Istota interpretacji:

Czy wynagrodzenie dotyczące świadczeń nieobjętych zakresem Umów zawieranych z Oddziałami NFZ (ponad limit określony w Umowach) stanowi przychód podatkowy Spółki w momencie akceptacji wykonania tych świadczeń przez Oddział NFZ w formie pisemnych aneksów do Umów zawartych z Oddziałem NFZ?

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca będący spółką z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: "Spółka"), zgodnie z umową Spółki, prowadzi między innymi działalność w zakresie ochrony zdrowia ludzkiego, w tym usługi z zakresu wykonywania dializ (dalej: "świadczenia"). Zasadnicza część usług świadczonych przez Spółkę wykonywana jest na podstawie umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (dalej: "Umowy") zawieranych z wojewódzkimi oddziałami Narodowego Funduszu Zdrowia (dalej: "Oddziały NFZ").

Podstawę prawną zawieranych Umów stanowi ustawa z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. Nr 210, poz. 2135 ze zm., dalej: "ustawa o świadczeniach opieki zdrowotnej") wraz z przepisami wykonawczymi, w szczególności rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 6 maja 2008 r. w sprawie ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (Dz. U. Nr 81, poz. 484, dalej: "OWU").

W ramach zawartych Umów Spółka zobowiązuje się do wykonania przewidzianych w Umowach świadczeń na rzecz pacjentów Oddziałów NFZ, a Oddziały NFZ zobowiązują się do zapłaty wynagrodzenia za wykonane świadczenia do wysokości limitu określonego w Umowach. Wynagrodzenie wyliczane jest jako iloczyn wykonanych świadczeń (jednostek rozliczeniowych) i ustalonej ceny pojedynczej jednostki rozliczeniowej. Jednocześnie w Umowach określona została maksymalna ilość jednostek rozliczeniowych objętych daną Umową. Oddziały NFZ zawierając ze Spółką Umowy zobowiązują się do zapłaty wynagrodzenia za wykonane świadczenia wyłącznie do wartości określonych w Umowach.

Rozliczenia wykonanych przez Spółkę świadczeń dokonywane są w okresach rozliczeniowych ustalonych w Umowach zawartych z Oddziałami NFZ. Zgodnie z § 1 OWU, okresem rozliczeniowym Umów jest okres roku kalendarzowego albo inny, zawierający się w roku kalendarzowym, okres oznaczony w umowie (okres kończący się 31 grudnia roku, którego dotyczy Umowa). Oznacza to, iż zgodnie z zawartymi Umowami usługi wykonane przez Spółkę rozliczane są ostatecznie po 31 grudnia roku kalendarzowego, którego Umowa dotyczy.

OWU przewiduje również miesięczne okresy sprawozdawcze, w których Spółka ma obowiązek raportować do Oddziałów NFZ wykonane świadczenia. Zgodnie z OWU wartość świadczeń wykonanych w danym okresie sprawozdawczym nie może przekraczać 1/12 wartości świadczeń uzgodnionych w danej Umowie (przy założeniu, że okresem rozliczeniowym jest cały rok kalendarzowy).

Zgodnie z postanowieniami Umów oraz OWU, w okresach miesięcznych Spółka przedkłada do Oddziałów NFZ - za pośrednictwem specjalnie utworzonego w tym celu systemu komputerowego - raporty statystyczne zawierające m.in. szczegółowe informacje dotyczące wszystkich udzielonych w danym miesiącu świadczeń na rzecz pacjentów. Odpowiedni Oddział NFZ po przeanalizowaniu dostarczonych przez Spółkę raportów statystycznych pod kątem prawidłowości wykonanych świadczeń oraz ich zgodności z Umową podejmuje decyzję o ich akceptacji (lub jej braku). Informacja o zaakceptowanych świadczeniach przekazywana jest przez Oddział NFZ za pośrednictwem systemu komputerowego. Wszystkie świadczenia wykonane przez Spółkę w ramach Umów podlegają zweryfikowaniu i zaakceptowaniu przez odpowiedni Odział NFZ. Akceptacja wykonanych świadczeń oznacza, że Oddział NFZ uznaje ich prawidłowość i zasadność oraz zobowiązuje się do wypłaty wynagrodzenia Spółce w zakresie uznanych świadczeń medycznych (wynikających z Umowy). Akceptacja stanowi podstawę do wystawienia przez Spółkę faktury na Oddział NFZ na kwotę odpowiadającą wartości zaakceptowanych świadczeń.

