Istota interpretacji:

Czy w opisanym stanie faktycznym - dokonywania i rozliczania w EUR transakcji opodatkowanych podatkiem VAT - powstaje zagadnienie zaliczania do przychodów (odpowiednio kosztów uzyskania przychodów) różnic kursowych od tej części należności, która odpowiada wartości podatku VAT?

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka - Wnioskodawca dokonuje transakcji walutowych, w ramach których jej należności i zobowiązania są ustalane, naliczane, a następnie uiszczane w walutach obcych (EUR).

Taka możliwość rozliczania jest dana Spółce w związku ze zmianą przepisów Kodeksu Cywilnego znoszącą zasadę walutowości od 24 stycznia 2009 r.

Transakcje krajowe dokonywane z kontrahentami mającymi siedzibę w Polsce, co do zasady, są opodatkowane podatkiem od towarów i usług (dalej podatkiem VAT). Cała należność (w tym podatek VAT) naliczana jest -zgodnie z umową w EUR i w tej walucie jest w całości uiszczana.

W związku z tymi transakcjami Spółka rozpoznaje różnice kursowe, przy czym dla celów podatkowych ustala różnice wg metody określonej w art. 15a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r., Nr 54, poz. 654 ze zm.).

W przypadku transakcji dokonywanych z kontrahentami w EUR, Spółka identyfikuje różnice kursowe wynikające z różnic kursu waluty właściwego dla powstania przychodu oraz kursu właściwego dla dnia faktycznego otrzymania pieniędzy z tego tytułu.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w opisanym stanie faktycznym - dokonywania i rozliczania w EUR transakcji opodatkowanych podatkiem VAT - powstaje zagadnienie zaliczania do przychodów (odpowiednio kosztów uzyskania przychodów) różnic kursowych od tej części należności, która odpowiada wartości podatku VAT...

Zdaniem Spółki, w przypadku uregulowania należności za fakturę wystawioną kontrahentowi w EUR, różnice kursowe rozliczne podatkowo powstaną wyłącznie w odniesieniu do wartości netto sprzedaży, nie powstaną w części dotyczącej podatku VAT.

Spółka argumentuje swoje zdanie tym, iż przychody bądź koszty w znaczeniu ekonomicznym mogą uzyskiwać status podatkowy w zakresie podatków dochodowych, jeżeli wynika to z odpowiednich regulacji prawnych dotyczących tych podatków dochodowych.

Różnice kursowe – zgodnie z art. 15a ww. ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych – powstają w przypadku, gdy przychody należne wyrażone w walucie obcej przeliczane są na złote według kursu średniego ogłaszanego przez NBP z dnia poprzedzającego dzień zarachowania są różne od kwoty otrzymanej, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z dnia otrzymania (w przypadku przychodów, co do zasady, kursem faktycznie zastosowanym będzie kurs kupna waluty stosowany przez bank, z którego usług korzysta Spółka w dniu otrzymania zapłaty).

Z kolei z regulacji zawartych w art. 12 ust. 4 pkt 9, art. 12 ust. 4 pkt 10, art. 16 ust. 1 pkt 46 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w sposób nie budzący wątpliwości wynika, że:

1. przychodem nie może być ani należny podatek od towarów i usług, ani zwrócona różnica tego podatku;
2. podatek od towarów i usług, poza enumeratywnie wyliczonymi przypadkami, nie może być uznany za koszty uzyskania przychodu.
   
   

Skoro zatem, co do zasady, podatek VAT w zakresie podatku dochodowego nie może być uznany w znaczeniu podatkowym ani za przychód ani za koszt uzyskania przychodu – to tym samym do takiej kategorii nie mogą zostać zaliczone należności pochodne, w tym różnice kursowe.

Mimo zatem, że w przypadku przeliczenia walutowych kwot podatku VAT mogą powstać przychody bądź koszty z tego tytułu – to nie będą one mogły być zaliczane do podatkowej kategorii przychodu bądź kosztów uzyskania przychodu, zaś pozostaną jedynie kategorią ekonomiczną.

Na podparcie przedstawionego poglądu Spółka przedstawia, iż stanowisko to znajduje potwierdzenie w interpretacjach organów podatkowych, np.:

• w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 22 czerwca 2009 r., sygn. IPPB5/423-167/09-2/IŚ;

• w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 4 maja 2009 r., sygn. ILPB3/423-144/09-2/HS.
  
  

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Spółki w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej w tym zakresie oceny stanowiska Spółki.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.

Referencje