|
Chcesz odszukać potrzebne Ci informacje z zakresu stosowania prawa podatkowego
szybciej, wygodniej i pewniej, bez reklam?
|
||||||||||
| Słowa kluczowe: moment, nieruchomości, powstanie obowiązku podatkowego, przychody przyszłych okresów, przychód, zaliczka, zbycie | |
| Data: 2007-11-08 | |
![]() W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. Podatnik w ramach prowadzonej działalności buduje na własnym gruncie budynki mieszkalne (domy jednorodzinne). W trakcie trwania budowy zawiera przedwstępne umowy sprzedaży, w których nabywcy zobowiązują się do uiszczenia zaliczek na poczet ceny budynku i udziału w prawie własności do działki w określonych kwotach i terminach. W większości przypadków zaliczki wpłacane są w całym okresie trwania budowy i często dochodzi do sytuacji, w których przed zakończeniem budowy podatnik otrzymuje 100% wartości nieruchomości w ramach przedpłat. Otrzymane zaliczki dokumentowane są fakturami VAT zaliczkowymi, które obejmują 100% należności przed wydaniem towaru. W związku z powyższym zadano następujące pytania.
Zdaniem wnioskodawcy, przychód z tytułu zbycia nieruchomości powstaje w momencie zbycia prawa majątkowego (podpisania aktu notarialnego). Wydanie towaru, o którym mowa w przepisie art. 12 ust. 3a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2000r. Nr 54, poz. 654 ze zm.) nie powinno w ocenie podatnika oznaczać momentu powstania przychodu z tytułu sprzedaży nieruchomości. W sytuacji gdy fizyczne przekazanie (wydanie) poprzedza moment podpisania aktu notarialnego, to należy dla celów ustalenia momentu powstania przychodu przyjąć moment podpisania aktu. W świetle prawa przeniesienie własności nieruchomości może nastąpić jedynie w formie aktu notarialnego, (forma ad solemnitatem). Skoro więc dopiero w dacie sporządzenia aktu może dojść do prawnie skutecznej czynności, w przypadku sprzedaży nieruchomości o powstaniu przychodu nie będzie decydował moment fizycznego wydania rzeczy. Data aktu notarialnego będzie wyznaczała moment powstania przychodu zarówno w sytuacji, gdy będzie ona poprzedzała moment wydania towaru (akt notarialny wcześniej niż fizyczne wydanie towaru) jak i gdy akt będzie spisany już po przekazaniu budynku. Ustawodawca wiąże powstanie przychodu przy tego rodzaju sprzedaży z momentem zbycia prawa majątkowego, a nie z momentem fizycznego przekazania rzeczy. W praktyce, zdarza się, że wydanie budynku ma miejsce wcześniej niż sporządzenie aktu notarialnego. Możliwa też jest odwrotna sytuacja - akt notarialny jest jeszcze przed wydaniem lokalu nabywcy; zawsze moment uzyskania przychodu wyznaczany jest przez datę przeniesienia własności (data podpisania aktu notarialnego). Wpłaty jakie podatnik otrzymuje na poczet ceny domu (nawet 100% wartości), który będzie przekazany w przyszłości nie generują przychodu podatkowego. Stanowią one przedpłaty, zaliczki na poczet dostaw, które nastąpią w okresach przyszłych, tak więc są wyłączone z przychodu na mocy art. 12 ust. 4 pkt 1) ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Zdaniem podatnika samo wystawienie faktury (zwłaszcza jeżeli jest to faktura zaliczkowa) lub otrzymanie zaliczki na poczet ceny dostawy lub usługi, które będą wykonywane w przyszłych okresach rozliczeniowych nie jest wystarczającym do stwierdzenia, iż powstał przychód podatkowy. Aby wyznaczyć moment uzyskania przychodu koniecznym jest by przychód taki w ogóle istniał. Reasumując: AD. 1 - zaliczki otrzymane na poczet budowanych a następnie sprzedawanych mieszkań są wyłączone z przychodów w momencie ich otrzymania i stanowią przychód przyszłych okresów. AD. 2 - jeżeli wydanie budynku poprzedza podpisanie aktu notarialnego to momentem powstania przychodu jest data podpisania aktu. Gdy akt poprzedza protokół zdawczo-odbiorczy decyduje data aktu. AD.3 - zaliczki (100%) na poczet przyszłej dostawy nie można traktować jako uregulowania należności, które następuje w momencie dokonania zapłaty za wydany towar czy zbyte prawo. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe w pełnym zakresie. Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska wnioskodawcy. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock |
|
| 2007-11-08 |
