Istota interpretacji:

Czy w przypadku, gdy na podstawie umowy, której przedmiotem będzie przeniesienie na rzecz funduszu sekurytyzacyjnego wierzytelności o zwrot niespłaconych kwot udzielonych kredytów/pożyczek (kapitału udzielonych przez Bank kredytów/pożyczek), gdzie do należności ubocznych będą miały zastosowanie odpowiednie przepisy Kodeksu cywilnego, Bank przeniesie na rzecz funduszu sekurytyzacyjnego wierzytelności z tytułu udzielonych kredytów/pożyczek za cenę niższą od wartości niespłaconej części udzielonych kredytów/pożyczek, to całość uzyskanej ceny ze sprzedaży tych wierzytelności, zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 15 lit. c) ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, nie będzie stanowiła przychodu podlegającego opodatkowaniu?

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Bank (dalej: "Bank") jest prowadzi działalność na podstawie ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Prawo bankowe (tj. Dz. U. z 2002 r., Nr 72, poz. 665, ze zm.). W ramach wykonywanej działalności Bank udziela klientom oprocentowanych kredytów i pożyczek. Zdarza się, że kredytobiorcy/pożyczkobiorcy nie realizują swoich zobowiązań wynikających z umowy kredytu/pożyczki, w szczególności zaprzestają dokonywania spłat rat kredytu w ustalonych terminach, w konsekwencji Bank ponosi ekonomiczną stratę w związku z nieodzyskaniem części kwot przekazanych takim klientom jako kredyt/pożyczka. W celu zminimalizowania takich strat Bank zamierza dokonać zbycia własnych wierzytelności z tytułu udzielonych klientom, a nie spłaconych w terminie kwot kredytów/pożyczek na rzecz funduszu sekurytyzacyjnego, na podstawie umowy przelewu wierzytelności, zgodnie z art. 509 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93, ze zm.). W opisany powyżej sposób Bank planuje odzyskać przynajmniej części kwot wydatkowanych na udzielenie kredytów/pożyczek klientom. Przedmiotem umowy zawartej pomiędzy Bankiem i funduszem sekurytyzacyjnym, będą wierzytelności z tytułu niespłaconej części kredytów/pożyczek (tj. wierzytelności z tytułu niespłaconej części kapitału udzielonych kredytów/pożyczek) udzielonych przez Bank. Do pozostałych należności związanych ze zbywanymi wierzytelnościami kredytowymi/pożyczkowymi, w tym do należnych odsetek, zastosowanie będą miały natomiast odpowiednie przepisy Kodeksu cywilnego, w tym art. 509 § 2.

Na podstawie umowy, w zamian za wierzytelności uprawniające do otrzymania zwrotu niespłaconej części kapitału kredytów/pożyczek udzielonych przez Bank, fundusz sekurytyzacyjny zobowiązany będzie zapłacić ustaloną cenę nabycia. Ze względu na fakt, że planowana sprzedaż będzie dotyczyła wierzytelności przeterminowanych, cena z tytułu sprzedaży tych wierzytelności uzyskana przez Bank będzie niższa od kwoty niespłaconej części kapitału udzielonych kredytów/pożyczek.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w przypadku, gdy na podstawie umowy, której przedmiotem będzie przeniesienie na rzecz funduszu sekurytyzacyjnego wierzytelności o zwrot niespłaconych kwot udzielonych kredytów/pożyczek (kapitału udzielonych przez Bank kredytów/pożyczek), gdzie do należności ubocznych będą miały zastosowanie odpowiednie przepisy Kodeksu cywilnego, Bank przeniesie na rzecz funduszu sekurytyzacyjnego wierzytelności z tytułu udzielonych kredytów/pożyczek za cenę niższą od wartości niespłaconej części udzielonych kredytów/pożyczek, to całość uzyskanej ceny ze sprzedaży tych wierzytelności, zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 15 lit. c) ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, nie będzie stanowiła przychodu podlegającego opodatkowaniu...

Stanowisko Wnioskodawcy

Zgodnie z art. 69 ustawy Prawo bankowe "przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu". Natomiast zgodnie z art. 720 Kodeksu cywilnego "przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości".

Na podstawie powyższych przepisów, zarówno w przypadku umowy kredytu, jak i umowy pożyczki po stronie Banku jako kredytodawcy/pożyczkodawcy, powstaje z tytułu udzielonego kredytu/pożyczki wierzytelność.

Obok takiej wierzytelności głównej po stronie banku mogą także powstać należności uboczne (akcesoryjne) w postaci wierzytelności o zapłatę uzgodnionych odsetek lub/i prowizji. Jednocześnie zgodnie z art. 509 Kodeksu cywilnego "wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania. Wraz z wierzytelnością przechodzą na nabywcę wszelkie związane z nią prawa, w szczególności roszczenie o zaległe odsetki". Zgodnie zatem z powyższym przepisem, Bank ma prawo do zbycia swoich wierzytelności z tytułu kredytów/pożyczek udzielonych klientom, na podstawie umowy, nie rozstrzygając umownie o skutkach dla należności ubocznych wynikających ze zbycia należności głównej.

W związku powyższym, całość ceny uzyskanej przez Bank z tytułu sprzedaży wierzytelności powinna być uznana za należność z tytułu zbycia kapitału udzielonych kredytów/pożyczek. Zgodnie bowiem z postanowieniami umowy, jej przedmiotem będzie przeniesienie wierzytelności głównych Banku do uzyskania niespłaconej części kapitału udzielonych kredytów/pożyczek. Mając na uwadze postanowienia umowne, cena płacona przez fundusz sekurytyzacyjny Bankowi będzie dotyczyła jedynie wierzytelności do niespłaconej przez klientów części kapitału kredytów/pożyczek.

Jak stanowi natomiast art. 12 ust. 4 pkt 15 lit. c) ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tj. Dz. U. z 2000 r., Nr 54, poz. 654, ze zm.) w bankach do przychodów nie zalicza się przychodów ze zbycia funduszowi sekurytyzacyjnemu albo towarzystwu funduszy inwestycyjnych tworzącemu fundusz sekurytyzacyjny wierzytelności z tytułu kredytów (pożyczek) - do wysokości niespłaconej części udzielonych kredytów (pożyczek).

W opisanej sytuacji, zdaniem Banku, nie znajdzie zastosowania art. 12 ust. 4e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, zgodnie z którym zasady wymienione w ust. 4 pkt 15 lit. c nie mają zastosowania do przychodów ze zbycia wierzytelności w części dotyczącej odsetek, w tym odsetek skapitalizowanych od kredytów (pożyczek). Przedmiotem przelewu, nie będą bowiem odsetki lecz jedynie wierzytelności z tytułu niespłaconych kwot kapitału udzielonych kredytów/pożyczek.

Mając na uwadze powyższe, cała kwota uzyskiwana przez Bank od funduszu sekurytyzacyjnego powinna więc zastać uznana za cenę nabycia wierzytelności z tytułu kapitału udzielonych przez Bank kredytów/pożyczek.

W związku z powyższym, jeżeli na podstawie umowy której przedmiotem będzie przelew wierzytelności z tytułu udzielonych kredytów/pożyczek (tj. wierzytelności o zwrot kapitału udzielnych kredytów/pożyczek) Bank zbędzie takie wierzytelności na rzecz funduszu sekurytyzacyjnego za cenę niższą niż wysokość niespłaconej części tych kredytów/pożyczek, wówczas kwota uzyskana przez Bank od funduszu sekurytyzacyjnego z tytułu zbycia przeterminowanych wierzytelności kredytowych/pożyczkowych nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego, uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.