Zdarza się, że ilość wykonanych przez Spółkę świadczeń medycznych w ciągu miesiąca jest wyższa od limitu jednostek rozliczeniowych określonych w Umowach na dany okres sprawozdawczy (miesiąc). Jest to spowodowane przede wszystkim obowiązkiem niezwłocznego udzielania świadczeń opieki zdrowotnej w stanach nagłych, wynikającym zarówno z ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej, jak i z zasad etyki zawodowej lekarzy oraz innych pracowników służby zdrowia. Ponadto wykonywanie świadczeń powyżej limitów jest uzasadnione biznesowo - ma również na celu utrzymanie dobrej współpracy z Oddziałem NFZ oraz kształtowania pozytywnego wizerunku Spółki wśród pacjentów.

Świadczenia medyczne udzielone w danym miesiącu ponad miesięczny limit jednostek rozliczeniowych określony w Umowach, są wykazywane w raportach statystycznych przesyłanych do odpowiednich Oddziałów NFZ - w celu powiadomienia o tym fakcie danego Oddziału NFZ. Jednakże zgodnie z informacją z systemu komputerowego, za pomocą którego raportowane są świadczenia medyczne, świadczenia ponad limit określony w Umowie na dany miesiąc nie są akceptowane przez Oddział NFZ. W konsekwencji, Spółka nie otrzymuje wynagrodzenia za te świadczenia (wykazane w raportach statystycznych jako wykraczające ponad limit ustalony w Umowach). Spółka nie ma podstaw do wystawienia faktury dotyczącej nienależnego jej wynagrodzenia, która zostałaby zaakceptowana przez Oddział NFZ.

W celu odzyskania poniesionych kosztów świadczeń nieobjętych zakresem Umów Spółka podejmuje określone działania, m.in. prowadzi negocjacje z Oddziałem NFZ.

W wyniku tych działań może dojść do zawarcia stosownych aneksów do Umów, które określają w jakim zakresie nienależne dotychczas Spółce wynagrodzenie zostanie zaakceptowane przez Oddział NFZ.

Dopiero po otrzymaniu pisemnej akceptacji Oddziału NFZ w formie aneksu do Umowy, Spółka może wystawić fakturę w ustalonym zakresie na świadczenia wykonane ponad limit, która zostanie przyjęta i zaakceptowana przez Oddział NFZ.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy wynagrodzenie dotyczące świadczeń nieobjętych zakresem Umów zawieranych z Oddziałami NFZ (ponad limit określony w Umowach) stanowi przychód podatkowy Spółki w momencie akceptacji wykonania tych świadczeń przez Oddział NFZ w formie pisemnych aneksów do Umów zawartych z Oddziałem NFZ...

Przedmiotem niniejszej interpretacji indywidualnej jest odpowiedź na pytanie Wnioskodawcy w przedmiocie zdarzenia przyszłego opisanego w treści wniosku. Wniosek w zakresie zaistniałego stanu faktycznego rozpatrzony został odrębną interpretacją indywidualną.

Zdaniem Wnioskodawcy wynagrodzenie dotyczące świadczeń nieobjętych zakresem Umów zawieranych z Oddziałami NFZ (ponad limit określony w Umowach) stanowi przychód podatkowy Spółki w momencie, kiedy staje się należne, co następuje w dacie akceptacji wykonania tych świadczeń przez Oddział NFZ w formie pisemnej jako aneks do zawartych Umów.

Zgodnie z art. 12 ust. 3 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm., dalej: "updop"), za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.

Natomiast zgodnie z art. 12 ust. 3a updop, za datę powstania przychodu, o którym mowa w ust. 3, uważa się, z zastrzeżeniem ust. 3c-3e, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień:

1. wystawienia faktury albo
2. uregulowania należności.
   
   

Mając na uwadze przytoczone przepisy, a także praktykę podatkową należy uznać, że przychody należne w rozumieniu prawa podatkowego to należności, których podatnik może się domagać, żądać, choćby nie zostały jeszcze przez niego faktycznie otrzymane. Do przychodów podatkowych zalicza się tylko takie należności, które w danym momencie są należne podatnikowi, czyli są niewątpliwe i bezwarunkowe, choć nie ma znaczenia, czy podatnik faktycznie je uzyskał.

Odnosząc powyższe do przedstawionego stanu faktycznego należy stwierdzić, iż równowartość wykonanych przez Spółkę usług medycznych, które wykraczają poza uzgodniony w Umowach limit przypadający na dany miesiąc, nie jest należna, niewątpliwa czy bezwarunkowa. Oddziały NFZ zawierając ze Spółką Umowy zobowiązują się do zapłaty wynagrodzenia za wykonane świadczenia wyłącznie do wartości określonych w Umowach. Wyraźne określenie w Umowach miesięcznych limitów, do wysokości których Oddziały NFZ zobowiązują się zapłacić wynagrodzenie, powoduje, iż równowartość wykonanych przez Spółkę usług medycznych, które nie są objęte Umową (wykraczają poza uzgodniony na dany miesiąc limit) nie stanowi przychodu należnego Spółki w rozumieniu updop.

Jak zauważa Minister Finansów w piśmie z dnia 13 września 2005 r. Nr PB3-MD-8213-213/05-BM6-10481/05: "Równowartość świadczeń zdrowotnych na rzecz pacjentów, wykonanych nieodpłatnie przez NZOZ, ponad kwotę wynikającą z kontraktu, nie stanowi przychodu podatkowego po stronie NZOZ, ponieważ przepisy podatkowe nie przewidują ustalania przychodu z tytułu nieodpłatnego świadczenia usług po stronie podatnika (w tym przypadku NZOZ) świadczącego te usługi" (Biuletyn Skarbowy 2005 r., Nr 6, str. 17).

Wynika z tego, że do momentu zaakceptowania przez Oddział NFZ dodatkowych świadczeń wykonanych przez Spółkę (nieobjętych zakresem Umowy) po stronie Spółki nie powstaje przychód należny.

Świadczenia wykonywane ponad uzgodnione w Umowie limity i raportowane do Oddziału NFZ w raportach statystycznych nie są przez Oddziały NFZ akceptowane.

Jak zauważane jest w doktrynie prawa podatkowego: "Uzgodnienia co do przyjęcia usługi, akceptacji (także milczącej) specyfikacji robót lub działania stron umowy polegające na zapłacie za całość lub etap usługi potwierdzają jej wykonanie (częściowe wykonanie)" (G. Dźwigała, Z. Huszcz, P. Karwat, R. Krasnodębski, M. Ślifirczyk, F. Świtała, Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych. Komentarz, Warszawa 2007 r., str. 211).

W związku z tym, Oddział NFZ stwierdzając, iż na mocy obowiązujących Umów brak jest podstaw do wypłaty wynagrodzenia za świadczenia przekraczające ustalone limity, w jednoznaczny sposób odmawia akceptacji wykonania tych świadczeń. Oddział NFZ uznaje, że świadczenia te nie zostały przez Spółkę wykonane, gdyż nie przewidywał tego zakres zawartych Umów. Konsekwentnie, dopiero w momencie zaakceptowania przez Oddział NFZ świadczeń nieobjętych zakresem Umów (wykraczających poza początkowo ustalone w Umowie limity), co następuje z chwilą podpisania stosownych aneksów do Umów, można mówić o wykonaniu usługi na rzecz Oddziałów NFZ.

