
2. Czy koszty poniesione w związku z przygotowaniem wystawy - koszt druku ulotek, zaproszeń i przygotowanie powierzchni wystawowej, będą dla Wnioskodawcy stanowić koszty uzyskania przychodu w podatku dochodowym od osób prawnych...

Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1.

Udostępnienie powierzchni i ekspozycja prac artysty w warunkach opisanych w stanie faktycznym nie będzie stanowić jakiegokolwiek przychodu, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych. Przepis art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych definiuje szczegółowo pojęcie przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych. Przedstawiony przez Wnioskodawcę stan faktyczny nie odpowiada żadnemu z wymienionych w tym przepisie zdarzeń, bowiem Wnioskodawca nie otrzymuje żadnych świadczeń, które po Jego stronie powodują jakiekolwiek przysporzenie majątkowe lub powodują powstanie jakiejkolwiek należności.

Tym samym, nieodpłatne użyczenie powierzchni wystawienniczej nie będzie skutkowało u Wnioskodawcy powstaniem przychodu, który podlegałby opodatkowaniu.

Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 2.

Koszty poniesione w związku z zamieszczeniem i promocją ekspozycji będą dla Spółki stanowić koszty uzyskania przychodu, zgodnie z przepisem art. 15 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, jednocześnie przedmiotowe koszty nie zostały wyłączone z zakresu pojęcia kosztów uzyskania przychodu na mocy art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Ustawodawca nie wskazuje enumeratywnie, jakie konkretnie koszty mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów. Nie byłoby to bowiem możliwe. Mnogość i stały rozwój różnego rodzaju działalności, mogących przynosić przychód, sprawia, że nie jest możliwe ustalenie jakiegoś stałego katalogu kosztów uzyskania przychodów. Podobnie, koszt danego rodzaju będzie u jednego podatnika kosztem uzyskania przychodu, natomiast u innego z pewnością nie służy on osiągnięciu przychodu. Dlatego też ustawodawca określa pojęcie kosztów uzyskania przychodów w sposób generalny, wskazując na określone cechy, jakie musi spełniać dany koszt, aby mógł być uznany za koszt uzyskania przychodu. Ustawodawca, definiując pojęcie kosztów uzyskania przychodów, czyni to w sposób lakoniczny, stwierdzając, że są nimi wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, jak również w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ustawy o podatku dochodowego od osób prawnych.

Wskazuje się natomiast, że obok tej przesłanki muszą być zachowane dalsze istotne cechy, takie jak bezpośredni związek kosztu z prowadzoną działalnością, a jego poniesienie miało lub mogło mieć bezpośredni wpływ na wielkość osiągniętego przychodu dla danego rodzaju prowadzonej działalności gospodarczej (wyrok NSA z dnia 20 lutego 2001 r., III SA 3269/99, M. Pod. 2001, nr 9, s. 2).

Zwraca się również uwagę na to, że pomiędzy poniesieniem kosztu a możliwością uzyskania przychodu musi zaistnieć związek przyczynowy. Wskazuje się, że istnieją jednak sytuacje, w których ów związek przyczynowo - skutkowy nie jest wyraźny. Należy je rozwiązywać w oparciu o zasadę zdrowego rozsądku, a każda sytuacja wymaga odrębnego potraktowania (wyrok NSA z dnia 16 grudnia 1999 r. sygn. SA/Bk 1619/98, niepubl.). Podobnie można stwierdzić, że pomiędzy poniesieniem kosztu a możliwością zabezpieczenia bądź zachowania źródła przychodów powinien istnieć związek przyczynowy.

Przez poniesienie - zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego - należy rozumieć bycie obarczonym, obciążonym. Kosztem poniesionym będzie zatem taki koszt, którym podmiot jest obarczany, obciążany. Ustawodawca wskazuje zatem jako na cechę istotną dla kwalifikacji kosztów jako kosztów uzyskania przychodów fakt obarczenia ciężarem ekonomicznym danego kosztu.

