W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka P Oddział w Polsce zawarła umowę z klientem na świadczenie usług nadzoru kontraktowego (Inżynier Kontraktu), obejmującą swoim zakresem nadzór nad prawidłowością wykonywanej inwestycji budowlanej, zgodność jej wykonania z przepisami prawa budowlanego, z projektem budowlanym, architektonicznym i wykonawczym. Umowa zawarta jest na okres wieloletni. Strony określiły w umowie, że usługa będzie rozliczana okresowo, poprzez odbiór częściowy prac na podstawie zatwierdzonego raportu okresowego. Każda usługa częściowa obejmować będzie sześciomiesięczny okres prowadzenia działań przez Inżyniera Kontraktu. Integralnym elementem częściowej usługi nadzoru kontraktowego jest raport okresowy. Raport okresowy zawiera dni faktycznie przepracowane i faktycznie poniesione nieprzewidziane wydatki za dany okres rozliczeniowy. Odbiór prac/wykonanie usługi następuje w dacie zatwierdzenia raportu okresowego przez klienta. Prawo do otrzymania należności powstaje po zatwierdzeniu raportu okresowego przez klienta.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

1. Czy w odniesieniu do przychodów osiąganych przez Spółkę ze świadczonych usług nadzoru kontraktowego opisanych powyżej przychód powinien być rozpoznawany na podstawie art. 12 ust. 3a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, tzn. w dacie zaakceptowania przez klienta raportu okresowego?
2. Czy też ma tu zastosowanie przepis art. 12 ust. 3c w rozumieniu takim, że przychód powstaje na koniec każdego okresu rozliczeniowego określonego przez strony umowie rozumianego dosłownie, tzn. bez uwzględniania faktu czy nastąpiła akceptacja przez klienta raportu okresowego z wykonanych prac?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z przepisem art. 12 ust. 3a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w brzmieniu obowiązującym od 01.01.2007 r. za datę powstania przychodu uważa się, z zastrzeżeniem ust. 3c - 3e, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień: wystawienia faktury albo uregulowania należności. Natomiast art. 12 ust. 3c ww. ustawy stanowi, że "jeżeli strony ustalą, iż usługa jest rozliczana w okresach rozliczeniowych, za datę powstania przychodu uznaje się ostatni dzień okresu rozliczeniowego określonego w umowie lub na wystawionej fakturze, nie rzadziej niż raz w roku."

Wykonanie opisanej powyżej usługi nadzoru kontraktowego w sytuacji jej częściowego (etapowego) rozliczania, następuje w momencie zatwierdzenia przez klienta wykonanych działań. Akceptacja raportu okresowego daje Spółce prawo do otrzymania wynagrodzenia w wysokości zatwierdzonej w tym raporcie. Zdaniem Wnioskodawcy, oznacza to, że momentem wykonania częściowej usługi jest data zatwierdzenia raportu okresowego. Przyjęty dla danego okresu/etapu zakres działań jest jedynie harmonogramem, który może różnić się stanu faktycznego zrealizowanych usług. Klient zatwierdzający raport okresowy, potwierdza wykonanie przez Spółkę częściowej usługi. Przed zatwierdzeniem raportu okresowego, czyli przed zatwierdzeniem wykonania działań objętych danym raportem, Spółka nie jest w stanie określić ilości i wartości wykonanych usług, ponieważ to klient akceptuje bądź nie wykonanie usługi. Dlatego Wnioskodawca uważa, że nie można odnosić się w przypadku wykonywanych przez Spółkę usług nadzoru kontraktowego do literalnego brzmienia przepisu art. 12 ust. 3c ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, który wskazuje, że datą powstania przychodu jest koniec ustalonego okresu rozliczeniowego. Zgodnie z podpisaną przez Spółkę umową na świadczenie usług nadzoru kontraktowego, usługę uważa się za wykonaną w momencie zatwierdzenia przez klienta raportu okresowego. W związku z powyższym, zdaniem Spółki, przychód należy rozpoznawać w oparciu o art. 12 ust. 3a ustawy. Stanowisko zaprezentowane w niniejszej sprawie przez Spółkę jest zbieżne z interpretacją wydaną przez Naczelnika Urzędu Skarbowego Wrocław Fabryczna, postanowieniem z dnia 06.07.2007 r. w sprawie udzielenia interpretacji co do zakresu i sposobu stosowania prawa w analogicznym stanie faktycznym (sygnatura PD-III/423-36/07/INT/1). Podatnik, który wnosił o wydanie interpretacji przedstawił stan faktyczny, z którego wynika, że wykonuje usługi w ramach umowy długoterminowej, które rozliczane są w okresach np. półrocznych. Zgodnie z brzmieniem zawartych umów podstawą do wystawienia faktury jest moment uzyskania potwierdzenia wykonania prac za dany okres. Naczelnik Urzędu Skarbowego w wydanym postanowieniu określił, że dla usług świadczonych przez Wnioskodawcę dla ustalenia momentu uzyskania przychodu właściwym jest zastosowanie ogólnej zasady sformułowanej w art. 12 ust. 3a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.) przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 13 i 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.

