W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Na podstawie Uchwały Rady Miasta i Gminy, Spółka została zwolniona z należnego Gminie podatku od nieruchomości. Wartość podatku w księgach rachunkowych księgowana jest po stronie kosztów jako "podatek od nieruchomości" oraz po stronie przychodów jako "pozostałe przychody operacyjne". Taki zapis księgowy jest w ocenie Wnioskodawcy, obojętny dla wyniku finansowego (zysku) Spółki, który stanowi podstawę naliczenia podatku dochodowego od osób prawnych.

Pismem z dnia 01 września 2008 r. X Sp. z o.o. prosi o interpretację art. 12 ust. 4 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w brzmieniu: do przychodów nie zalicza się zwróconych, umorzonych lub zaniechanych podatków i opłat stanowiących dochody budżetu państwa albo budżetów jednostek samorządu terytorialnego, nie zaliczonych do kosztów uzyskania przychodów. Spółka zwolniona jest z należnego Gminie podatku od nieruchomości. Dla celów bilansowych roczna wartość podatku zaliczana jest do kosztów uzyskania przychodów oraz do pozostałych przychodów operacyjnych. Zapis taki, zdaniem Wnioskodawcy, jest bilansowo obojętny, nie ma wpływu na wynik finansowy.

W ww. piśmie, Wnioskodawca doprecyzował również zadane pytanie przyporządkowane do stanu faktycznego przedstawionego we wniosku.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w deklaracjach o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) wartość podatku od nieruchomości należy wykazywać w przychodach i kosztach uzyskania przychodów, czy wyłączyć z przychodów i kosztów?

Zdaniem Wnioskodawcy, dwustronne księgowanie zaniechanego podatku od nieruchomości jest prawidłowe, "zawyża" jedynie obroty Spółki, nie ma jednak wpływu na wysokość podstawy wymiaru podatku dochodowego od osób prawnych. Do przychodów podatkowych nie zalicza się zaniechanych podatków stanowiących dochody jednostek samorządu terytorialnego zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 (...).

Konstrukcja przepisu dotyczącego kosztów uzyskania przychodów daje podatnikowi możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich kosztów (nie wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych), pod warunkiem, że wykaże ich bezpośredni bądź pośredni związek z prowadzoną działalnością, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu.

Warunkiem uznania konkretnego wydatku za koszt uzyskania przychodów jest poniesienie go przez podatnika, który zalicza ten wydatek do kosztów uzyskania przychodów, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika. Ważne dla zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów podatku od nieruchomości jest to, aby były spełnione przesłanki warunkujące ten fakt, a więc zapłata podatku od nieruchomości powinna być zrealizowana przez podatnika. Momentem decydującym o możliwości zaliczenia danego wydatku do kosztów uzyskania przychodów jest bowiem moment dokonania tegoż wydatku.

W przedmiotowej sprawie Wnioskodawca na podstawie Uchwały Rady Miasta i Gminy został zwolniony z należnego Gminie podatku od nieruchomości. Przedmiotowy podatek od nieruchomości, w związku z faktem, iż został umorzony nie został realnie poniesiony co powoduje, iż nie może być zaliczony do kosztów uzyskania przychodów.

Zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych do przychodów nie zalicza się zwróconych, umorzonych lub zaniechanych podatków i opłat stanowiących dochody budżetu państwa albo budżetów jednostek samorządu terytorialnego, nie zaliczonych do kosztów uzyskania przychodów.

Przekładając powołane wyżej przepisy na grunt opisanego przez Wnioskodawcę stanu faktycznego stwierdzić należy, że kwota umorzonego podatku od nieruchomości w związku z faktem, iż nie została poniesiona, nie stanowi kosztów uzyskania przychodów.

Wobec powyższego wartość umorzonego podatku od nieruchomości nie może stanowić przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych.

Ponadto odnosząc się do kwestii składania deklaracji tut. Organ informuje, iż od początku 2007 r. podatnicy zostali zwolnieni z obowiązku składania jakichkolwiek deklaracji w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych w odniesieniu do zaliczek zarówno miesięcznych, jak i kwartalnych. Jednakże, podatnicy, zgodnie z art. 25 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, z zastrzeżeniem ust. 1b, 2a, 3-6a oraz art. 21 i 22, są obowiązani wpłacać na rachunek urzędu skarbowego zaliczki miesięczne w wysokości różnicy pomiędzy podatkiem należnym od dochodu osiągniętego od początku roku podatkowego a sumą zaliczek należnych za poprzednie miesiące. Wykazanie natomiast należnych zaliczek jest dokonywane przez podatników po zakończeniu roku podatkowego w rocznym zeznaniu podatkowym CIT-8 do końca trzeciego miesiąca roku, następującego po roku podatkowym.

Podsumowując, umorzona kwota podatku od nieruchomości nie powinna stanowić przychodu oraz kosztów uzyskania przychodów i nie powinna być ujmowana w rocznym zeznaniu podatkowym.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.