Koszty poniesione w celu uzyskania przychodów to te, które zostały poniesione z zamiarem uzyskania przychodu. Ten zamiar, cel musi być, po pierwsze, obiektywnie możliwy (realny), zaś po drugie - istniejące okoliczności faktyczne muszą wskazywać na to, że dany wydatek w istocie mógł podatnikowi pozwolić na przewidywanie osiągnięcia przychodów. Nie jest bowiem wykluczone, że wydatek, który - rozpatrywany abstrakcyjnie - co do zasady, mógłby podatnikowi przynieść przychód, nie będzie mógł być uznany za koszt uzyskania przychodu z uwagi na to, że w konkretnej sytuacji związek pomiędzy poniesieniem kosztu, a możliwością uzyskania przychodu jest teoretycznie możliwy, wyobrażalny, ale w praktyce poniesienie wydatku jest obojętne dla uzyskiwania przychodów.

Drugą istotną cechą danego kosztu jako kosztu uzyskania przychodu jest jego związek z przychodem. Należy przy tym pamiętać, że chodzi o przychód z konkretnego źródła, bowiem koszty są ściśle związane ze źródłami uzyskania przychodów. Związek kosztu z przychodem rozumiany jest w ten sposób, że pomiędzy poniesieniem kosztu, a osiągnięciem przychodów (zachowaniem bądź zabezpieczeniem źródła przychodów) zachodzi określony związek o charakterze przyczynowo - skutkowym.

Poniesiony koszt jest jednym z warunków koniecznych do osiągnięcia przychodu. Nie musi to być - i zazwyczaj nie jest - jedyny warunek osiągnięcia przychodu. Poniesienie kosztu nie musi być również bezpośrednią przyczyną osiągnięcia przychodu. Konieczne jest jednak takie powiązanie kosztu z przychodem (nawet potencjalnym), że bez poniesienia kosztu nie mógłby powstać w ogóle przychód, albo byłby on niższy niż osiągany przed poniesieniem kosztu, przy czym w danej sytuacji faktycznej może on nie powstać albo nie zwiększyć się.

W doktrynie wskazuje się, że związek przyczynowo - skutkowy nie musi być wyraźny. w niektórych przypadkach nie można dopatrywać się związku przyczynowo - skutkowego pomiędzy konkretnym wydatkiem a danym kosztem. Niekiedy na sprawę należy bowiem spojrzeć szerzej, pamiętając, że określone koszty ponoszone są w związku z samym faktem prowadzenia określonej działalności. Można by je nazwać kosztami funkcjonowania przedsiębiorcy, np. koszty obowiązkowych opłat, składek, kosztów organizacyjnych, porządkowych etc. Nie są one ponoszone w związku z myślą o osiągnięciu konkretnego przychodu, lecz ich poniesienie zazwyczaj warunkuje w dalszej perspektywie w ogóle możliwość prowadzenia działalności, a więc także - i uzyskiwania w ten sposób przychodów. Koszty tego rodzaju - mimo braku łatwo uchwytnego związku przyczynowego pomiędzy nimi a jakimkolwiek przychodem - z pewnością stanowią koszt uzyskania przychodu. Zaliczanie tego rodzaju wydatków do kosztów uzyskania przychodów z dniem 1 stycznia 2007 r. zyskuje wyraźniejsze podstawy prawne, w związku z nowelizacją przepisu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, z którego obecnego brzmienia wynika, że kosztami uzyskania przychodów są także koszty zabezpieczenia (zachowania) źródła przychodów.

Zgodnie z przedstawioną powyżej argumentacją prawną, Wnioskodawca uważa, że poniesione przez Niego koszty związane z przygotowaniem wystaw będą dla Niego kosztem uzyskania przychodu, ponieważ na skutek tej działalności (organizowanie wystaw) ulegnie zwiększeniu przychód z Jego podstawowej działalności gospodarczej, poprzez fakt, iż o Jego ofercie zostaną poinformowani nowi potencjalni goście centrum hotelowo - sportowego a także osiągnie wymierne zyski, które zostaną opodatkowane, na skutek organizowanych wystaw - sprzedaż napojów, posiłków, ewentualnych usług hotelowych dla zaproszonych na wystawy osób spoza miejscowości, w której prowadzona jest działalność. Tym samym, wydatki te w sposób jednoznaczny mają potencjalny związek z możliwością uzyskania przychodu w przyszłości.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego uznaje się za:

• prawidłowe– w części dotyczącej ustalenia przychodów,

• nieprawidłowe– w części dotyczącej kosztów uzyskania przychodów.

