|
Chcesz odszukać potrzebne Ci informacje z zakresu stosowania prawa podatkowego
szybciej, wygodniej i pewniej, bez reklam?
|
||||||||||
| Słowa kluczowe: gospodarka, gospodarstwa, kaucje, lokal mieszkalny, najemcy, odsetki od kredytu, uzyskanie przychodów, waloryzacja, zasoby mieszkaniowe | |
| Data: 2008-03-14 | |
![]() W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. Spółka ponosi koszty waloryzacji kaucji najemców lokali mieszkalnych. Spółka ponosi koszty z tytułu aktualizacji należności czynszowych i innych opłat eksploatacyjnych dotyczących najemców lokali mieszkalnych. Spółka ponosi koszty z tytułu odsetek od kredytów krajowego funduszu mieszkaniowego zaciągniętych na budowę mieszkań, które są kalkulowane w opłatach czynszowych lokali mieszkalnych. W związku z powyższym zadano następujące pytania, oznaczone we wniosku numerami: 4. Czy koszty waloryzacji kaucji najemców lokali mieszkalnych możemy zaliczyć do kosztów z gospodarki zasobem mieszkaniowym? 5 Czy koszty z tytułu aktualizacji należności od najemców lokali mieszkalnych można zaliczyć do kosztów z gospodarki zasobem mieszkaniowym? 6. Czy odsetki od kredytów X są kosztem z gospodarki zasobem mieszkaniowym? Zdaniem wnioskodawcy. Zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób prawnych art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy dochody X uzyskane z gospodarki zasobem mieszkaniowym są zwolnione z podatku dochodowego w części przeznaczonej na cele związane z utrzymaniem tych zasobów. Zdaniem Spółki do ustalenia dochodu z gospodarki zasobem mieszkaniowym należy przyjąć zarówno przychody z odsetek od należności najemców lokali mieszkalnych, waloryzacji kaucji, aktualizacji należności oraz odsetek od kredytów X jeśli dotyczą najemców lokali mieszkalnych. Wszystkie wymienione przychody i koszty według Spółki mają wpływ na ustalenie dochodu z gospodarki zasobem mieszkaniowym. Po przeanalizowaniu przedstawionego stanu faktycznego oraz obowiązującego stanu prawnego stwierdzam, co następuje: Z dniem 1 stycznia 2007 r. na mocy ustawy z dnia 16.11.2006 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2006 r. Nr 217, poz. 1589 ), wprowadzony został do ustawy z dnia 15.02.1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000r., Nr 54, poz. 654 ze zm.), art.17 ust. 1 pkt 44 stanowiący, że wolne od podatku są dochody spółdzielni mieszkaniowych, wspólnot mieszkaniowych, towarzystw budownictwa społecznego oraz samorządowych jednostek organizacyjnych prowadzących działalność w zakresie gospodarki mieszkaniowej uzyskane z gospodarki zasobami mieszkaniowymi - w części przeznaczonej na cele związane z utrzymaniem tych zasobów, z wyłączeniem dochodów uzyskanych z innej działalności gospodarczej niż gospodarka zasobami mieszkaniowymi. Na gospodarkę zasobami mieszkaniowymi prowadzoną przez spółdzielnie mieszkaniowe, wspólnoty mieszkaniowe i towarzystwa budownictwa społecznego składają się wpływy z opłat pobieranych od lokatorów oraz pokrywane z nich koszty. Przychody z opłat pokrywają zarówno utrzymanie lokali mieszkalnych, jak i pozostałych pomieszczeń przynależnych do nich oraz koszty ich zarządzania (administracji). Przez zasoby mieszkaniowe należy rozumieć:
W myśl art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 26 października 1995 r. o niektórych formach popierania budownictwa mieszkaniowego (Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1070 ze zm.), przedmiotem działania towarzystwa jest budowanie domów mieszkalnych i ich eksploatacja na zasadach najmu. Wymieniona ustawa umożliwia Y również: nabywanie budynków mieszkalnych, przeprowadzanie remontów i modernizacji obiektów przeznaczonych na zaspokajanie potrzeb mieszkaniowych na zasadach najmu, wynajmowanie lokali użytkowych znajdujących się w budynkach towarzystwa, sprawowanie na podstawie umów zlecenia zarząd budynkami mieszkalnymi i niemieszkalnymi niestanowiącymi jego własności, z tym że powierzchnia zarządzanych budynków niemieszkalnych nie może być większa