Istota interpretacji:

Czy wobec wydania przez komornika sądowego przy Sądzie Rejonowym prawomocnego postanowienia o umorzeniu postępowania egzekucyjnego w sprawie prowadzonej z wniosku Banku przeciwko Spółce w likwidacji, dokonanego w trybie art. 824 § 1 pkt 3 KPC, tj. wobec stwierdzenia bezskuteczności egzekucji, powstał po stronie Spółki w likwidacji przychód w wysokości egzekwowanej kwoty 2.499.617,09 zł, podlegający opodatkowaniu na podstawie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Spółka z o.o. w likwidacji jest dłużnikiem Banku. W dniu 25 września 2008 r. komornik sądowy przy Sądzie Rejonowym, postanowieniem umorzył postępowanie egzekucyjne, dotyczące świadczenia pieniężnego w kwocie 2.499.617,09 zł w trybie art. 824 § 1 pkt 3 Kodeksu Postępowania Cywilnego, wobec stwierdzenia bezskuteczności egzekucji. Pomiędzy Spółką w likwidacji a Bankiem nie została zawarta umowa o zwolnienie z długu. Zobowiązanie Spółki wynika z zawartej umowy kredytowej.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy wobec wydania przez komornika sądowego przy Sądzie Rejonowym prawomocnego postanowienia o umorzeniu postępowania egzekucyjnego w sprawie prowadzonej z wniosku Banku przeciwko Spółce w likwidacji, dokonanego w trybie art. 824 § 1 pkt 3 KPC, tj. wobec stwierdzenia bezskuteczności egzekucji, powstał po stronie Spółki w likwidacji przychód w wysokości egzekwowanej kwoty 2.499.617,09 zł, podlegający opodatkowaniu na podstawie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych...

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.) do przychodów zalicza się między innymi wartość umorzonych lub przedawnionych zobowiązań. W ocenie Wnioskodawcy gramatyczna wykładnia powyższego przepisu nie obejmuje należności nieściągalnych. Taka kategoria zobowiązań nie została w art. 12 ust. 1 pkt 3 ustawy wprost wymieniona. Jednocześnie zdaniem Wnioskodawcy pojęcia umorzenia i nieściągalności zobowiązania nie są tożsame. Umorzenie zobowiązania ma charakter definitywny, w tym sensie, że prowadzi do zwolnienia dłużnika z długu (w sferze cywilnoprawnej) oraz zmniejszenia jego pasywów (w aspekcie księgowym). Tego rodzaju skutek nie jest zdaniem Wnioskodawcy związany z umorzeniem egzekucji wobec jej bezskuteczności. Zobowiązanie nadal istnieje. Może być w przyszłości egzekwowane ponownie. Wierzytelność Banku może być przedmiotem przelewu. Nadto zdaniem Wnioskodawcy postanowienie komornika o umorzeniu egzekucji w trybie art. 824 § 1 pkt 3 KPC nie stanowi podstawy do zaprzestania ujmowania zobowiązania po stronie pasywów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia przedstawionego w stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock