W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka posiadająca 100% udziałów w kapitale zakładowym Spółki udziela zabezpieczeń zobowiązań finansowych Sp. z o.o., w szczególności udziela poręczeń kredytów bankowych oraz linii kredytowych w rachunku, wystawia gwarancje bankowe oraz udziela poręczeń przy kredycie klienta u dostawców. Poręczenie lub inne zabezpieczenia są dokonywane na rzecz banku udzielającego kredytu lub dostawcy Sp. z o.o

Poręczenia udzielane przez Sp. z o.o mają charakter odnawialny tj. jednorazowo udzielane poręczenia stanowią zabezpieczenia kolejnych zaciąganych sukcesywnie zobowiązań finansowych. Poręczenia najczęściej udzielane są do górnej wysokości kredytu. Żadne z zabezpieczeń nie zostało do tej pory wykorzystane. Wszystkie zabezpieczenia udzielane są przez Sp. z o.o na rzecz Sp. z o.o. nieodpłatnie.

Uzupełniając przedmiotowy wniosek Spółka pismem z dnia 14 października 2009 r. wyjaśniła, iż spółka Sp. z o.o posiadająca 100% udziałów w kapitale zakładowym Sp. z o.o. nie jest podmiotem uprawnionym do odpłatnego świadczenia usług finansowych w zakresie udzielania poręczeń i gwarancji na zabezpieczenie kredytów. Wykonywanie wskazanych usług nie jest przedmiotem działalności Sp. z o.o.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy udzielenie poręczenia lub innego podobnego zabezpieczenia przez wspólnika spółki kapitałowej na rzecz tej spółki stanowi przychód w rozumieniu art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 lutego 2002 roku o podatku dochodowym od osób prawnych...

Stanowisko Spółki.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku pochodowym od osób prawnych (dalej updop), przychodem jest wartość otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie rzeczy lub praw, a także wartość innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń za wyjątkiem świadczeń wskazanych w tym przepisie. Przepis art. 12 ust. 1 pkt 2 updop odnosi się zatem do przychodu powstałego w majątku wierzyciela, tj. podmiotu na rzecz, której udzielono poręczenia.

W ocenie wnioskodawcy na skutek udzielenia poręczenia prawo do ewentualnego świadczenia (polegającego na zaspokojeniu się z majątku podmiotu udzielającego poręcznie) otrzymuje wierzyciel, nie zaś dłużnik zobowiązania za które dokonywane jest poręczenie. Stanowisko to wynika z samej istoty umowy poręczenia. Umowa poręczenia jest stosunkiem zobowiązaniowym między poręczycielem a wierzycielem. Na mocy tej umowy poręczyciel zobowiązuje się względem wierzyciela wykonać zobowiązanie na wypadek, gdyby dłużnik zobowiązania nie wykonał — art. 876 Kodeksu cywilnego. W konsekwencji zawarcia umowy poręczenia poręczyciel staje się wraz z dłużnikiem, współdłużnikiem solidarnym wobec wierzyciela - art. 881 Kodeksu cywilnego. Umowa poręczenia służy zabezpieczeniu wierzytelności i zawierana jest w celu zabezpieczenie wierzyciela, który podjął określone zobowiązanie np. udzielił kredytu na rzecz dłużnika.

Tym samym umowa poręczenia nie prowadzi do otrzymania praw po stronie dłużnika, co jest przedmiotem opodatkowania zgodnie z art. 12 ust.1 pkt 2 updop.

Stanowisko to znajduje oparcie w orzecznictwie sądów administracyjnych, i tak w wyroku z dnia 18 czerwca 2008 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, iż "Poprzez fakt, iż umowa poręczenia jest zawierana pomiędzy bankiem i osobą fizyczną lub prawną która poręcza za działania lub zaniechania dłużnika, jest ona obojętna dla przychodów dłużnika (...). Jeżeli koszty z tytułu umowy poręczenia ponosi poręczający kredyt bankowy, a dłużnik koszty zawarcia umowy kredytu bankowego z bankiem, to stwierdzić należy, że przychód praw nastąpił na rzecz kredytującego banku, a nie na rzecz dłużnika." Stanowisko takie potwierdziła m.in. Izba Skarbowa w Warszawie w interpretacji z dnia 5 sierpnia 2008 r. (IP-PB3-423-698/08-2/AG) a następnie w interpretacji z dnia 4 grudnia 2008 r. (ITPB3/423-569/08/MK) oraz Izba Skarbowa w Poznaniu w interpretacji z dnia 23 września 2008 r. (ILPB3/423-397/08-2/HS).

Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż nieodpłatna umowa poręczenia zawierana pomiędzy wierzycielem i Sp. z o.o, która poręcza za zobowiązania finansowe Sp. z o.o.,- swojej Spółki córki jest obojętna dla przychodów Sp. z o.o.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.

Referencje