Wynagrodzenie za te świadczenia, do momentu ich akceptacji przez Oddział NFZ, nie jest Spółce należne. Tym samym, do momentu rozszerzenia zakresu Umów (poprzez podpisanie aneksów do tych Umów) po stronie Spółki nie powstanie przychód należny w rozumieniu updop.

Wnioskodawca zaznaczył ponadto, iż w przypadku analizowanych świadczeń ponadlimitowych, jako nieobjętych zakresem Umowy z NFZ, nie będzie mieć zastosowania przepis art. 12 ust. 3c updop.

Mając na uwadze powyższe, zdaniem Wnioskodawcy, wynagrodzenie dotyczące świadczeń nieobjętych zakresem Umów zawieranych z Oddziałami NFZ stanowi przychód podatkowy Spółki (tj. przychód należny) w momencie akceptacji wykonania tych świadczeń przez Oddział NFZ, co ma miejsce w momencie podpisania odpowiednich aneksów do zawartych Umów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Na mocy art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r., Nr 54, poz. 654 ze zm.) przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne w tym również różnice kursowe.

Należy zaznaczyć, iż przychodem są wszelkie przysporzenia majątkowe o charakterze trwałym, bezzwrotnym, definitywnym, których rzeczywiste otrzymanie powoduje obowiązek zapłaty podatku dochodowego.

Stosownie do postanowień art. 12 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.

Zgodnie z przepisem art. 12 ust. 3a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, za datę powstania przychodu, o którym mowa w ust. 3, uważa się, z zastrzeżeniem ust. 3c i 3e, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień:

1. wystawienia faktury albo
2. uregulowania należności.
   
   

W myśl art. 12 ust. 3e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w przypadku otrzymania przychodu, o którym mowa w ust. 3 do którego nie stosuje się ust. 3a, 3c i 3d, za datę powstania przychodu uznaje się dzień otrzymania zapłaty.

W celu określenia momentu powstania przychodu zgodnie ze stanem faktycznym opisanym we wniosku należy rozstrzygnąć, który z wymienionych przepisów znajdzie zastosowanie odnośnie przedstawionej w nim sytuacji.

Z wyżej przytoczonych przepisów wynika generalna zasada, iż przychód podatkowy dla celów podatku dochodowego od osób prawnych powstaje w dniu wykonania usługi. Wyjątek od tej zasady stanowi:

• wystawienie faktury dokumentującej dostawę towarów lub usługi przed datą wydania towaru, zbycia prawa lub wykonania usługi albo częściowego wykonania usługi - datą powstania przychodu będzie w tym przypadku dzień wystawienia faktury,
• uregulowania należności przed wydaniem towaru, zbyciem prawa lub wykonania usługi albo częściowym wykonaniem usługi - datą powstania przychodu będzie w tym przypadku dzień otrzymania należności.
  
  

Zgodnie z opisanym we wniosku zdarzeniem przyszłym Wnioskodawca, zgodnie z umową Spółki, prowadzi m.in. działalność w zakresie ochrony zdrowia ludzkiego, w tym usługi z zakresu wykonywania dializ. Zasadnicza część usług świadczonych przez Spółkę wykonywana jest na podstawie umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej zawieranych z wojewódzkimi oddziałami Narodowego Funduszu Zdrowia.

Wnioskodawca zaznaczył, że podstawę prawną zawieranych Umów stanowi ustawa z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. Nr 210, poz. 2135 ze zm.) wraz z przepisami wykonawczymi, w szczególności rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 6 maja 2008 r. w sprawie ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (Dz. U. Nr 81, poz. 484).