Odpowiedź w zakresie pytania nr 1.

Umowa użyczenia uregulowana jest przepisami art. 710 - 719 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. u. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ze zm.), a jej istota polega a tym, że użyczający zobowiązuje się zezwolić biorącemu, przez czas oznaczony lub nieoznaczony, na bezpłatne używanie oddanej mu w tym celu rzeczy. Cechą charakterystyczną użyczenia jest: 1) jego nieodpłatność; wyłącznym obowiązkiem użyczającego jest znoszenie używania rzeczy przez biorącego w używanie oraz powstrzymanie się od jakichkolwiek czynności ograniczających jego uprawnienie lub pozbawiających biorącego tej możliwości, 2) motyw bezinteresowności. Nie jest użyczeniem umowa, u której podłoża leżą inne przesłanki niż bezinteresowność, dobroczynność.

Użyczenie sprowadza się do przysporzenia przez użyczającego korzyści kontrahentowi. Skutkiem realizacji użyczenia na gruncie podatku dochodowego jest uzyskanie nieodpłatnego świadczenia przez biorącego.

Przedmiotem użyczenia może być każda rzecz, zarówno oznaczona co do tożsamości, jak i co do gatunku, jeżeli nadaje się do używania. Dopuszczalne jest także oddanie w użyczenie części składowej rzeczy, np. bezpłatne udostępnienie ściany budynku.

Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego wynika, iż Spółka prowadzi działalność w postaci centrum biznesowo – sportowego świadczącego usługi związane z zakwaterowaniem, wyżywieniem, organizacją konferencji oraz sportem i rekreacją. Spółka świadczy również usługi wystawiennicze (organizacja targów, wystaw i kongresów). Spółka zamierza wziąć udział w wystawach prac artystów, którzy dokonywać będą ekspozycji swoich prac (obrazów, dzieł sztuki, zdjęć lub innych) na udostępnionej nieodpłatnie przez Spółkę powierzchni ścian w Jej pomieszczeniach, które są ogólnodostępne i w których często bywają goście centrum (np. hol, restauracja). Przedmiotowe udostępnienie powierzchni będzie realizowane w ramach umowy o nieodpłatnym użyczeniu. Wystawiając prace artystów Spółka ma na celu wykreowanie wizerunku przedsiębiorstwa, jako podmiotu wspierającego kulturę.

Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. u. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.) nie zawiera definicji przychodu, precyzując, poprzez przykładowe wyliczenie zawarte w art. 12 ust. 1 – 3 i ust. 4b, rodzaje przychodów, a także enumeratywnie wylicza, jakiego rodzaju wpływy pieniężne podmiotu gospodarczego nie są zaliczane do przychodów (ust. 4).

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy, przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności wartość otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie rzeczy lub praw, a także wartość innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń, z wyjątkiem świadczeń związanych z używaniem środków trwałych otrzymanych przez samorządowe zakłady budżetowe w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych oraz spółki użyteczności publicznej z wyłącznym udziałem jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków od Skarbu Państwa, jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków w nieodpłatny zarząd lub używanie.

Z istoty podatku dochodowego od osób prawnych wynika, że jest on ciężarem publicznoprawnym od przyrostu majątkowego (dochodu), a zatem przychodem – jako źródłem dochodu – jest tylko ta wartość, która wchodząc do majątku podatnika może powiększyć jego aktywa.

Nadmienia się jednocześnie, iż z dniem 1 stycznia 2009 r. na mocy art. 2 ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. u. z 2008 r. Nr 209, poz.1316), uchylono art. 13 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. z regulacji uchylonego przepisu wynikał obowiązek ustalenia przychodu m.in. z tytułu udostępniania nieruchomości nieodpłatnie w całości bądź w części do używania innym podmiotom.

Z powyższego jasno zatem wynika, iż od 1 stycznia 2009 r. użyczenie, czyli nieodpłatne udostępnienie nieruchomości bądź jej części nie skutkuje powstaniem przychodu po stronie użyczającego. Nie ma już zatem konieczności ustalania wirtualnego przychodu dla właściciela z tytułu nieodpłatnie udostępnionej (użyczonej) nieruchomości.

