Pytanie:

Zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych niezamortyzowana część wartości inwestycji w obcym środku trwałym w związku z jej odsprzedażą właścicielowi budynku niezwiązaną z rozwiązaniem umowy najmu, stanowi w związku z brzmieniem art. 16 ust. 1 pkt 1 lit. c ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych koszt uzyskania przychodów w momencie dokonania sprzedaży. Otrzymane z tego tytułu wynagrodzenie stanowić będzie przychód w rozumieniu art. 12 ust. 3 ustawy w momencie wystawienia faktury.

W związku z powyższym stanem faktycznym w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych Spółka zwróciła się o potwierdzenie, że:

Zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych niezamortyzowana część wartości inwestycji w obcym środku trwałym w związku z jej odsprzedażą właścicielowi budynku niezwiązaną z rozwiązaniem umowy najmu, stanowi w związku z brzmieniem art. 16 ust. 1 pkt 1 lit. c ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych koszt uzyskania przychodów w momencie dokonania sprzedaży. Otrzymane z tego tytułu wynagrodzenie stanowić będzie przychód w rozumieniu art. 12 ust. 3 ustawy w momencie wystawienia faktury.

Zdaniem Spółki zawartą pomiędzy stronami transakcję należy uznać za odpłatne zbycie, sprzedaż praw majątkowych do poczynionych nakładów, co rodzi odpowiednie konsekwencje na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Z tego względu zdaniem Spółki należy uznać, że zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych niezamortyzowana wartość nakładów stanowić będzie koszt uzyskania przychodów w Spółce w momencie dokonania sprzedaży, a wypłacone Spółce wynagrodzenie stanowić będzie przychód w rozumieniu art. 12 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w momencie wystawienia przez Spółkę faktury VAT.

Po zapoznaniu się z przedstawionym we wniosku stanem faktycznym, uznając stanowisko Spółki za prawidłowe w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych, Naczelnik Drugiego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Warszawie wyjaśnia co następuje:

Zgodnie z definicją kosztów uzyskania przychodów zawartą w art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. - o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r., Nr 54, poz. 654 ze zm.) za koszty uzyskania przychodów uznaje się koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Zauważyć należy, iż zdefiniowanie celu osiągnięcia przychodu nie może być traktowane jedynie w kategoriach formalnych, ponieważ ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych w przywołanym przepisie art. 15 ust. 1 w/w ustawy nie wymaga wykazania, że konkretny przychód jest skutkiem poniesienia określonego kosztu. Zgodna z treścią ustawowej regulacji kwalifikacja kosztów uzyskania przychodów powinna brać pod uwagę:

- przeznaczenie wydatku, oraz

- potencjalną możliwość (analizowaną w dacie poniesienia wydatku na podstawie obiektywnych przesłanek) przyczynienia się danego wydatku do osiągnięcia przychodu.

Zaznaczyć jednak należy, iż możliwość kwalifikowania konkretnego wydatku jako kosztu uzyskania przychodu uzależniona jest od rzetelnej i całościowej oceny tego, czy w świetle wszystkich występujących w sprawie okoliczności, przy zachowaniu należytej staranności, podatnik w momencie dokonywania wydatku mógł i powinien przewidzieć, iż wydatek ten spodziewanego przychodu nie przysporzy.

Możliwość zaliczenia danego wydatku do kosztów uzyskania przychodów - jak to zostało wskazane powyżej - uzależniona jest również od tego aby dany wydatek nie był wymieniony w katalogu wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy.

W sytuacji przedstawionej we wniosku najemca dokonał inwestycji w obcym środku trwałym, tj. należącym do wynajmującego. Stosownie do brzmienia art. 676 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks Cywilny (Dz. U. z dnia 18 maja 1964 r. Nr 16, poz. 93) jeśli najemca ulepszył rzecz najętą, wynajmujący, w braku odmiennej umowy, może według swego wyboru albo zatrzymać ulepszenie za zapłatą sumy odpowiadającej ich wartości w chwili zwrotu, albo żądać przywrócenia stanu poprzedniego. Z treści wniosku wynika, że Spółka inwestycję w obcym środku trwałym w postaci tras kablowych w budynku odsprzedała właścicielowi w trakcie trwania umowy najmu. W związku z tym nie doszło do rozliczenia poniesionych nakładów z tytułu zakończenia najmu na podstawie przepisów Kodeksu cywilnego dotyczących najmu, lecz zawarto odrębną umowę sprzedaży tych nakładów.

Zgodnie z art. 16a ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, przyjęte do używania inwestycje w obcym środku trwałym można traktować jako środki trwałe podlegające amortyzacji. W związku z powyższym do zbycia tych inwestycji ma zastosowanie art. 16 ust. 1 pkt 1 lit. b i c ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, zgodnie z którym poniesione przez Spółkę wydatki z tytułu inwestycji w obcym środku trwałym zaktualizowane zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszone o sumę odpisów amortyzacyjnych są kosztami uzyskania przychodów w przypadku odpłatnego zbycia tych inwestycji.

W związku ze zbyciem przedmiotowych inwestycji w obcym środku trwałym, po stronie Spółki powstanie przychód zgodnie z art. 12 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Stosownie do tego przepisu za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. Zatem tak jak Spółka wskazuje we wniosku, będzie powstawał dla niej przychód z tytułu zbycia inwestycji w obcym środku trwałym w dniu wystawienia przez Spółkę faktury. Jednakże przychód należny powstanie dla Spółki w dniu wystawienia faktury, o ile wcześniej nie wystąpią inne zdarzenia przewidziane przez art. 12 ust. 3a w/w ustawy, tzn. nie nastąpi zbycie tych nakładów (tj. przeniesienie ich własności na podstawie umowy zawartej z właścicielem budynku), lub otrzymanie przez Spółkę należności. W takiej bowiem sytuacji przychód powstanie w momencie wystąpienia któregokolwiek z tych zdarzeń.

W związku z powyższym Naczelnik Drugiego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Warszawie postanawia jak na wstępie.

W zakresie wniosku dotyczącym podatku od towarów i usług odpowiedź zostanie udzielona odrębnym postanowieniem.

Przedmiotowa interpretacja dotyczy wyłącznie stanu faktycznego przedstawionego przez Spółkę w złożonym wniosku oraz stanu prawnego obowiązującego w dacie zdarzenia. Zgodnie z art. 14b § 1-2 ustawy Ordynacja podatkowa niniejsza interpretacja nie jest wiążąca dla podatnika, płatnika lub inkasenta, wiąże natomiast właściwe organy podatkowe i organy kontroli skarbowej - do czasu jej zmiany lub uchylenia. Na niniejsze postanowienie służy Stronie prawo wniesienia zażalenia do Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie za pośrednictwem tutejszego organu podatkowego w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia (art. 236 § 2 i art. 239 w związku z art. 14a § 4 ustawy Ordynacja podatkowa).