Wnioskodawca opisał w treści wniosku, że ramach zawartych Umów Spółka zobowiązuje się do wykonania przewidzianych w Umowach świadczeń na rzecz pacjentów Oddziałów NFZ, a Oddziały NFZ zobowiązują się do zapłaty wynagrodzenia za wykonane świadczenia do wysokości limitu określonego w Umowach. Wynagrodzenie wyliczane jest jako iloczyn wykonanych świadczeń (jednostek rozliczeniowych) i ustalonej ceny pojedynczej jednostki rozliczeniowej. Jednocześnie w Umowach określona została maksymalna ilość jednostek rozliczeniowych objętych daną Umową. Oddziały NFZ zawierając ze Spółką Umowy zobowiązują się do zapłaty wynagrodzenia za wykonane świadczenia wyłącznie do wartości określonych w Umowach.

Wnioskodawca wskazał ponadto, że rozliczenia wykonanych przez Spółkę świadczeń dokonywane są w okresach rozliczeniowych ustalonych w Umowach zawartych z Oddziałami NFZ. Zgodnie z § 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 6 maja 2008 r. w sprawie ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, okresem rozliczeniowym Umów jest okres roku kalendarzowego albo inny, zawierający się w roku kalendarzowym, okres oznaczony w umowie (okres kończący się 31 grudnia roku, którego dotyczy Umowa). Oznacza to, iż zgodnie z zawartymi Umowami usługi wykonane przez Spółkę rozliczane są ostatecznie po 31 grudnia roku kalendarzowego, którego Umowa dotyczy.

Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 6 maja 2008 r. w sprawie ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej przewiduje również miesięczne okresy sprawozdawcze, w których Spółka ma obowiązek raportować do Oddziałów NFZ wykonane świadczenia. Zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 6 maja 2008 r. w sprawie ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, wartość świadczeń wykonanych w danym okresie sprawozdawczym nie może przekraczać 1/12 wartości świadczeń uzgodnionych w danej Umowie (przy założeniu, że okresem rozliczeniowym jest cały rok kalendarzowy).

Zgodnie z postanowieniami Umów oraz rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 6 maja 2008 r. w sprawie ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, w okresach miesięcznych Spółka przedkłada do Oddziałów NFZ - za pośrednictwem specjalnie utworzonego w tym celu systemu komputerowego - raporty statystyczne zawierające m.in. szczegółowe informacje dotyczące wszystkich udzielonych w danym miesiącu świadczeń na rzecz pacjentów. Odpowiedni Oddział NFZ po przeanalizowaniu dostarczonych przez Spółkę raportów statystycznych pod kątem prawidłowości wykonanych świadczeń oraz ich zgodności z Umową podejmuje decyzję o ich akceptacji (lub jej braku). Informacja o zaakceptowanych świadczeniach przekazywana jest przez Oddział NFZ za pośrednictwem systemu komputerowego. Wszystkie świadczenia wykonane przez Spółkę w ramach Umów podlegają zweryfikowaniu i zaakceptowaniu przez odpowiedni Odział NFZ. Akceptacja wykonanych świadczeń oznacza, że Oddział NFZ uznaje ich prawidłowość i zasadność oraz zobowiązuje się do wypłaty wynagrodzenia Spółce w zakresie uznanych świadczeń medycznych (wynikających z Umowy). Akceptacja stanowi podstawę do wystawienia przez Spółkę faktury na Oddział NFZ na kwotę odpowiadającą wartości zaakceptowanych świadczeń.

Zdarza się, że ilość wykonanych przez Spółkę świadczeń medycznych w ciągu miesiąca jest wyższa od limitu jednostek rozliczeniowych określonych w Umowach na dany okres sprawozdawczy (miesiąc). Jak wskazał Wnioskodawca, jest to spowodowane przede wszystkim obowiązkiem niezwłocznego udzielania świadczeń opieki zdrowotnej w stanach nagłych, wynikającym zarówno z ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej, jak i z zasad etyki zawodowej lekarzy oraz innych pracowników służby zdrowia. Ponadto wykonywanie świadczeń powyżej limitów jest uzasadnione biznesowo - ma również na celu utrzymanie dobrej współpracy z Oddziałem NFZ oraz kształtowania pozytywnego wizerunku Spółki wśród pacjentów.