Przedstawiony przez Wnioskodawcę opis zdarzenia przyszłego nie odpowiada żadnemu z wymienionych w art. 12 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych zdarzeń. Spółka udostępniając nieodpłatnie ściany wewnątrz budynku swojego centrum biznesowo – sportowego nie otrzyma żadnego świadczenia, które po Jej stronie powodowałoby powstanie przysporzenia majątkowego.

Reasumując, udostępnienie przez Spółkę powierzchni wystawienniczej w pomieszczeniach ogólnodostępnych nie spowoduje powstania po Jej stronie jakiegokolwiek przysporzenia majątkowego. w konsekwencji, nie powstanie po stronie Spółki przychód, z którego dochód podlegałby opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych.

Odpowiedź w zakresie pytania nr 2.

Zgodnie z treścią art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. w świetle tego przepisu, ocena prawna konkretnego wydatku poniesionego przez podatnika wymaga odniesienia się do kryterium celowości jego poniesienia oraz uwzględnienia wyłączeń z kategorii kosztów uzyskania przychodów określonych w art. 16 ust. 1 powołanej ustawy.

Odnosząc się do przesłanki celowości wydatku, należy podkreślić, że kosztem uzyskania przychodów są zarówno wydatki, których poniesienie bezpośrednio przekłada się na uzyskanie konkretnych przychodów, jak i te, których nie można w taki sposób przypisać do określonych przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione jako zmierzające do ich osiągnięcia. w każdym przypadku konieczne jest jednak zaistnienie związku pomiędzy poniesionym kosztem a uzyskiwaniem bądź też szansą uzyskiwania przychodów przez podmiot ponoszący ten koszt.

Jak wskazano powyżej, ocena prawna danego wydatku wymaga również uwzględnienia unormowań art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Zgodnie z punktem 28 tego przepisu, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów kosztów reprezentacji, w szczególności poniesionych na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych.

Omawiana ustawa nie zawiera definicji reprezentacji, wobec czego znaczenie tego terminu należy ustalić stosując wykładnię językową. Zgodnie z definicją słownikową, reprezentacja to "okazałość, wystawność w czyimś sposobie życia związana ze stanowiskiem, pozycją społeczną" (por. Uniwersalny Słownik Języka Polskie pod red. St. Dubisza, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2007). Pomocną może być również etymologia tego słowa - "representation" (łac.) oznacza "wizerunek".

Przenosząc powyższą definicję na grunt ustawy podatkowej, należy przyjąć, że reprezentacja to występowanie w imieniu podatnika (firmy), wiążące się z okazałością i wytwornością, w celu wywołania jak najlepszego wrażenia przy reprezentowaniu firmy. w określeniu reprezentacja mieści się więc takie działanie podatnika, które ma na celu stworzenie (utrwalenie) właściwego wizerunku firmy. Właściwy wizerunek to taki, który może sprawić, że kształtowany dzięki reprezentacji "obraz przedsiębiorcy" przełoży się na nabywanie jego produktów lub usług. Świadome kształtowanie więc właściwego wizerunku przez podatników ma na celu stworzenie takiego wyobrażenia o przedsiębiorcy, które spowoduje pozytywne postrzeganie tegoż przedsiębiorcy przez osoby zewnętrzne, które z kolei będzie zachętą do podjęcia rozmów, współpracy, zakupów jego produktów czy usług. Dobre reprezentowanie, wywołujące korzystne postrzeganie przedsiębiorcy przez podmioty zewnętrzne, może polegać na odpowiednim ubiorze pracowników, wystroju firmy, sposobie podejmowania interesantów i kontrahentów, czy też innych okolicznościach. Przywołana powyżej definicja reprezentacji akcentuje okazałość i wytworność, jako środki, do wywołania jak najlepszego wrażenia potencjalnego klienta czy kontrahenta.

