Istota interpretacji:

Czy w związku z umownym zapisem, iż usługa reklamowa rozliczana jest w miesięcznych okresach rozliczeniowych, Spółka powinna rozpoznawać przychód na koniec każdego miesięcznego okresu rozliczeniowego w wysokości wynikającej z odrębnie składanych zleceń czy też przychód powinien zostać rozpoznany w momencie zapłaty (ewentualnego potrącenia) należności?

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka jest podmiotem gospodarczym świadczącym usługi reklamowe zgodnie z przedmiotem swojej działalności. W ramach prowadzonej działalności Spółka zawarła umowę długoterminową (na okres dłuższy niż rok), na podstawie której w II etapie umowy odbiorca usług zobowiązany został do uiszczenia na rzecz Spółki zaliczki na poczet usług realizowanych w następnych okresach rozliczeniowych w wysokości pełnego wynagrodzenia ustalonego za ten etap umowy. Doszło zatem do sytuacji, w której na rzecz Spółki wpłacone będą w ten sposób środki odpowiadające całości wynagrodzenia umownego, w warunkach kiedy usługa nie będzie jeszcze wykonana.

Jednocześnie strony zawarły w umowie punkt iż "usługi reklamowe przewidziane do wykonania (zarówno w ramach etapu I jak i w ramach etapu II) przez ….. na rzecz …. Będą rozliczane w miesięcznych okresach rozliczeniowych na podstawie zleceń skierowanych do ….. ". Spółka po dokonaniu zapłaty (w drodze potrącenia) wystawia fakturę zaliczkową na poczet zapłaty za świadczenie usług w następnych okresach rozliczeniowych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w związku z umownym zapisem, iż usługa reklamowa rozliczana jest w miesięcznych okresach rozliczeniowych, Spółka powinna rozpoznawać przychód na koniec każdego miesięcznego okresu rozliczeniowego w wysokości wynikającej z odrębnie składanych zleceń czy też przychód powinien zostać rozpoznany w momencie zapłaty (ewentualnego potrącenia) należności...

Spółka stoi na stanowisku, iż przychód z tytułu świadczonych usług powinien być rozpoznawany na koniec każdego miesięcznego okresu rozliczeniowego. Zgodnie z art. 12 ust. 3a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), za datę powstania przychodu, o którym mowa w ust. 3, uważa się, z zastrzeżeniem ust.. 3c-3e, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień: wystawienia faktury albo uregulowania należności.

Jeżeli jednak strony ustalą, iż usługa jest rozliczana w okresach rozliczeniowych, za datę powstania przychodu uznaje się ostatni dzień okresu rozliczeniowego określonego w umowie lub wystawionej fakturze, nie rzadziej niż raz w roku - art. 12 ust. 3c ww. ustawy. Przepis ust. 3c stanowi przepis szczególny w stosunku do ust. 3a, który jest przepisem ogólnym i jako taki nie może być stosowany w przypadku kiedy strony wyraźnie w umowie zapisały, iż usługę będą rozliczać w okresach rozliczeniowych.

Powyższy przepis stanowi wyjątek od ogólnej zasady rozpoznawania momentu powstania przychodów związanych z prowadzoną przez podatnika podatku dochodowego od osób prawnych działalnością gospodarczą, a dotyczy tych podatników, którzy w zawartych umowach cywilnoprawnych postanowili, iż świadczone przez nich usługi będą rozliczane okresowo - w okresach miesięcznych, kwartalnych, rocznych lub kilkuletnich.

Zgodnie z art. 12 ust. 3c, jeżeli usługi są rozliczane w okresach rozliczeniowych, za datę powstania przychodu uznaje się tylko i wyłącznie ostatni dzień okresu rozliczeniowego.

Podobne stanowisko zostało zaprezentowane w interpretacjach: IBPB3/423-370/08/NG (KAN-4556/08), IBPB3/423-313/08/PP (KAN-4031/08), ITPB3/423-171/08/MT, ILPB1/415-15/08-2/GM.

Jednocześnie w myśl art. 12 ust. 4 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych "do przychodów nie zalicza się pobranych wpłat lub zarachowanych należności na poczet dostaw towarów i usług, które zostaną wykonane w następnych okresach sprawozdawczych".

Jak wynika z treści powołanych przepisów ww. ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych przepis art. 12 ust. 3a nie ma zastosowania do otrzymanych zaliczek lub zarachowanych należności na poczet dostaw towarów i usług, które zostaną wykonane w późniejszych okresach sprawozdawczych, bowiem takie zaliczki lub zarachowane należności stosownie do art. 12 ust. 4 pkt 1 ww. ustawy nie stanowią przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.

Referencje