|
Chcesz odszukać potrzebne Ci informacje z zakresu stosowania prawa podatkowego
szybciej, wygodniej i pewniej, bez reklam?
|
||||||||||
| Słowa kluczowe: bilety, dopłata, koszty uzyskania przychodów, moment powstania przychodów, okres rozliczeniowy, okres sprawozdawczy, sprzedaż | |
| Data: 2009-04-24 | |
![]() Istota interpretacji:1. Czy otrzymane pieniądze za wydane bilety miesięczne są przychodem do opodatkowania w dacie otrzymania pieniędzy, czy na koniec okresu rozliczeniowego, na który ważny jest bilet miesięczny?2. Czy Przedsiębiorstwo postępuje prawidłowo wyłączając z kosztów uzyskania przychodów równowartość otrzymanej dopłaty w danym okresie sprawozdawczym, czy powinna stosować zasadę wyrażoną w art. 15 ust. 2a ustawy?
W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:
W związku z powyższym powstają pytania:
Ad. 1) Przedsiębiorstwo za datę powstania przychodu przyjmuje ostatni dzień okresu rozliczeniowego, na który ważny jest bilet miesięczny. Zapłata za bilet stanowi przedpłatę (100%) na poczet usług wykonanych w miesiącu następnym. Bilet szczegółowo określa strony umowy i okres wykonania usługi ( Przedsiębiorstwo jako załącznik do wniosku dołączył przykładowy bilet). Ad. 2) Przedsiębiorstwo wyłącza z kosztów uzyskania przychodów równowartość otrzymanej dopłaty w danym okresie sprawozdawczym w związku z tym, że nie jest możliwe wskazanie, które koszty zostały sfinansowane dopłatą. Ulgi ustawowe są wyrażone w % i ich wysokość waha się w przedziale 37-100%. Kwotę dopłaty stanowi różnica pomiędzy wartością sprzedaży biletów obliczoną według cen nieuwzględniających ustawowych ulg, a wartością sprzedaży tych biletów w cenach uwzględniających te ulgi. W przypadku braku ulg wpływy ze sprzedaży biletów byłyby wyższe o kwotę otrzymanych dopłat i stanowiłyby przychód podatkowy. Koszty uzyskania przychodów pozostałyby na tym samym poziomie. Na tle przedstawionego stanu faktycznego, stwierdzam co następuje: Zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych ( t.j. Dz. U. z 2000r., nr 54, poz. 654 z późn. zm. ), przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14 są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe. Ogólną zasadę ustalania momentu uzyskania przychodu związanego z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej określa przepis art. 12 ust. 3a tej ustawy, który stanowi , że za datę powstania tego przychodu uważa się, z zastrzeżeniem ust. 3c - 3e, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień wystawienia faktury albo uregulowania należności. Odnosząc powyższe unormowanie do opisanego we wniosku stanu faktycznego, należy ustalić, czy przychód osiągany przez Przedsiębiorstwo w związku ze świadczeniem usług przewozów pasażerskich i sprzedażą biletów miesięcznych powstaje zgodnie z brzmieniem przepisu w dacie zaistnienia jednego ze zdarzeń:
W przedmiotowej sprawie sprzedaż biletów w miesiącu poprzedzającym miesiąc ważności biletu następuje za pobraniem całej należności z góry. Poprzez wydanie biletu nabywcy dochodzi do zawarcia umowy pomiędzy Przedsiębiorstwem a nabywcą biletu, której przedmiotem jest zobowiązanie się Przedsiębiorstwa do przewozu pasażera na określonej trasie przez cały okres ważności biletu. Z powyższego wynika, że pasażer kupując bilet dokonuje ostatecznego i definitywnego uregulowania należności za usługi przewozowe Przedsiębiorstwa. A zatem przychód Przedsiębiorstwa powstaje w dacie sprzedaży biletu, a nie z końcem okresu, w jakim pasażer ma