Spółka w przedmiocie sprawy wskazała, iż prowadzi działalność w postaci centrum biznesowo – sportowego świadczącego usługi związane z zakwaterowaniem, wyżywieniem, organizacją konferencji oraz sportem i rekreacją. Przedmiotem działalności Spółki jest również świadczenie usług wystawienniczych (działalność związana z organizacją targów, wystaw i kongresów). w ramach swojej działalności, Spółka zamierza wziąć udział w wystawach prac artystów, którzy dokonywać będą ekspozycji swoich prac (obrazów, dzieł sztuki, zdjęć lub innych) na udostępnionej nieodpłatnie przez Spółkę powierzchni ścian w pomieszczeniach, które są ogólnodostępne i w których często bywają goście centrum (np. hol, restauracja). Udostępnienie powierzchni będzie realizowane w ramach umowy o nieodpłatnym użyczeniu ww. powierzchni. Wystawiając prace artystów Spółka ma na celu wykreowanie wizerunku przedsiębiorstwa, jako podmiotu wspierającego kulturę. w tym celu, Spółka poniesie wydatki związane z przygotowaniem wystawy takie jak: koszt druku ulotek, zaproszeń i ogłoszeń.

Jak wskazano powyżej, aby dokonać kwalifikacji prawnej przedmiotowych wydatków, należy rozważyć, czy istnieje związek przyczynowy pomiędzy ich poniesieniem a przychodami Wnioskodawcy oraz czy nie mieszczą się one w zakresie zastosowania przepisu art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Spółka wskazuje, iż poprzez fakt, że o Jej ofercie zostaną poinformowani nowi potencjalnie goście centrum hotelowo – sportowego Spółka osiągnie wymierne zyski w postaci sprzedaży napojów, posiłków, ewentualnych usług hotelowych dla zaproszonych na wystawy osób spoza miejscowości, w której prowadzona jest działalność. Zezwalając na ekspozycję prac, Wnioskodawca ma na celu wykreowanie wizerunku swojego przedsiębiorstwa, jako podmiotu wspierającego kulturę. w ocenie Wnioskodawcy, takie działanie służyć będzie marketingowi i pozytywnie wpłynie na liczbę osób korzystających z Jego usług.

Niewątpliwie wydatki związane z przygotowaniem wystaw (koszt druku ulotek, zaproszeń i przygotowanie powierzchni wystawowej) przyczynią się do zwiększenia przychodu z działalności Spółki. Jako związane z prowadzoną działalnością gospodarczą (usługi związane z zakwaterowaniem, wyżywieniem, organizacją konferencji oraz sportem i rekreacją a także organizacja targów, wystaw, kongresów) będą one ponoszone w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów. Jednakże, w kontekście zdefiniowanego wyżej pojęcia "reprezentacja" oraz z analizy art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wynika, iż organizowanie przez Spółkę wystaw i ponoszenie związanych z tym wydatków ma na celu, co również podkreśla Wnioskodawca, wykreowanie wizerunku Jego przedsiębiorstwa, jako podmiotu wspierającego kulturę. a zatem, przedmiotowe wydatki, których charakter świadczy o kreowaniu wizerunku Spółki (co nosi znamiona reprezentacji) nie mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów.

Reasumując, wydatki poniesione przez Wnioskodawcę w związku z przygotowaniem wystaw (koszt druku ulotek, zaproszeń i przygotowanie powierzchni wystawowej nie mogą stanowić kosztów uzyskania przychodów, pomimo ich związku z przychodem (bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła przychodów), gdyż jako wydatki o charakterze reprezentacyjnym zawierają się w katalogu wyłączeń zawartym w art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Jednocześnie należy wskazać, iż powołane w treści wniosku orzeczenia sądów administracyjnych nie mogą wpłynąć na ocenę prawidłowości przedmiotowej kwestii. Nie negując tych orzeczeń, jako cennego źródła w zakresie wskazywania kierunków wykładni norm prawa podatkowego należy stwierdzić, iż zdaniem organu podatkowego tezy badanych rozstrzygnięć nie mają zastosowania w przedmiotowym postępowaniu.

Jednocześnie nadmienia się, iż wniosek Spółki w zakresie podatku od towarów i usług został rozpatrzony odrębną interpretacją indywidualną wydaną w dniu 23 marca 2010 r. nr ILPP2/443-150/10-2/AD.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. u. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.

Referencje