niż powierzchnia zarządzanych budynków mieszkalnych, prowadzenie innej działalności związanej z budownictwem mieszkaniowym i infrastrukturą towarzyszącą. W wyniku analizy powyższych przepisów prawa, odpowiadając na postawione pytania, stwierdzam, że: Ad. 4 Z ustawy z dnia 26.10.1995 r. o niektórych formach popierania budownictwa mieszkaniowego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1070 ze zm.), wynika że umowa najmu może przewidywać obowiązek wpłacenia przez najemcę kaucji zabezpieczającej na pokrycie należności z tytułu najmu, istniejących w dniu opróżnienia lokalu (art. 32). W odniesieniu do tego rodzaju kaucji stwierdzić należy, iż nie jest ona przychodem dla towarzystwa budownictwa społecznego, ponieważ pozostające w dyspozycji środki pieniężne z tytułu otrzymanej kaucji są ewidencjonowane jako zobowiązania wobec najemcy. Otrzymana tytułem kaucji kwota pieniężna przyjęta jest jedynie na przechowanie, co nie oznacza, iż przyjmujący ma prawo nią dowolnie rozporządzać, traktując ją jako swoje aktywa majątkowe. Wnioski te prowadzą do stwierdzenia, iż powierzona na przechowanie, kwota pieniężna (kaucja) nie powinna być potraktowana jako "otrzymane pieniądze" w rozumieniu art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. O tym, czy środki pieniężne otrzymane z tytułu kaucji są zaliczane do przychodów podatkowych, decyduje fakt, czy zwiększają one aktywa majątkowe, a co za tym idzie - dysponowanie tymi środkami przez podatnika jak własnymi. Kaucja, rozumiana jako forma zabezpieczenia, nie stanowi przychodów należnych, ani kosztów uzyskania przychodów w chwili jej zwrotu. Tak samo należy traktować kwotę waloryzacji kaucji, która nie może być uznana za koszt podatkowy. Ad. 5 W odniesieniu do odpisów aktualizujących należności z tytułu nieopłaconych czynszów przez najemców lokali mieszkalnych i innych opłat eksploatacyjnych, stwierdzić należy, że nie stanowią one kosztów podatkowych. Dokonywane przez lokatorów opłaty (czynsze) związane z eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości w częściach przypadających na ich lokale, stanowią przychody podatkowe w dacie ich otrzymania. W tym przypadku zastosowanie będzie miał art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, zgodnie z którym przychodami z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 13 i 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe. Przychodu Spółki nie stanowią należne, a nie zapłacone opłaty (czynsze). Wobec powyższego, w tym przypadku, nie mają zastosowania przepisy art. 16 ust. 1 pkt 26a ustawy, które zezwalają na ujęcie w kosztach uzyskania przychodów odpisów aktualizujących, określonych w ustawie o rachunkowości, od tej części należności, która była uprzednio zaliczona na podstawie art. 12 ust. 3 do przychodów należnych, a ich nieściągalność została uprawdopodobniona na podstawie ust. 2a pkt 1. Dokonane wpłaty zaległych należności czynszowych od lokatorów stanowią przychód w dacie otrzymania i dochód z tego tytułu będzie korzystał ze zwolnienia, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, jeżeli przeznaczony zostanie na cele związane z utrzymaniem zasobów mieszkaniowych. Ad. 6 Na gospodarkę zasobami mieszkaniowymi prowadzoną przez podatników, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych składają się wpływy z opłat pobieranych od lokatorów (czynszów) oraz pokrywane z nich koszty, a na "zasoby mieszkaniowe" składa się już istniejąca substancja mieszkaniowa, a nie budynki w budowie. W związku z tym, że kredyt został zaciągnięty przez Spółkę na budowę mieszkań, zapłaconych odsetek od kredytu, które są kalkulowane w opłatach czynszowych lokali mieszkalnych nie można uznać za dochód pochodzący z "gospodarki zasobami mieszkaniowymi", gdyż są one pośrednio związane z kosztami budowy lokali mieszkalnych, a nie dotyczą istniejącej już "substancji lokalowej". Tym samym nie mieszczą się one w zwolnieniu, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock. |
|
| 2008-03-14 |