Świadczenia medyczne udzielone w danym miesiącu ponad miesięczny limit jednostek rozliczeniowych określony w Umowach, są wykazywane w raportach statystycznych przesyłanych do odpowiednich Oddziałów NFZ - w celu powiadomienia o tym fakcie danego Oddziału NFZ. Jednakże zgodnie z informacją z systemu komputerowego, za pomocą którego raportowane są świadczenia medyczne, świadczenia ponad limit określony w Umowie na dany miesiąc nie są akceptowane przez Oddział NFZ.

W konsekwencji, Spółka nie otrzymuje wynagrodzenia za te świadczenia (wykazane w raportach statystycznych jako wykraczające ponad limit ustalony w Umowach). Wnioskodawca nie ma podstaw do wystawienia faktury dotyczącej nienależnego wynagrodzenia, która zostałaby zaakceptowana przez Oddział NFZ.

W celu odzyskania poniesionych kosztów świadczeń nieobjętych zakresem Umów Spółka podejmuje określone działania, m.in. prowadzi negocjacje z Oddziałem NFZ.

W wyniku tych działań może dojść do zawarcia stosownych aneksów do Umów, które określają w jakim zakresie nienależne dotychczas Spółce wynagrodzenie zostanie zaakceptowane przez Oddział NFZ.

Dopiero po otrzymaniu pisemnej akceptacji Oddziału NFZ w formie aneksu do Umowy, Spółka może wystawić fakturę w ustalonym zakresie na świadczenia wykonane ponad limit, która zostanie przyjęta i zaakceptowana przez Oddział NFZ.

W oparciu o powyższe należy zauważyć, iż "przychody należne" to wszelkiego rodzaju przychody, co do których przysługuje podatnikowi uprawnienie do ich dochodzenia, czyli takie, które wynikają z konkretnego stosunku prawnego. "Należność" wynika z treści stosunku prawnego, a odnosi się zarówno do możliwości dochodzenia konkretnego świadczenia oraz do powinności jego spełnienia. Oznacza to, że powstanie przychodów należnych związane jest z powstaniem wierzytelności.

"Wierzytelność" jako uprawnienie do żądania spełnienia świadczenia z określonego stosunku zobowiązaniowego przysługujące wierzycielowi wobec dłużnika składa się z jednego lub wielu roszczeń albo praw kształtujących. Ponieważ jest to instytucja wywodząca się z prawa cywilnego, to przychodami należnymi są przychody wymagalne w rozumieniu prawa cywilnego, tj. możliwe do prawnie skutecznego ich dochodzenia.

W oparciu o powyższe należy wskazać, iż w momencie wykonania danej usługi medycznej ponad limit wynikający z kontraktu zawartego z Oddziałem NFZ, świadczenia takie nie są uznane przez Oddział NFZ, w związku z czym nie mogą stanowić przychodu podatkowego, ponieważ nie stanowią one należności w sensie podatkowoprawnym. Podkreślenia wymaga fakt, iż usługi zdrowotne świadczone ponad limit ustalony w kontrakcie z Oddziałem NFZ traktowane są w momencie ich wykonania jako świadczenia nieodpłatne.

Przychód z tytułu wykonanych świadczeń ponadlimitowych, zgodnie z dyspozycją art. art. 12 ust. 3 i 3a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, powstanie dopiero z chwilą ich uznania przez NFZ w wyniku negocjacji, bądź innych ustaleń.

Podsumowując, w oparciu o przywołane przepisy prawa należy stwierdzić, iż wynagrodzenie dotyczące świadczeń nieobjętych zakresem Umów zawieranych z Oddziałami NFZ stanowi przychód podatkowy Spółki w momencie uznania określonych świadczeń przez Oddział NFZ w sposób przyjęty pomiędzy stronami, co ma miejsce w przedmiotowej sprawie w momencie podpisania odpowiednich aneksów do zawartych Umów.

Z uwagi na powyższe stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.

Referencje