prawo korzystać z usług przewozowych. Wynika to z ww. przepisu art. 12 ust.3a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. W ocenie Organu nie ma tutaj zastosowania art. 12 ust. 3c ustawy. Stosownie do tego przepisu, jeżeli strony ustalą, iż usługa jest rozliczana w okresach rozliczeniowych, za datę powstania przychodu uznaje się ostatni dzień okresu rozliczeniowego określonego w umowie lub na wystawionej fakturze, nie rzadziej niż raz w roku. Aby zastosować powyższy przepis musi być spełnionych kilka przesłanek. Przede wszystkim, strony powinny ustalić, że usługa będzie rozliczana w okresach rozliczeniowych (np. miesięcznie, kwartalnie itp.). Ustalenie to powinno być dokonane co do zasady w umowie. Możliwość zastosowania omawianego przepisu uwarunkowana jest także od właściwej treści umowy w zakresie ilości okresów rozliczeniowych. Strony powinny ustalić okresy rozliczeniowe. Przy czym okres rozliczeniowy nie może przekraczać jednego roku. Zdaniem Organu powyższy przepis ma zastosowanie w przypadku usług o charakterze ciągłym, gdy strony uzgodnią, że regulowanie wzajemnych należności i zobowiązań między nimi będzie obejmować kolejne wyodrębnione umownie okresy świadczenia tych usług w czasie trwania umowy. Chociaż sprzedaż biletu miesięcznego jest swego rodzaju zawarciem umowy o świadczenie usług przewozowych, nie ma jednak charakteru umowy o usługi ciągłe, w której strony ustaliły okresy rozliczeniowe. Przedsiębiorstwo wprawdzie wykonuje usługę w okresie całego miesiąca, jednak usługa jest rozliczana jednorazowo, a nie jak wymaga przepis w okresach rozliczeniowych. Powyższe przesądza o uznaniu za moment powstania przychodu z tytułu świadczenia usług przewozowych w danym miesiącu datę sprzedaży biletu. Ponadto Organ nie zgadza się z Podatnikiem, że zapłata za bilet stanowi przedpłatę na poczet usług wykonanych w miesiącu następnym co by sugerowało zastosowanie w przedmiotowej sprawie przepisu art. 12 ust. 4 pkt 1 ustawy, zgodnie z którym do przychodów nie zalicza się pobranych wpłat na poczet usług , które zostaną wykonane w następnych okresach sprawozdawczych. W przepisach podatkowych pojęcie przedpłaty nie zostało zdefiniowane, ale w sytuacji, gdy pasażerowie dokonują 100% wpłat na poczet usług trudno zakwalifikować je jako przedpłaty, skoro opłaty te mają charakter ostatecznych i nie podlegają zwrotowi. Przedpłata utożsamiana jest bowiem raczej z ratalnym, a nie jednorazowym uiszczaniem określonych kwot na poczet przyszłych zobowiązań czy należności. Odnosząc się do kwestii sposobu rozliczenia dopłaty uzyskiwanej przez Przedsiębiorstwo z urzędu marszałkowskiego z tytułu stosowania ustawowych ulg w krajowych przewozach pasażerskich Organ zgadza się, że u Podatnika powstaje z tego tytułu przychód, który na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych jest wolny od podatku, co skutkuje tym, że wydatki i koszty bezpośrednio sfinansowane z takiego przychodu nie stanowią kosztów uzyskania przychodów zgodnie z przepisem art. 16 ust. 1 pkt 58 ustawy. W ocenie Organu prawidłowe jest postępowanie Podatnika wyłączające z kosztów uzyskania przychodów równowartość otrzymanej dopłaty w danym okresie sprawozdawczym. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe w zakresie momentu powstania przychodu z tytułu sprzedaży biletów miesięcznych oraz prawidłowe w zakresie sposobu ustalania kosztów podatkowych. Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1Maja 10, 09-402 Płock. |
|
| 2009-04-24 |
