Istota interpretacji:

Czy stosowanie przez Spółkę rozwiązania polegającego na sprzedaży Klientowi do jego zbiornika całej dostawy, a co za tym idzie wystawienie faktury za całą dostawę jednorazowo, a później rozliczanie się z Klientem w trybach miesięcznych zgodnie z odczytami licznika będzie zgodne z obowiązującymi przepisami?

Uzupełnienia wniosku Spółka dokonała w dniach 05 i 09 października 2009 r.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Spółka posiada rozlewnie gazu płynnego, będące składami podatkowymi w trzech lokalizacjach na terenie kraju. Spółka sprzedaje między innymi gaz płynny o kodach CN mieszczących się w zakresie od 2711 12 11 do 2711 19 00, podlegający zwolnieniu od podatku akcyzowego ze względu na przeznaczenie do podmiotów zużywających, bądź do podmiotów pośredniczących. Gaz płynny jest dostarczany ze składu podatkowego albo do zbiorników będących własnością Spółki i dzierżawionych przez Klienta, albo do zbiorników będących własnością Klienta. Dostawa do Klienta jest dokonywana wraz z dokumentem dostawy wystawionym w trzech egzemplarzach przez skład podatkowy, gdzie jako odbiorca wskazany jest Klient. Po dokonaniu dostawy Klient otrzymuje fakturę za cały gaz będący przedmiotem dostawy z ustalonym terminem płatności. W większości przypadków termin płatności ustalony jest na 14 bądź 21 dni od daty wystawienia faktury. U części Klientów Spółka planuje zamontować system telemetryczny, według wskazań którego będzie w stanie stwierdzić jaka ilość gazu została zużyta przez Klienta w danym okresie. Termin płatności w takim przypadku byłby ustalony ratalnie w okresach miesięcznych w kwotach będących równowartością zużytego w danym miesiącu gazu płynnego przez Klienta.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy stosowanie przez Spółkę rozwiązania polegającego na sprzedaży Klientowi do jego zbiornika całej dostawy, a co za tym idzie wystawienie faktury za całą dostawę jednorazowo, a później rozliczanie się z Klientem w trybach miesięcznych zgodnie z odczytami licznika będzie zgodne z obowiązującymi przepisami... (pytanie oznaczone we wniosku Nr 1)

Zdaniem Spółki, zastosowanie takiego rozliczenia będzie prawidłowe. Wydając gaz płynny ze składu podatkowego Spółka wystawia dokument dostawy dla Klienta (…). Przejście gazu płynnego na własność Klienta nastąpi w momencie dostawy do zbiornika Klienta, bądź przez niego dzierżawionego. Spółka rozpozna przychód w momencie wystawienia faktury, mimo że nie towarzyszy temu fizyczna płatność ze strony Klienta. Późniejsze płatności otrzymywane od Klienta będą miały tylko charakter rozliczeń między stronami bez wpływu na rozliczenia Spółki z tytułu PDOP.

W uzupełnieniu wniosku Spółka ponownie wskazała, iż zgodnie z art. 12 ust. 3 ustawy o pdop, rozpozna przychód w momencie wystawienia faktury na całą wartość wystawionej faktury, mimo że nie będzie temu towarzyszyć fizyczna płatność od Klienta. Za przychód bowiem należy uznać również należne przychody i bez znaczenia jest w jaki sposób i kiedy cena za wydany towar zostanie uiszczona. Dla celów podatkowych nie mają znaczenia ustalenia między stronami dotyczące późniejszych rozliczeń finansowych.

Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego stwierdzam co następuje:

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. nr 54, poz. 654 ze zm., dalej: ustawa o pdop), przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.

Stosownie do przepisów art. 12 ust. 3 ustawy o pdop, za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.

Ogólną zasadę ustalania momentu uzyskania przychodu związanego z działalnością gospodarczą określa przepis art. 12 ust. 3a ustawy o pdop, który stanowi, że za datę powstania przychodu, o którym mowa w ust. 3, uważa się, z zastrzeżeniem ust. 3c-3e, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień:

1. wystawienia faktury albo
2. uregulowania należności.
   
   

W świetle cytowanego przepisu niejako pierwszeństwo w kształtowaniu daty powstania przychodu ma dzień dokonania czynności – wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego, wykonania usługi lub jej częściowego wykonania - przy czym dzień wystawienia faktury lub uregulowania należności jest ostatecznym terminem, który stanowi o dacie powstania przychodu.

Jeżeli jednak wskazane w przepisie zdarzenia, występują po dniu wystawienia faktury, czy też po dniu dokonania zapłaty należności, to te dni (wcześniejszy z nich), a nie fakt zaistnienia ww. zdarzeń, decydują o momencie powstania przychodu.

Odnosząc powyższe uwarunkowania prawne, do przedstawionego przez Spółkę zdarzenia przyszłego należy stwierdzić, że z uwagi na fakt, iż najwcześniejszym ze zdarzeń określonych w tym przepisie (wydanie rzeczy, wystawienie faktury, zapłata należności) jest dostawa całego gazu do zbiornika Klienta, (skutkująca jak wskazała Spółka przejściem prawa własności na Klienta), Spółka powinna wykazać przychód w dniu wydania rzeczy, a nie w dniu wystawienia faktury, które następuje w późniejszym terminie.

Reasumując, stanowisko Spółki odnośnie momentu powstania przychodu należy uznać za nieprawidłowe.

Jednocześnie wskazać należy, iż słusznie Spółka wskazała, że późniejsze płatności otrzymywane od Klienta będą miały tylko charakter wzajemnych rozliczeń pomiędzy stronami i pozostają bez wpływu na moment rozpoznania przez Spółkę przychodu na gruncie ustawy o pdop.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Nadmienia się, iż w sprawie będącej przedmiotem pytań oznaczonych we wniosku Nr 2 i 3 wydano odrębne interpretacje indywidualne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.