W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Spółka dnia 31 grudnia 2004 r. wystawiła dwie faktury na rzecz kontrahenta z tytułu wynagrodzenia za zabezpieczenie pożyczki udzielonej temu kontrahentowi, a następnie 05 kwietnia 2005 r. za następny okres. W związku z tym, że kontrahent nie regulował należności i nie zgadzał się z wystawieniem przedmiotowych faktur, należności zostały skierowane na drogę postępowania sądowego, i zgodnie z zasadami rachunkowości objęte zostały 100% odpisem aktualizującym nie stanowiącym kosztu uzyskania przychodu. Wyrokiem z dnia 13 września 2006 r. Sąd oddalił powództwo. Wyrok został w całości zaskarżony apelacją Spółki, która została również oddalona w lipcu 2007 r.

W związku z powyższym zadano następująca pytanie:

Czy w związku z tym, że wystawione faktury zostały zaliczone do przychodów i opodatkowane w okresach, w których zostały wystawione można w oparciu o art. 12 ust. 3 pkt 12 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych potraktować jako przychód nienależny i dokonać korekty podatku dochodowego za rok 2004 i 2005 ?

Zdaniem wnioskodawcy skoro nie przysługuje mu zapłata ceny a Sąd orzekł, że Spółka nie miała podstaw do obciążenia kontrahenta prowizją, to w związku z tym nie powinien wystąpić przychód należny.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.