Stosownie do treści art. 12 ust. 3 ww. ustawy, za przychody związane z działalnością gospodarczą i działami specjalnymi produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.

Przepis art. 12 ust. 3a tejże ustawy za datę powstania przychodu, o którym mowa w ust. 3, tj. m.in. przychodów związanych z działalnością gospodarczą, określa dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi albo częściowego wykonania usługi, z tym, że nie może to być dzień późniejszy aniżeli dzień wystawienia faktury albo uregulowania należności. Przepis ten wprowadza ogólną zasadę decydującą o dacie powstania przychodu. Powstanie przychodu następuje w dniu zaistnienia ww. zdarzeń, a jeżeli wystąpią one po dniu wystawienia faktury, czy po dniu dokonania zapłaty należności, o momencie powstania przychodu decydują te dni, a nie fakt zaistnienia konkretnego zdarzenia.

Zgodnie natomiast z art. 12 ust. 3c ww. ustawy, jeżeli strony ustalą, iż usługa jest rozliczana w okresach rozliczeniowych, za datę powstania przychodu uznaje się ostatni dzień okresu rozliczeniowego określonego w umowie lub na wystawionej fakturze, nie rzadziej niż raz w roku.

Jednocześnie przepisem art. 12 ust. 4 pkt 1 tej ustawy, ustawodawca wyłączył z przychodów pobrane wpłaty lub zarachowane należności na poczet dostaw towarów i usług, które zostaną wykonane w następnych okresach sprawozdawczych, a także otrzymane lub zwrócone pożyczki (kredyty), z wyjątkiem skapitalizowanych odsetek od tych pożyczek (kredytów).

Z przedstawionego przez Wnioskodawcę stanu faktycznego wynika, że Spółka prowadzi działalność gospodarczą polegającą m.in. na świadczeniu usług nadzoru kontraktowego, obejmujących swoim zakresem nadzór nad prawidłowością wykonywanej inwestycji budowlanej, zgodność jej wykonania z przepisami prawa budowlanego, z projektem budowlanym, architektonicznym i wykonawczym. Usługa jest rozliczana okresowo, poprzez odbiór częściowy prac na podstawie zatwierdzonego raportu okresowego. Prawo do otrzymania należności powstaje po zatwierdzeniu raportu okresowego przez klienta.

Wobec powyższego, przychód należny uzyskiwany przez Spółkę z tytułu świadczonych przez nią usług nadzoru kontraktowego powinien być określany w dacie zaakceptowania przez klienta raportu okresowego, na podstawie art. 12 ust. 3a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, przy założeniu, że wcześniej nie wystawiono faktury lub nie uregulowano należności.

Natomiast w przypadku, gdy faktura została wystawiona przed zatwierdzeniem ww. raportu okresowego lub nastąpiło uregulowanie należności, wówczas datą powstania przychodu będzie dzień wystawienia faktury lub uregulowania należności.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.